jamejamonline
جامعه عمومی کد خبر: ۱۲۷۶۷۷۳ ۰۲ مهر ۱۳۹۹  |  ۰۸:۰۶

مرگ مغزی و اهداء عضو اتفاق ساده ای نیست و خیلی از خانواده‌ها دچار تردید می شوند. دیدن تپیدن قلب فرزند و ضربان آن، پدر و مادر را متقاعد نمی کند که فرزندشان دچار مرگ مغزی شده است. و این قلب می تواند در سینه کس دیگری بتپد. همین دو راهی و تناقض باعث می شود بسیاری از خانواده‌ها را از اهدا منصرف شوند و در نهایت فرد مرگ مغزی شده با تمام اجزای بدن سالم خود و با جدا شدن دستگاه‌ها به خاک سپرده می‌شود.

به گزارش جام جم آنلاین ، مرگ یکی از غمگین ترین اتفاقات حیات بشری است که در هر سن و سالی برای افراد اتفاق می‌افتد و موجب ضربه روحی شدیدی برای افراد درجه اول فرد شود بدترین حالت آن وقتی است که بدون هیچ پیش زمینه ای و در جوانی برای فرد اتفاق می‌افتد. وقتی انسان در دوران زندگی خود دچار بیماری یا حادثه می‌شود و در اثر این بیماری یا حادثه به نارسایی پیشرفته قلب، کبد و حتی کلیه گرفتار شود، تنها راه درمان این گونه افراد اهدای عضو می باشد. اهدای عضو که با پیشرفت تکنیک های جراحی پیوند عضو، در کنار ارائه داروهای جدید جهت جلوگیری از رد پیوند صورت می گیرد. امروزه در بسیاری از بیمارستان های سراسر جهان متداول شده است. موفقیت در این پیوندها بستگی به اعضای بدن افراد دارند که به عوامل زیادی بستگی دارد.
با اهداء عضو به هم وطنانمان جانی دوباره ببخشیم.
جالب است بدانید پیوند عضو همیشه با مرگ فرد اتفاق نمی افتد بلکه گاهی در زمان حیات افراد نیز صورت می گیرد و به صورت اهدای بخشی از کبد، یکی از کلیه ها، یکی از قرنیه ها و حتی نسوج فرد است. حالت متداول اهدای اعضا زمانی است که با مرگ مغزی و با رضایت خانواده یا کارت اهدای عضو یا وصیت فرد می باشد. البته خانواده ها معمولا به راحتی به مرگ عزیزانشان و اهدای عضو رضایت نمی دهند.   
مرگ مغزی بدلیل اختلال در خونرسانی به مغز رخ می دهد. حرکت و حس بیمار از کار می افتد و فقط تنفس فرد بیمار که از ساقه مغز نشأت گرفته هست باقی می ماند به همین دلیل است که تنفس خود به خود انجام می گیرد و بیمار هیچ گونه حرکت و واکنشی انجام نمی دهد. مرگ مغزی با زندگی نباتی کاملاً متفاوت است و معمولا بعد از اینکه فرد دچار کما می شود به مرگ مغزی فرو می رود.

فرق مرگ مغزی با کما

در کما سلول های مغز تخریب نشده اند و فقط عملکرد آنها مختل شده و شخص نسبت به حرکات اطراف هیچ پاسخی نمی‌دهد ولی در مرگ مغزی به دلیل تخریب سلول‌ها هیچ راه بازگشتی برای فرد وجود ندارد. مرگ مغزی در ظاهر شبیه کمای عمیق می باشد.
از جمله عمده ترین علت های مرگ مغزی می توان به تصادفات رانندگی، وارد شدن ضربه شدید به سر، سقوط از ارتفاع، غرق شدن در آب،  مسمومیت‌ها،  خونریزی داخلی مغز و سکته مغزی اشاره کرد. هر فردی که دچار مرگ مغزی شده با اهدای اعضای حیاتی می تواند جان هشت نفر را نجات می دهد و با اهدای نسوج توانند ۵۳ نفر را از معلولیت می رهاند. اکثر اعضای بدن فقط تا چند ساعت خارج از بدن سالم می مانند و بایستی خیلی سریع پیوند انجام گیرد. وقتی عضوی از بدن اهداکننده خارج شد، محل آن را ترمیم می‌کنند و جنازه را تحویل خانواده شخص برای تدفین می‌دهند. البته نسوج شخص اهداد کننده تا 48 ساعت پس ازمرگ قابل پیوند است.
برای اولین در سال ۱۹۵۴اهداء عضو بر رونالد لی هریک انجام شد، که کلیه برادر دو قلویش را به او پیوند زدند. جراح جوزف موری، در سال ۲۰۱۰ برای پیشرفت در پیوند عضو برنده جایزه نوبل در فیزیولوژی یا پزشکی شد.
با اهداء عضو به هم وطنانمان جانی دوباره ببخشیم.

اعضا و نسوج قابل اهدا

اعضای قابل اهدا عبارتند از : ریه ها، کبد، لوزالمعده، قلب، کلیه ها و رودهاست. نسوج قابل اهدا هم عبارتند از:  قرنیه، استخوان، سیاهرگ، غضروف، دریچه های قلبی، پوست، تاندون، لیگامان و مغز استخوان (در زمان حیات) می باشد.

اهداء عضو در در ایران

دین مبین اسلام، اهمیت فوق‌العاده‌ای برای نجات جان انسان‌ها قائل است. چنانچه در قرآن کریم در سوره مبارکه مائده آیه ٣٢ به‌تصریح اشاره شده است که « هرگاه کسی باعث بقای نفسی شود مانند آن است که باعث نجات جان تمام انسان‌ها شده است.»
مراجع عظام تقلید اهداء عضو و پیوند اعضای  بیماران را جایز می دانند و  بر اساس قانون «پیوند اعضای بیماران فوت شده یا بیمارانی که مرگ مغزی آنان مسلم است» مصوب 17/1/79 در مجلس شورای اسلامی، امری قانونی می باشد و با رضایت خانواده متوفی یا کارت اهداء عضو اجازه اهدای عضو می دهند.
در هر حادثه همه تلاش­ها و اقدامات طبی جهت نجات جان فرد آسیب دیده و احیاء انجام می شود و پس از بررسی های دقیق و موشکافانه توسط گروه­های پزشکی، مرگ مغزی اعلام می شود.  اهداء عضو در ایران از فرد مرگ مغزی به‌طور رایگان انجام می‌شود و اگر فرد مرگ مغزی در بیمارستان دولتی بستری شده باشد، هزینه‌های بیمارستان توسط دولت پرداخت می‌شود.

اهدای عضو در سایر کشورها

قوانین هر کشوری در مورد مسأله اهداء عضو و هزینه ها و رضایت خانواده متفاوت است. لازم به ذکر است کشور آلمان همچون ایران در زمینه اهدای عضو عمل کرده است.
اتریشی‌ها
مرگ مغزی و اهداء عضو  اتفاق ساده ای نیست و خیلی از خانواده‌ها دچار تردید می شوند. دیدن تپیدن قلب فرزند و ضربان آن، پدر و مادر را متقاعد نمی کند که فرزندشان  دچار مرگ مغزی شده است. و این قلب می تواند در سینه کس دیگری بتپد. همین دو راهی و تناقض باعث می شود بسیاری از خانواده‌ها را از اهدا منصرف شوند و در نهایت فرد مرگ مغزی شده با تمام اجزای بدن سالم خود و با جدا شدن دستگاه‌ها به خاک سپرده می‌شود. برای همین تناقض و وضع احساسی است که بسیاری از کشورها اهدای عضو فرد مرگ مغزی شده را به عهده خانواده‌ها و فرد نمی گذارند.  در کشور اتریش در صورتی که فردی که ‌نخواهد اعضای بدنش را اهدا کند، باید مخالفتش را قبل  از مرگ صراحتا اعلام کند. در غیر این‌ صورت با  مرگ مغزی فرد حتماً اعضای قابل‌ پیوند او برداشته می‌شوند. بسیاری از افراد آن را نوعی اجبار می‌دانند و معتقدند پزشکان نباید درباره چنین موضوعی تا این حد خودسرانه عمل کنند. برای همین هم خیلی‌ها، به دلیل لجبازی با اجباری بودن چنین اتفاقی، پیش از مرگ رسما اعلام می‌کنند که نمی‌خواهند در صورت مرگ مغزی شدن اعضای بدنشان اهدا شود. بنابراین، آمار اهدای عضو در این کشور بسیار کم است.

چین، فیلیپین، پاکستان، مصر و کلمبیا

از آنجایی که افراد کمی در جهان اجازه اهداء عضو بعد از مرگشان را می دهند باعث بروز مشکل بزرگی به نام «توریسم پیوند اعضا» به معنای تجارت اعضاء  در برخی کشورها شده است.   به این شکل که کشورهای ثروتمند با پرداخت مبالغ بالایی به کشورهای فقیر اقدام به خرید اعضای مورد نیاز خود می نمایند. به گزارش مسئول هماهنگی سازمان بهداشت جهانی، پنج کشور از جمله چین، فیلیپین، پاکستان، مصر و کلمبیا به عنوان بدترین کشورهای جهان در این تجارت کثیف دست دارند. به عنوان نمونه زمان انتظار در کشور چین برای پیوند اعضاء فقط چند روز است در حالی که در بقیه کشورها به چند ماه نوبت می رسد. به همین دلیل  طی  دو سال بیش از ۴۰۰ نفر آمریکا را برای دریافت پیوند کبد ترک کرده‌اند و به کشور چین سفر کردند.

با اهداء عضو به هم وطنانمان جانی دوباره ببخشیم.
 ژاپن

نرخ اهدای عضو در ژاپن به‌طور قابل توجهی پایین‌تر از کشورهای غربی است و این بدلیل بی اعتمادی به طب غربی و دلایل فرهنگی موجود در این کشور است که باعث شد در سال ۱۹۶۸ قانونی برای ممنوعیت پیوند عضو در این کشور تصویب و اجرا شود. اما بعد از سی سال در سال ۱۹۹۷ ژاپن قانونی را برای اهداء عضو تنظیم کرد که در آن افرادی که دچار مرگ مغزی می‌شوند می‌توانند اعضای بدن خود را اهدا کنند.

برزیل

در برزیل به افراد کارت اهدا عضو داده می‌شود و قانونی مبنی بر این که خانواده اشخاصی که می‌میرند می‌توانند برای رضایت اهداء عضو بدهند، تصویب شده است. اما با این حال روند اهداء عضو در این کشور رو به کاهش است.

با اهداء عضو به هم وطنانمان جانی دوباره ببخشیم.
اقدامات صورت گرفته جهت تشویق به اهدای عضو


کارت اهدای عضو

از جمله کارهای فرهنگی که در زمینه تشویق مردم به اهدای عضو بعد از مرگشان انجام شده، کارت اهدای عضو می باشد. از زمان راه اندازی واحدهای فراهم آوری اعضای پیوندی در کشورمان، مراکز مختلفی شروع به ثبت نام و صدور کارت اهدای عضو نمودند. در روزها و ماه‌های اول تعداد ثبت نام به بیش از 100 نفر در ماه نمی‌رسید، اما با شروع تبلیغات فرهنگی و برگزاری جشن نفس، تعداد بیشتری از مردم نیک اندیش سرزمینمان با این امر مقدس آشنا شدند و تقاضای دریافت کارت اهدای عضو روز به روز بیشتر شد، به اندازه‌ای که مدت زمان دریافت کارت اهدای عضو برای هر فرد به بیش از پنج ماه می رسید. برای همین  وزارت بهداشت، درمان و آموزش پزشکی، با راه اندازی  سامانهwww.ehda.ir   اقدام به ثبت نام و صدور آنی کارت اهدای عضو کرد. در این سامانه کد ملی هر فرد به صورت آنلاین کنترل شده و در صورتی‌که اطلاعات صحیح باشد کارت اهدای عضو صادر می شود و فرد متقاضی در همان لحظه کارت خود را ذخیره و چاپ می نماید.  این سامانه در دسترس کلیه بیمارستان‌های کشور بوده و امکان جستجوی نام افراد مرگ مغزی بستری در این بیمارستان‌ها وجود دارد.
 
نامگذاری یک روز از سال بنام روز ملی اهدای عضو

از دیگر اقدامات جهت تشویق مردم به اهدای عضو، نامگذاری روز ۳۱ اردیبهشت ماه در تقویم ایرانی به نام  روز ملی اهدای عضو است.
راههای اهدا عضو  پس از مرگ 
  1. مراجعه به مراکز ذیربط و صدور کارت اهداء اعضا پس از مرگ
  2.قید در وصیت نامه قانونی
  3.آگاه کردن خانواده در زمان حیات و ترغیب آنان به رضایت از این کار پس از مرگ
 
 مؤلف: غنیه اسفندیاری راد
ارسال نظر
* نظر:
نام:
ایمیل:

یادداشت

بیشتر
مرگ چیزی نیست غیر از حسرت از دست دادن

مرگ چیزی نیست غیر از حسرت از دست دادن

میان هیکل بود. با صورتی جدی و چشم‌هایی عمیق. صبح‌ها اصرار داشت حتما با اکسیمتر، اکسیژن خون را چک کنم و بعد هم افشانه ضدعفونی کننده را می‌گرفت و چندتا پیس می‌زد و می‌گفت روز خوبی داشته باشید.

تصمیم نگرفتن، بدترین تصمیم است

تصمیم نگرفتن، بدترین تصمیم است

ماه‌هاست ستاد ملی مقابله با كرونا مشغول آزمون و خطاست. این ستاد از همان هفته‌های اول شیوع بیماری طوری تصمیم گرفت و رفتار كرد كه گویی سرگرم خرید وقت است تا ببیند چه پیش می‌آید و كارها چگونه پیش می‌رود.

پیامبر زلالی

پیامبر زلالی

کلاس‌های دکتر تهرانی نسب را می‌رفتم به شوق این که بعدش فاصله کلاس که طبقه چهارم بود تا طبقه هم‌کف را حرف بزنیم.

گفتگو

بیشتر
پیشنهاد سردبیر بیشتر