مشاهده برخورد و ادغام 4 کهکشان عظیم
ستاره شناسان موفق به مشاهده فرآیند برخورد و ادغام 4 کهکشان غول پیکر شده اند. این یکی از بزرگترین برخوردهای کیهانی است که تاکنون رویت شده است.
به گزارش شبکه BBC ، یک تیم از منجمان آمریکایی با استفاده از تلسکوپ های فضایی اسپیتزر و چاندرا و همچنین تلسکوپ های زمینی این برخوردرا رصد کردند. انتظار می رود نتیجه نهایی این فرآیند پیدایش یک کهکشان بی اندازه عظیم تا ده برابرکهکشان راه شیری باشد.
جزئیات این کشف در نشریه آستروفیزیکال جورنال لترز چاپ شده است.
اخترشناسان همچنین ادغام های عمده میان چند جفت کهکشان با ابعاد مشابه را مشاهده کرده اند.
اما تا به امروز هیچ ادغام عمده ای میان چند کهکشان بزرگ مشاهده نشده بود.
کنت راینز از مرکز هاروارد- اسمیتسونیان برای علوم اخترفیزیک در شهر کمبریج در آمریکا گفت، این اولین موردی است که من از آن خبر دارم. تا به امروز، هیچ فردی برایم ننوشته که یک ادغام چهارطرفه را پیدا کرده است.
برخورد این 4 کهکشان در جریان مطالعه خوشه های عظیم کهکشانی شامل ده ها تا صدها کهکشان مشاهده شد.
تلسکوپ اسپیتزر یک توده غیرعادی بزرگ از نور که ناشی از تجمع 4 کهکشان بیضوی در خوشه CL0958+4702 در فاصله پنج میلیارد سال نوری از زمین بود را شناسایی کرد.
دکتر راینز گفت، کهکشان هایی که در قلب خوشه هایی از این گونه قرار دارند بزرگترین کهکشان ها در سراسر کیهان هستند. وقتی فرآیند ادغام کامل شد، کهکشان عظیمی که در نهایت به جا می ماند یکی از بزرگترین کهکشان ها در جهان خواهد بود. این نشان می دهد که این کهکشان ها چگونه ایجاد می شوند.
تحلیل این توده نورانی ، ناشی از ادغام ، آشکار کرد که متشکل از میلیاردها ستاره است که در جریان تصادم به هر سو پرت شده و به حال خود رها شده اند. حدود نیمی از ستارگان این توده در آینده به داخل کهکشان ها بازخواهند گشت.
به نظر می رسد کلیه ستارگان مورد مطالعه در این ادغام در سه میلیارد سال نخست پس از انفجار بزرگ (بیگ بنگ ) شکل گرفته باشند. اما ادغام در حدود نه میلیارد سال پس از انفجار بزرگ روی داده است.
این نکته که کهکشان های بزرگ حاوی تعداد کثیری ستارگان کهن هستند زمانی برای یک نظریه رایج درباره چگونگی تشکیل کهکشان ها ، مدل سلسله مراتبی ، مشکل ساز بود.
براساس نظریه مدل سلسله مراتبی ساختارهای کوچکتر طی ادغام های مکرر به ایجاد ساختارهای بزرگتر منجر می شوند. براساس این مدل، بزرگترین کهکشان ها باید محل تولد ستارگان باشند و در نتیجه ستارگان آنها باید جوان باشند.
یکی از راه حل های این مشکل توسل به ایده ادغام های «غنی از گاز» یا « خالی از گاز» است. در ادغام های غنی از گاز، کهکشان ها آکنده از گازی هستند که احتراق آن باعث تشکیل ستارگان تازه می شود.
اما در ادغام های خالی از گاز، هیچ ستاره تازه ای شکل نمی گیرد.
به این ترتیب ادغام های خالی از گاز یکی از راه های تشکیل کهکشان های بزرگ بدون تشکیل ستارگان تازه است.
در واقع، رصدها با کمک تلسکوپ اسپیتزر نشان می دهند که گاز عنصری ناموجود در ادغام 4 کهکشان مزبور است که احتمالا علت اینکه در آن فقط ستارگان کهن پیدا می شود را توضیح می دهد.
تیم محققان علاوه بر تلسکوپ اسپیتزر، از رصدخانه فضایی اشعه ایکس چاندرا برای اندازه گیری جرم خوشه های عظیمی که این ادغام در آن اتفاق افتاد ، استفاده کرد.
در این مطالعه همچنین از رصدخانه های زمینی MMT و WIYN که هر دو در شهر توسان آریزونا قرار دارند، استفاده شده است.
تازه ها
گوناگون
پیشنهاد سردبیر
در تپش این هفته، ماجرای فریب و تعرض در پوشش عرفانهای دروغین و رمالی را بررسی کردیم
پشت پرده اتاقهای دود و طلسـم
