آبیاری سبزی ها با فاضلاب ؛ همچنان تا امروز

حسین قره - تابستان گرم 84زمانی که وبا بلایی شد که دامن پایتخت را گرفت ، بسیاری از مسوولان وقت بدون آن که به دنبال حل مساله باشند، در جستجو برای پاک کردن صورت مساله
کد خبر: ۱۴۱۲۳۶
، انگشتهای اتهام را رو به دیگران و با رعایت سلسله مراتب از بالا به پایین و از شمال به جنوب گرفتند و در آخر این حلقه ، کشاورز سبزیکار متهم شد؛ در حالی که هیچ ابزاری برای دفاع از خود نداشت ، زیان فراوانی دید، محصولش را آفتاب و تحریم پایتخت نشینان سوزاند و هیچ بجز اتهام و خاک در کف نداشت.
سر و صدای وبا فقط به دلیل شیوع حداقلی آن در پایتخت به مساله و بحران تبدیل شد، وگرنه در سراسر کشور وبا به عنوان بیماری تابستانی سالها تکرار می شود و انگار حساسیتی را برنمی انگیزد.
تحریم مصرف سبزی از سوی متخصصان بهداشت و درمان به عنوان عامل شیوع وبا که با آبهای آلوده فاضلاب شهری ، آبیاری می شوند؛ در حالی بود که در میان مبتلایان به وبا حتی یک سبزیکار که تولیدکننده و مصرف کننده اولیه سبزی است ، دیده نشد.

ورود فاضلاب


سبزیکاران جنوب تهران که از صالح آباد تا قوچ حصار، باقرآباد و... گسترده هستند، تا زمانی که آبهای قنوات و چاههای آنها منحرف و به شهرکهای اطراف منتقل شد، از فاضلاب برای آبیاری مزارع خود استفاده نمی کردند.
کشاورزان این منطقه از سالهای پیش از انقلاب که روی رودخانه کرج ، سد زده شد؛ از سهم آب خود محروم شدند.
به تدریج انتقال آب قنوات و چاهها برای ساخت و سازها و فضای سبز جنوب تهران به مشکل اصلی این کشاورزان تبدیل شد، اما زمانی که مسوولان وقت برای جبران کم آبی ، آب فاضلاب پایتخت را به زمینهای آنها فرستادند، اگرچه مشکل کم آبی به صورت ظاهری حل شد، اما مشکلات متعدد دیگری از جمله آلودگی آبهای زیرزمینی پیش آمد.
یکی از سبزیکاران منطقه در این خصوص می گوید: آبی که قبلا استفاده می کردیم ، آب قنوات و چاهها بود که خودمان به صورت شریکی حفر کرده بودیم ، اما خود دولت ، لش آب را به مجاری و جویبارهای ما انداخت.
وی تاکید می کند: مقصر ما نیستیم ، ما که نمی خواهیم آب آلوده یا فاضلاب استفاده کنیم و این کار را تعمدی انجام نمی دهیم ، آبی است که از شمال تهران حرکت می کند و در جویبارها می آید و بعد هم به زمینهای ما هدایت می شود.
این کشاورز نکته ای را هم به شهروندان متذکر می شود: تهرانی ها هر چه آشغال دستشان می رسد، می ریزند توی جوی جلوی خانه و مغازه و همه این آشغال ها به زمینهای ما می رسد. مردم چرا به فکر آب جوی خود نیستند و هر لحظه آن را کثیف و کثیف تر می کنند.

لش آب زیان می زند


علی محمد محمدی ، یکی از کشاورزان جنوب تهران با اشاره به این که سبزی های منطقه از سوی دانشگاه تهران مورد آزمایش قرار گرفته اند و آلودگی در آن دیده نشده است ، می گوید: لش آب ، اول به کشاورز ضربه می زند و باعث زیان می شود؛ سبزی با آب سالم در یک دوره 25تا 30روزه رشد می کند و می شود آن را درو کرد، اما آب فاضلاب باعث کندی رشد سبزی می شود و دوره رشد را به 45تا 50روز می رساند.
وی اضافه می کند: این مساله باعث می شود تا بهره برداری ما کم شود و در نتیجه سود کمتری ببریم.
یکی از کشاورزان منطقه قوچ حصار شهرری نیز درخصوص مشکلاتی که فاضلاب برای آنان به وجود می آورد، می گوید: زمین کشاورزی این منطقه را آب فاضلاب ، خشک کرده و سوزانده است و دیگر قابل کشت نیست.
وی تاکید می کند: فاضلاب باعث سمی شدن آبهای زیرزمینی شد و ما دیگر در منطقه حتی پس از حفر چاه هم به آب سالم نمی رسیم.
وی تاکید می کند: لش آب ، کشاورز را فلج می کند و دولت باید فکری برای جمع آوری این آبها کند.

تصفیه خانه ای که کار نمی کند


محمدرضا محمدی که رتبه 26دانشگاه دولتی در مقطع فوق لیسانس است و این روزها در کنار پدرش به دروی سبزی مشغول است ، می گوید: سال 84تصفیه خانه ای در حاشیه جاده و ورودی فاضلاب تهران به زمینهای کشاورزی احداث کردند، اما تا امروز حتی یک قطره آب هم به این تصفیه خانه نرفته تا به زمینهای کشاورزان آب سالم بیاید.
وی خاطرنشان می کند: با این که این تصفیه خانه هزینه هنگفتی داشته است ، اما بهره برداری از آن صورت نگرفته و مشکلات ما کماکان پابرجاست.
از اهالی صالح آباد هم عده ای می گویند: ما شنیده ایم که قرار است آب تصفیه خانه را به زمینهای کشاورزی ورامین بفرستند، حالا که سالهاست آب فاضلاب ، زمینهای ما را خشک کرده ، قرار است آب تصفیه شده که حق ماست به شهر دیگری برود.
این عده تاکید می کنند: اگر دولت واقعا نگران سلامت مردم است ، آب این تصفیه خانه را به زمینهای ما بفرستد تا کشاورزان و مردم زیان نبینند.

آب را بستند


یکی از مشکلات کشاورزان اطراف تهران این است که زمینهای آنها وقفی است و آنها از اوقاف ، این زمینها را اجاره کرده اند، اما در حال حاضر اوقاف نیز مشکلاتی را برای تولیدکنندگان پایه به وجود آورده است.
محمدی ، فرزند یکی از کشاورزان در این خصوص می گوید: قبلا زمینها را 99ساله به ما اجاره می دادند، اما در حال حاضر اجاره آن ، سال به سال تمدید می شود و ما نمی دانیم سال دیگر روی این زمین کار خواهیم کرد یا نه.
علی محمد محمدی نیز در این خصوص می گوید: با آن که ما کشاورز و تولیدکننده هستیم ، اما زمینها را از ما می گیرند یا آب را روی ما می بندند تا ما مجبور شویم از زمینها بیرون برویم و بعد زمینهای کشاورزی را تغییر کاربری می دهند و به انبارهای آهن و سوله تبدیل می کنند.
این کشاورز تاکید می کند: بسیاری از زمینهای کشاورزی پشت حرم پس از تغییر کاربری به آپارتمان تبدیل شده اند.
وی همچنین خاطرنشان می کند: قبلا اوقاف ، زمینها را سالانه 7هزار تومان به ما اجاره می داد اما الان اجاره سالانه را گران کرده است و سالانه 200هزار تومان از ما می گیرد.
کشاورزان از مشکلات دیگر هم می گویند: جهاد کشاورزی به ما سم نمی دهد و وضعیت سم برای ما بحرانی است.

وعده های تکراری


صفرعلی براتلو، فرماندار شهرری اما درخصوص مشکلات کشاورزان و استفاده از فاضلاب می گوید: تمام هم دولت این است که آب سالم را در اختیار کشاورزان قرار دهد و به دنبال احیا و بازسازی قناتها و چاه آب این منطقه است.
وی می گوید: ما اعلام آمادگی کرده ایم تا تمام قناتهای تخریب شده را احیا و ترمیم کنیم و حاضریم تا مجاری آب فاضلاب را از آب سالم جدا کنیم تا کشاورزان بتوانند آبیاری سالمی داشته باشند.
براتلو درخصوص اقدامات انجام شده نیز می گوید: تاکنون بسیاری از قنوات و چاهها احیائ شده است و به سبزیکاران هم ابلاغ شده تا از آب فاضلاب استفاده نکنند.
وی همچنین تاکید می کند: دولت ، فاضلاب را به زمینهای کشاورزی و مجرای آب منتقل نکرده است ، ولی در عین حال به دنبال حل این مساله است. سیل زباله در جویبارهای خالی از آب روستاها و زمینهای کشاورزی جنوب تهران اگرچه کم توجهی مسوولان را نشان می دهد، اما بی توجهی مردم به جوی ها را نیز بخوبی روشن می کند. کشاورزی به ما رو می کند و از مردم می خواهد تا سرنگ آلوده خود را به جویبارهای سطح شهر نیندازند تا آنها سالم بمانند.
newsQrCode
ارسال نظرات در انتظار بررسی: ۰ انتشار یافته: ۰

نیازمندی ها