به گفته بیگی ، طرح استحصال پلاتین با هدف جداسازی پلاتین از این کاتالیست ها با همکاری دانشگاه صنعتی اصفهان در سال 1380 تعریف شد وتا سال 1383 مراحل آزمایشگاهی آن به اتمام رسید از این سال طرح دنبال و در سال 1385 به صورت واحد نیمه صنعتی اجرا شد. در این طرح 2 روش لیچینگ اسیدی وقلیایی مطرح شد که هر دو روش به نتیجه مطلوب منجر شد.
در روش لیچینگ سیانوری علاوه بر این که پایه کاتالیست سالم می ماند پلاتین و عناصر هم گروه آن به صورت گزینشی از کاتالیست جدا می شوند در این روش کمپلکس های سیانوری پلاتین تشکیل می شوند و این کمپلکس ها از سوی رزینهای آنیونی جذب می شوند و سپس با سوزاندن رزین پلاتین پودری حاصل می شود. این پودر بعد از خالص سازی در 1800 درجه سانتیگراد تبدیل به ورق یا شمش پلاتین با خلوص بالا می شود. بیگی می افزاید: هزینه سرمایه گذاری پایین ، سرعت عمل بالا، بازیافت بالا، خلوص بالا و قابلیت توسعه به کاتالیست های مشابه از مزایای این روش است.
از این کار یک مقاله در مجله APPLID CATALYSIS به چاپ رسیده است. این روش به راحتی برای کاتالیست های اتومبیل قابل کاربرد است.
این طرح از جنبه های مختلفی قابل توجه است و زمینه های تحقیقات دیگری را فراهم می کند، چرا که استحصال پلاتین وعناصر هم خانواده آن بصورت گزینشی انجام می شود، استحصال در دما و فشار بالا و بسرعت و در فاز بخار انجام می شود و نیاز به آماده سازی اولیه کاتالیست همچون کک زدایی آسیاب کردن و غیره نیست. در ضمن در این روش کمپلکس های خالص سیانوری پلاتین بطور مستقیم تشکیل می شوند که براحتی قابل جداسازی و بررسی هستند و پایه کاتالیست سالم باقی می ماند و پس از کک زدایی آزمونها نشان می دهد سطح و مقاومت خود را از دست نداده اند. روشهای استحصال متداول در جهان معمولا از این مزایا برخوردار نیستند این روش الگوی جدیدی از جداسازی گزینشی را مطرح می کند. هرچند اجرای این طرح از لحاظ علمی و اقتصادی بسیار مهم است و امکان صادرات هم وجود دارد لیکن محدودیت منابع جهانی و عدم دسترسی به منابع پلاتین در داخل حفظ منابع موجود را مطرح می کند از طرفی این فلز بعنوان فلز گرانبها محسوب می شود و ورود و خروج آن تحت ضوابط خاصی است.
طرح استحصال پلاتین از سوی پژوهشگران ایرانی تحت حمایت هیچ سازمانی نبوده است و جز طرحهای اختصاصی محسوب می شود. با توجه به مزایای طرح از لحاظ اقتصادی و علمی با اجرای آن در مقیاس صنعتی و حرکت به سمت ساخت کاتالیست ها گام بزرگی در جهت ایجاد فناوری و خودکفایی برداشته خواهد شد. این طرح در حال حاضر در مقیاس نیمه صنعتی آماده است و باتوجه به این که فناوری آن بومی است ، هیچگونه وابستگی در تجهیزات به خارج وجود ندارد.