به گزارش مهر و به نقل از انگجت، خودروهای خودران تا چندی دیگر وارد جادهها میشوند. اما هنوز هم چالشهای زیادی در حوزه اشتراکگذاری فضا میان رانندگان انسانی و رایانهها وجود دارد. سامانههای هوش مصنوعی با این تصور ابداع میشوند که تمام انسانها یک رفتار پیشبینیشده را انجام میدهند. اما همه رانندگان در ترافیکهای سنگین میدانند این امر همیشگی نیست.
در همین راستا تحقیقی جدید در آزمایشگاه علوم رایانه و هوش مصنوعی دانشگاه امآیتی مشکل چگونگی پیشبینی رفتار رانندگان دیگر با یک خودروی خودران را بررسی کرده است. پیشبینی رفتار رانندگان نیازمند میزانی از آگاهی رفتار اجتماعی است که ماشینها به سختی به آن دسترسی مییابند. بنابراین محققان با استفاده از ابزارهای مربوط به روانشناسی اجتماعی به این سیستم کمک کردند تا رفتارهای رانندگان را به دو دسته رانندگان خودخواه و رانندگان فداکار طبقهبندی کند.
این سیستم رفتار انسانها هنگام رانندگی را رصد کرد و سپس توانست هنگامی که خودروهای دیگر وارد خطوط میشوند یا بهطور ناگهانی به سمت چپ میپیچند، حرکات رانندگان را با دقت ۲۵درصد بیشتر از قبل پیشبینی کند.
قابلیت پیشبینی رفتار انسانی زمانی اهمیت مییابد که خودروهای خودران و رانندگان انسانی به طور همزمان در جاده حضور داشته باشند. برای مثال خودروی خودران اوبری که سال گذشته تصادف کرد و به مرگ یک فرد منجر شد، قابلیت تشخیص عابرپیادهای که از وسط مناطق ممنوعه خیابان عبور میکند را نداشت.
در تپش این هفته، ماجرای فریب و تعرض در پوشش عرفانهای دروغین و رمالی را بررسی کردیم