شکوه های یک پرستار : شرح وظایفم را به گردنم بیاویزید

پرستاری شغلی پرزحمت و سخت است که به دلیل وجود کاستی هایی چون مشخص نبودن وظایف پرستاران در بیمارستان ها، تعریف نشدن نسبت مسوولیت های کادر درمان در قبال بیمار و پرداخت حقوق و مزایا به نسبت مسوولیتها بر مشکلات و سختی های این حرفه

کد خبر: ۱۳۲۱۲

افزوده شده است یکی از پرستاران شاغل در بیمارستان های تهران ، در نامه ای به مشکلات و تضییع حقوقی که به این دلایل پرستاران متحمل می شوند، پرداخته است روشن شدن مشکلات ، نارسایی ها و معضلاتی که دست اندرکاران مقوله سلامت و بخش بهداشت و درمان کشور با آن مواجه اند، با مشارکت فعال پرستاران ، پزشکان و دست اندرکاران این بخشها در طرح و ارائه مشکلات تحقق نمی یابد. با تبیین درست مشکلات است که می توان راههای درستی برای حل آنها ارائه کرد بنابراین ضمن دعوت از کلیه پزشکان ، پرستاران و مسوولان بیمارستان ها و درمانگاه ها، برای طرح مسائل ، مشکلات و دیدگاه های خود در صفحه جامعه - سلامت روزنامه جام جم، این نامه را می خوانیم لازم است مراتب گلایه و ناخشنودی خود را نسبت به کسانی که طرح کارانه را به صورت کنونی تعریف و تصویب کردند، اعلام دارم بی راه نیست اگر فکر کنم تصویب کنندگان طرح کارانه از کسانی هستند که به دلیل انجام اعمال جراحی بی حساب و کتاب در روز، بیشترین بهره را از آن برده و خواهند برد. اگر تعداد بیماران بستری مثلا در بخش جراحی عمومی چند برابر شده و پشت بام و حیاط بیمارستان نیز از بیماران بخش جراحی پر شود، حقوق بنده همان است که هست ؛ در عوض پزشک همکار بنده به ازای تک تک ویزیت ها و عملهایش و تک تک خطهایی که در پرونده بیمار ثبت می کند، کارانه دریافت می دارد و این تشویقی است برای ایشان که تا آنجا که فضا و امکانات بیمارستان و توان جسمی و نه روانی به او اجازه می دهد و بدون کمترین توجه به باری که به دوش کارکنان پرستاری گذاشته می شود و بدون توجه به عواقب و خطرات ناشی از ترافیک سنگین کار، اشتباهات ، خرابی و فرسودگی تجهیزات ، وقت کم گذاشتن ، عجله کردن و اعصاب به هم ریخته خودش و کارکنان ، بیمار را بستری کرده و آزمایش های تشخیصی و اعمال جراحی، اعم از ضروری و غیرضروری را روی او انجام دهد؛ یعنی هر چه بیمار بیشتر، پول بیشتر. پزشکان محترم به بهانه این که سرشان شلوغ است و باید به کار بیماران دیگر برسند، از خیلی از وظایفی که قوانین وزارتخانه به عهده آنها گذاشته است و بنده فکر می کنم وظیفه منطقی و علمی پرستار است شانه خالی می کنند. سوند ادراری ، لوله معده ، وصل سرم ، انمادادن تنقیه ، گرفتن نوار قلب ، تزریقات وریدی ، خونگیری های شریانی ، خارج کردن لوله ها و سوندها از بدن بیمار، خارج کردن وسایل شیت شریانی ، کشیدن ترشحات ریه ها، ساکشن ، کشیدن بخیه ها، گرفتن نمونه های خونی ، شستشو و تعویض لوله های تنفسی دراز مدت تراکتوستومی و احیای قلبی تنفسی ، همه و همه توسط پرستاران انجام شده و می شود. در احیای قلبی تنفسی ، ظرف 5 دقیقه اول ، زمانی که هنوز کس دیگری بغیر از پرستار بر بالین بیمار حضور ندارد،95 تا صددرصد کار انجام شده است . بیمار یا احیا می شود یا فوت می کند و پزشک معالج یا گواهی فوت را صادر می کند یا کارهای انجام شده ضمن عملیات احیاء را وارد پرونده می کند و در هر حال بدبختانه دسترنج کارکنان، تمام و کمال به پزشک محترم تعلق می گیرد.کارمندان شاغل در ادارات ، سازمان ها و نهادهای دیگر در قبال کار در محیطی آرام ، معتدل ، امن ، با ظاهر مرتب و اتوکشیده و بدون تنش و اضطراب ، بدون مجاورت و تماس با فرآورده های بیولوژیک و خطرناک مانند خون ، ادرار، مدفوع ، خلط، صفرا، ترشحات زخم های عفونی ، بدون ترس از ابتلا به بیماری ایدز، هپاتیت های مختلف ، سل بدون تماس با ذرات عفونی و استنشاق هوای آلوده ، مواد شیمیایی و سرطان زا مانند مواد ضدعفونی و داروهای شیمی درمانی ، بدون مجاورت و تماس با اشعه ایکس و سایر مواد رادیو اکتیو مثل ید رادیو اکتیو، از یک پرستار باسابقه هم حقوق و مزایای بیشتری دریافت می کنند. با عرض پوزش از خوانندگان محترم ، باید یادآوری کنم که علاقه مردم حتی بر زبان آوردن کلماتی مانند خلط، استفراغ ، صفرا، مدفوع و خونابه را کاری چندش آور وبی ادبانه تلقی می کنند ؛ حال آن که هزاران نفر همکار بنده از صبح تا شب با اینها در تماس مستقیم هستند. ثالثا: حرفه پرستاری نه تنها در سطح وزارتخانه که حتی در سطح دانشگاه و بیمارستان هم نماینده ای قدرتمند ندارد؛ مجلس و دولت که بماند متاسفانه در حال حاضر کل سیستم بهداشت و درمان گرفتار معضل پزشک زدگی است بکرات دیده شده است که کارکنان وقت شناس از طرف رئیس وقت نشناس تنبیه شده اند. وقت شناسی خوب است ، اما به شرطی که از بزرگان شروع شود با این حال ، اینجانب معتقدم که هنوز جایی برای انتقاد و اعتراض به وضع موجود هست هنوز گوش شنوایی هست شاید مجموعه فعلی وزارتخانه در نظر دارد کاری بکند و گرهی از مشکلات این حرفه را باز نماید با این امید و با امید به الحاق دوباره آموزش پزشکی به وزارت علوم ، برای تمامی سربازان سنگر درمان آرزوی موفقیت دارم.