فعالیت قشر سفید مغز

دانشمندان موسسه پزشکی هاپکینز در کمال ناباوری دریافتند عصبهای ناحیه سفید مغز پستانداران غیر از انتقال اطلاعات میان نواحی مختلف مغز، کارهای بیشتری انجام می دهند، اما در حقیقت پردازش اطلاعات در مسیر سلولهای خاکستری مغز انجام می شود.

کد خبر: ۱۳۵۳۳۳

اطلاعات به دست آمده از مغز موشها نشان می دهد سلولهای مغزی به روشهای مختلفی بیشتر از آنچه که قبلا فکر می کردیم با یکدیگر در تماس هستند. آنها از دیدن ارتباط میان این اکسون ها و دیگر سلولهای قسمت سفید مغز متعجب شدند. یافته ها روی سلولهای پیشگام الیگودندروسیت (opcs) متمرکز شد. سلولهایی که نقش اصلی آنها زمانی که درون الیگوندروسیت ها تکامل می یابند، این است که دور عصبها می پیچند و عصبها را با یک غلاف سفید محافظت کننده (مییلین) می پوشانند.
سلولهای نابالغ که در اطراف عصب به طور معلق باقیمانده و به کندی تقسیم می شوند، منتظر می مانند تا در اثر یک حرکت تحریک شوند. به منظور آگاهی بیشتر در رابطه با سلولهای جلویی (opcs) که در قسمت سفید مغز قرار دارند، دانشمندان عملکرد هر یک از سلولهای سفید مغز را در جسم سلولی اندازه گیری کردند. بخشی از ناحیه سفید مغز که دو نیمکره مغز را به هم متصل می کند.
در کمال تعجب دریافتند که (opcs) دارای یک سیگنال الکتریکی هستند که از سوی واسطه عصبی گلوتامین تولید می شود، شبیه به سیگنال هایی که برای ارتباط نقطه به نقطه و پردازش اطلاعات در سلولهای خاکستری مغز استفاده می شود. این یک پدیده باورنکردنی است ، چون که در مغز موشها (opcs) در ناحیه سفید مغز که دارای مییلین زیادی است ، خیلی دورتر از سیناپس ها (محل تماس عصبها و جایی که گلوتامین آزاد می شود) هستند.
براساس این نظریه پردازی که (opcs) می تواند در بعضی مسیرهای نامشخصی از نواحی مغز گلوتامین آزاد کند مطالعات در نزدیکی سولهای عصبی به منظور درک این که گلوتامین از کجا آزاد می شود، آغاز شد. با وادار کردن یک سلول عصبی به تحریک ناگهانی در یک لحظه آنها دریافتند همان طور که ضربه های الکتریکی در طول اعصاب منتقل می شوند، گلوتامین آزاد شده و باعث ایجاد ضربه های الکتریکی در opcs می شود.
تحقیقات میکروسکوپی بیشتر نشان داد که توده های گلوتامین هر جا که رشته های عصبی با opcs در تماس هستند وجود دارند. تمام سلولهای عصبی قشر سفید مغز که در محل تماس با opcs گلوتامین آزاد می کنند اشتراک دیگری هم دارند. هیچ کدام پوشش مییلین ندارند. کمبود مییلین به انتقال و پردازش اطلاعات آسیب رسانده و باعث مردن و زنده شدن سلولهای عصبی می شود، حالت از بین رفتن عصبها در تصلب (سخت شدن) دسته جمعی دانشمندان گمان می کنند فعالیت کشف شده قشر سفید مغز می تواند به سیگنال سلولهای عصبی بدون پوشش مجاور opcs کمک کند و این سلولها را با مییلین بپوشاند تا بتوانند جایگزین سلولهای آسیب دیده شوند.