jamejamonline
فرهنگی معارف و اندیشه کد خبر: ۱۲۸۰۵۴۷ ۲۵ مهر ۱۳۹۹  |  ۰۹:۱۰

اقتصادی در زمان امام حسن عسکری ـ علیه السلام ـ نابسامان و حتی فلج کننده و نامطمئن بود. حکومت های معاصر امام، هیچ یک رفاهی برای مردم فراهم نکردند و زندگی شرافتمندانه ای را که خواست اسلام بود، به وجود نیاوردند.

به گزارش جام جم آنلاین و به نقل از حوزه نت؛ اوضاع اقتصادی در زمان امام حسن عسکری ـ علیه السلام ـ نابسامان و حتی فلج کننده و نامطمئن بود. حکومت های معاصر امام، هیچ یک رفاهی برای مردم فراهم نکردند و زندگی شرافتمندانه ای را که خواست اسلام بود، به وجود نیاوردند.

دوران زندگی امام حسن عسکری علیه السلام
ثروت تنها در اختیار اعضای خاندان عباسی و بزرگان دولت و سایر کارکنانشان بود و آنها نیز این ثروت عظیم را در راه عیاشی ها و خوش گذرانی های خود صرف می کردند؛ درحالی که بیشتر مردم از توده های مسلمان دست به گریبان فقر و محرومیت بودند و بدترین رنج ها را در فشارهایی که بر آنها از راه گرفتن انواع مالیات و به ذلت و خواری کشیدن ایشان وارد می شد، تحمل می کردند.
مسلمانان از ارتباط با علویان بلکه از سلام دادن به ایشان منع شده بودند؛ زیرا عباسیان، بدترین مجازات ها را برای کسانی در نظر گرفتند که به نوعی ایشان را مورد محبت و احترام قرار دهند. بدترین دوره تاریک و ظلمانی که بر علویان گذشت، روزگار متوکل بود؛ زیرا خشم خود را بر سر ایشان ریخت و با نهایت قساوت، آنان را سرکوب کرد، تا جایی که علویان از ترس حکومت، به صورت ناشناس به شهرها و روستاهای دوردست مهاجرت می کردند.
یکی از مهم ترین عوامل فساد اداری و سیاسی در دستگاه های حکومت عباسی زمان امام حسن عسکری، تسلط ترک ها بر ارکان حکومت بود و تمام امور مملکت عباسیان، به میل و اراده ایشان می چرخید. آنها بودند که برای زمام داری و ریاست دولت، هرکس را که مایل بودند انتخاب می کردند و هر که را اراده می کردند برکنار می نمودند و تمام اختیارات فرمانروایی در دست ایشان بود. از پادشاه، جز نامی باقی نمانده بود، به گونه ای که از تمام اصلاحات اداری به دورمانده و جز فرو رفتن در لهو و لعب و هرزگی، از همه چیز بی اطلاع بود. معتمد عباسی ناتوانی خود را در برابر ترکان چنین سروده است:
«آیا جای شگفتی نیست که چون منی را ببینید که از کمترین چیزی منع شده؟ درحالی که به نام او تمام دنیا را می گیرند. از آن همه، هیچ چیز در دست خود او نیست؟»

دوران زندگی امام حسن عسکری علیه السلام
فعالیت های امام حسن عسکری ـ علیه السلام
اگرچه امام به علت شرایطی که در آن زمان بود نتوانست دانش بی انتهای خود را در جامعه گسترش دهد، ولی با همان شرایط به تربیت شاگردان و گسترش معارف اسلام و رفع شبهات پرداخت.
امام با انتخاب وکیلان خاص، شبکه ارتباطی منسجمی با شیعیان جهان اسلام برقرار کرد. با اینکه به سبب محدودیت ها مجبور بود این شبکه ارتباطی را به صورت سرّی و مخفیانه رهبری کند، با این حال، حتی به حمایت های مالی آنان همت می گماشت تا از فشار دستگاه حکومت که بیشتر فشار اقتصادی بود، نجات یابند و آنها را برای عصر غیبت آماده می نمود.
از دیگر فعالیت های او، تقویت و توجیه سیاسی رجال و عناصر مهم شیعه و استفاده گسترده از آگاهی غیبی برای از بین بردن شک ها و تردیدها بود.
مدت عمر شریف حضرت امام حسن عسکری ـ علیه السلام ـ با خلافت 8 نفر از خلفای عباسی مصادف بوده است که 5 تن از آنان در زمان پیش از امامت آن حضرت و سه نفر در زمان امامت آن بزرگورار بوده اند.
شهادت امام حسن عسکری در هفتم ربیع الاول سال 260 و در دوران خلافت معتمد واقع شد. هرچند خلیفه خواست این فقدان بزرگ را وفات بر اثر کسالت جلوه دهد، اما شواهدی در دست است که حضرت توسط معتمد شهید شد و مظلوم از دنیا رفت.
خجالت نکش
ابوهاشم جعفری در زمان امام حسن عسکری ـ علیه السلام ـ می زیست. مدتی در زندان به سر می برد. در بحارالانوار چنین آمده است: در نامه ای به ابامحمد ـ علیه السلام ـ از تنگی زندان و شدت سختی آن شکایت کردم. آن حضرت در نامه ای در جوابم فرمود: «نماز ظهرت را در منزلت خواهی خواند».
طبق فرموده امام، نماز ظهر را در منزل خواندم. آن روزها از نظر مالی در مضیقه بودم. خواستم در نامه ای از حضرت درخواست کمک کنم، اما خجالت کشیدم. گذشت تا اینکه از طرف امام دویست دینار پول به همراه یادداشتی به دستم رسید که فرموده بودند: «هنگامی که حاجتی داری خجالت نکش و آن را طلب کن؛ آنچه دوست داری به تو خواهد رسید ان شاءالله».
حتی به من سلام نکنید
غربت عمیق، اطراف یازدهمین امام شیعه را گرفته، حتی تاریخ و حکایات و روایاتی که از دوره ایشان بر جا مانده کم اند. دلیلش را که جست وجو کنی، می بینی حتی دوستان و یاران ایشان هم نزدیک نبوده اند که او سخنان را روایت کنند. باید صبر می کردند تا مثلاً امام از راهی بگذرد تا صورتش را ببینند. دلشان که برای دیدن تنگ می شده، باید صبر می کردند تا دوشنبه یا پنج شنبه بشود. در این دو روز که امام باید به مرکز حکومت می رفتند، محبان، در راه می ایستادند تا امام رد شود و به ایشان سلام کنند، اما غربت حتی از این هم عمیق تر بود؛ آنها حتی سلام هم نباید می کردند!
حلبی می گوید: ما در عسکر اجتماع کرده و منتظر بودیم تا امام به مرکز حکومت برود و ایشان را ببینیم. نوشته ای از امام به دستمان رسید که نوشته بود: «به من سلام نکنید، حتی کسی از شما به من اشاره نکند؛ چون جانتان به خطر می افتد».
عبادت امام
حضرت امام حسن عسکری ـ علیه السلام ـ فضائل و امتیازات پدران خود را به کمال، ارث برده و مجتمع جمیع آنان بود.
ایشان همه عناصر تقوا، صلاح و آداب نبوت و محاسن امامت را ویژه خود ساخته بود و در زمانش هیچ کس در این میدان از ایشان پیشی نگرفت. ایشان عابدترین فرد زمان خود بود و بیش از همه به اوامر و نواهی خداوند می پرداخت. شب ها را با تلاوت قرآن، نماز و سجود به درگاه بی نیاز تا بامداد به سر می برد.
امام هنگام نماز با تمام وجود، غرق در امواج عشق لایزال هستی، به نیایش آن وجود بی همتا می پرداخت و تا از نماز فارغ نشده بود، هیچ چیزی توجه ایشان را معطوف خود نمی ساخت. هنگام بامدادان دعاهای پرمعنا و بسیار روح بخش می خواند.
اراده الهی برای سرنوشت بشر، حکومتی را در نظر گرفته است که در آن عدل الهی و اسلامی برای تمام انسان ها اجرا شود و تمام بیچارگان از چنگال ظلم و انحراف حکومت های جبار، نجات یابند و بشر به سعادت کامل برسد و دنیا پر از عدل و داد شود. آبادانی دنیا در گرو ظهور حجت الهی است. این وعده ای است که قطعاً محقق خواهد شد. آخرین ستاره هدایت بشر در آخرالزمان خواهد آمد، اما اذهان مردم باید قابلیت پذیرش این اتفاق خارق العاده را دارا باشد. آماده کردن ذهن ها، وظیفه ای است که ائمه پیشین آن را بر عهده دارند. بیشترین سهم در این میان مربوط به امام حسن عسکری ـ علیه السلام ـ است.
امام عسکری ـ علیه السلام ـ در زمانی می زیستند که حکومت، سخت گیری های فراوانی بر ایشان وارد می کرد و تا جایی که می توانست، امکان فعالیت را از حضرت سلب می کرد. ایشان در این زمان دو وظیفه مهم بر عهده داشتند.
اول: مربوط به ولادت، تربیت، حفظ و نگهداری و پنهان نگه داشتن حضرت مهدی(عج).
دوم: بیان مسئله غیبت و آشناکردن توده مردم به وظیفه شان در زمان غیبت.
حضرت عسکری ـ علیه السلام ـ در این راه فعالیت های بسیاری انجام می دادند. فعالیت های ایشان مانند حلقه های زنجیر، پیوسته به تبلیغات پدران گرامی شان بود؛ به اضافه موارد دیگری که چون، آن حضرت، پدر و سرپرست و آخرین ترسیم کننده خط مشی غیبت است از وظایف آن حضرت به شمار می رود.

ارسال نظر
* نظر:
نام:
ایمیل:

یادداشت

بیشتر
انتظاری آگاهانه برای عهدی عاشقانه

انتظاری آگاهانه برای عهدی عاشقانه

در عرف روزنامه‌نگاری، برخی مطالب وابسته به زمان است و اگر انتشارشان کمی با تاخیر انجام شود، مطلب با اهمیتی محسوب نمی‌شود و از صفحه در می‌آید، اما گاهی باید برخی نکات را با کمی تاخیر بیان کرد، درست مانند همین مطلب.

پرچم افراشته بر جنازه‌ها

پرچم افراشته بر جنازه‌ها

آسمان، خاکستری است. زمین، یک دشت وسیع است پر از خانه‌های مخروبه و خرابه‌های سیمان و بتون و آجری که روزی دیوارهای خانه‌هایی بودند.

گفتگو

بیشتر

پیشنهاد سردبیر

بیشتر

آشنایی با ضرب المثل ها

حکایتی از کلیله و دمنه

پیشخوان بیشتر