شناسایی ذینفعان: شناسایی ذینفعان از اولین اقدامات پروژه است و نیازمند صرف زمان و انرژی زیادی خواهد بود. هرچقدر ذینفعان یک پروژه دقیقتر شناسایی شوند و خواستهها و نیازهای آنها در کسبوکار بهتر دیده شود، شانس موفقیت کسبوکار بالاتر خواهد رفت. مصاحبه از راههای شناخت ذینفعان است؛ مصاحبه بینشی درباره ذینفعان و دلایل پیدا و پنهان آنها ایجاد میکند که به شفاف شدن انتظار آنها از خروجی کسب و کار کمک خواهد کرد.
دستهبندی ذینفعان: همه ذینفعان با یکدیگر مساوی نیستند و نفوذ متفاوتی در کسبوکار دارند. نیازهای مختلف این ذینفعان گاهی آنها را مقابل یکدیگر قرار میدهد. دستهبندی ذینفعان و مشخص کردن جایگاه آنها نسبت به پروژه میتواند فرآیند مدیریتشان را تسهیل کند. گروهبندی ذینفعان و دستهبندی نیازها و ویژگیها به سهولت تحلیل آنها کمک میکند.
شناسایی ذینفعان کلیدی: ذینفعان کلیدی در کسبوکار بسته به زمینه فعالیت و نوع آن متفاوت خواهد بود. شناسایی آنها مسیر کسبوکار را مشخص میکند. پاسخ به نیاز آنها و خلق ارزش پیشنهادی که آنها را راضی و خشنود کند، معمولا اصلیترین فعالیت کسبوکار است. هر چقدر ذینفع کلیدی بهتر شناسایی شود، مدل کسبوکاری و راهبرد توسعه دقیقتری ایجاد خواهد شد.
ارتباط با ذینفعان: ارتباط با ذینفعان کلیدی باید مداوم و همیشگی باشد. نیازهای ذینفعان کلیدی باید در محصولات دیده شده و خواستههای آنها بهطور کامل برطرف شود. در رابطه با ذینفعان دیگر با توجه به درجه اهمیتشان در پروژه، باید سازوکار ارتباطی مناسبی اتخاذ شود تا ارتباط پیوسته و مفیدی وجود داشته باشد و در عین حال ذینفع مورد نظر از این ارتباط خسته نشود. توجه به جایگاه و ویژگیهای ذینفع در راههای ارتباطی نیز مهم است.
نگین یشمی
دانش
با هوشنگ نصیرزاده، وکیل بیرانوند
با تهیهکننده «سفینه نجات» به مناسبت روز جهانی کودک، از ضرورت سرمایهگذاری پایدار در انیمیشن ایران گفتیم