با تخصیص بودجه از طرف ارتش ایالات متحده

کلاه خواب «ذهن پاک‌کن» به تولید انبوه می‌رسد

ارتش ایالات متحده آمریکا به تازگی بودجه ویژه‌ای را برای تسریع در توسعه طرحی به نام کلاه خواب «ذهن پاک‌کن» در نظر گرفته است. زمانی که این کلاه قابل حمل بر روی سر قرار داده می‌شود، تقریبا تمام نواحی جمجمه را در بر می‌گیرد تا بتواند جریان مایعات در مغز را در طول خواب پایش و تنظیم نماید.
ارتش ایالات متحده آمریکا به تازگی بودجه ویژه‌ای را برای تسریع در توسعه طرحی به نام کلاه خواب «ذهن پاک‌کن» در نظر گرفته است. زمانی که این کلاه قابل حمل بر روی سر قرار داده می‌شود، تقریبا تمام نواحی جمجمه را در بر می‌گیرد تا بتواند جریان مایعات در مغز را در طول خواب پایش و تنظیم نماید.
کد خبر: ۱۳۴۰۵۵۵
به گزارش جام‌جم آنلاین به نقل از نیواطلس، اهمیت خواب بر کسی پوشیده نیست، اما پس از سال‌ها تحقیقات علمی صورت گرفته درباره پدیده خواب، هنوز نحوه عملکرد آن در مغز را به طور کامل نمی‌دانیم. در همین راستا، ارتش ایالات متحده آمریکا به تازگی بودجه ویژه‌ای را برای تسریع در توسعه طرحی به نام کلاه خواب «ذهن پاک‌کن» (Brain-Cleaning Sleeping Cap) در نظر گرفته است. زمانی که این کلاه قابل حمل بر روی سر قرار داده می‌شود، تقریبا تمام نواحی جمجمه را در بر می‌گیرد تا بتواند جریان مایعات در مغز را در طول خواب پایش و تنظیم نماید. در حال حاضر دانشگاه رایس (Rice University) در این پروژه پیشگام است و جلوتر از سایر مراکز علمی قرار دارد؛ به همین دلیل مبلغ قابل‌توجهی نیز به عنوان بودجه تحقیقاتی در اختیار این دانشگاه گذاشته می‌شود.
 
کم‌خوابی می‌تواند باعث بروز مشکلات عدیده‌ای در عملکرد مغز شود، اما اینکه در اثر کم‌خوابی دقیقا چه فرآیند‌هایی در درون مغز انجام می‌شود همچنان اسرارآمیز و دست‌نیافتنی باقی مانده است. در سال ۲۰۱۲ میلادی دانشمندان با کشف سیستمی موسوم به «گلیمفاتیک» (Glymphatic) که در هنگام خواب عمیق مواد زائد سمی را با شست‌وشوی آن‌ها به وسیله مایع مغزی نخاعی پاکسازی می‌کند، پیشرفت بزرگی در این زمینه رقم زدند. اختلال در خواب و در نتیجه سیستم گلیمفاتیک، به طور فزاینده‌ای با اختلالات عصبی مانند آلزایمر مرتبط است.

مطالعه سیستم گلیمفاتیک می‌تواند بینش جدیدی در مورد اختلالات خواب و نحوه درمان آن‌ها به دست بدهد، اما در حال حاضر این کار به دستگاه‌های بزرگ و حجیم «اِم‌آرآی» (MRI) نیاز دارد. به همین دلیل است که ارتش ایالات متحده به محققان و کارشناسان مراکزی مانند دانشگاه رایس، هوستون متدیست و دانشکده پزشکی بیلور کمک می‌کند تا یک کلاه خواب بسازند.

پل چروکوری (Paul Cherukuri) می‌گوید: «از آنجایی که تجهیزات ام‌آرآی را نمی‌توان به راحتی حمل کرد، از ما خواسته شده بر روی ساخت یک کلاه کوچک و قابل حمل کار کنیم که بتواند سلامت مغز سربازان را در هنگام خواب اندازه‌گیری و تعدیل کند تا از این طریق عملکرد آن‌ها بهبود یابد.» مدیر اجرایی مؤسسه علوم زیستی و مهندسی زیستی رایس (Rice’s Institute of Biosciences and Bioengineering) یا به اختصار «آی‌بی‌بی» (IBB)، در ادامه می‌افزاید: «توسعه نمونه اولیه این دستگاه مستلزم آن است که به موازات کار با دستگاه‌های پیش‌ساخته و آماده به کار، پیشرفت در زمینه فناوری‌های ساخت حسگر‌ها و الگوریتم‌های خواب را نیز در دستور کار مؤسسه رایس قرار دهیم.»

این سیستم شامل سخت‌افزار‌های پوشیدنی است که طیف وسیعی از سیگنال‌های مغزی را دریافت کرده و با استفاده از الگوریتم‌های تازه طراحی شده، آن‌ها را پردازش می‌کنند. پس از این مرحله است که دستگاه‌های تنظیم‌کننده عصبی می‌توانند جریان مایعات را در مغز تحریک کنند.
 
کلاه خواب «ذهن پاک‌کن» به تولید انبوه می‌رسد
سیگنال‌های مغز توسط مجموعه‌ای از حسگر‌های تعبیه شده بر روی کلاه جمع‌آوری می‌شوند و «الکترو اِنسِفالوگرافی» (EEG) وظیفه اندازه‌گیری فعالیت الکتریکی در مغز را ایفا می‌کند. در همین حین «رِئو اِنسِفالوگرافی» (REG) جریان خون را اندازه‌گیری می‌کند و حسگر‌های دیگری نیز در کلاه خواب به کار رفته‌اند که با استفاده از پالس‌های فراصوت، اندازه‌گیری جریان مایعات را انجام می‌دهند؛ در واقع نحوه کار به این صورت است که «سونوگرافی دوار» (OSG) پالس‌های فراصوت را از طریق حفره چشم ارسال می‌کند و به طور همزمان، «سونوگرافی داپلر فراجمجمه‌ای» (TCD) نیز همین پالس‌ها را از راه جمجمه ارسال می‌کند؛ به این ترتیب جریان مایعات مغزی را می‌توان با استفاده از روش «تحریک الکتریکی فراجمجمه‌ای» (TES) و پالس‌های متمرکز شده فراصوت ضعیف (LIFUP) پایش کرد.

گروه محققانی که در حال کار بر روی این سیستم هستند، معتقدند توسعه فناوری‌های سیار برای اندازه‌گیری و کنترل جریان مایعات مغزی نه‌تن‌ها به سربازان، بلکه به همه بیماران کمک کرده و درک ما از آنچه در طول خواب رخ می‌دهد را بهبود می‌بخشد. آینده این قبیل فناوری‌ها برای درمان اختلالات خواب بسیار امیدوارکننده به نظر می‌رسد.

فیدا شَیب (Fidaa Shaib)، استاد دانشکده پزشکی بایلور که نظارت بر آزمایش‌های ارزیابی خواب را برعهده دارد، می‌گوید: «در حالی که انسان‌ها تقریباً یک‌سوم از عمر خود را در خواب سپری می‌کنند، هنوز نظریه‌ای یکپارچه و منسجم در مورد نقش خواب و تأثیر آن بر عملکرد مغز انسان و بقاء ارائه نشده است.» وی اعتقاد دارد: «فناوری‌هایی که پاکسازی ضایعات مغزی را تسهیل می‌کنند و از ته‌نشین شدن آن‌ها در مغز جلوگیری می‌کنند، به طور مستقیم بر روی درمان بیماران مبتلا به اختلالات خواب تأثیرگذار هستند و می‌توانند به شکل ویژه در خصوص افرادی که در معرض ابتلا به بیماری‌های عصبی تخریبی مانند آلزایمر قرار دارند نیز نقش درمان‌گری داشته باشند.»
newsQrCode
ارسال نظرات در انتظار بررسی: ۰ انتشار یافته: ۰

نیازمندی ها