دیروز برای دقایقی با علیرضا گپ زدیم. او ابتدا به خبرنگار جامجم گفت: هیچ خوشحالی بالاتر از این نیست که تلاشهای یک بازیکن، توسط مردم دیده شود. البته شانس من این بود که در تیم ملی و پرسپولیس، با بهترین بازیکنان ایران همبازی شوم و به همین علت موفقیتهایی را کسب کردم ولی خودم هم فکر میکنم یکی از بهترین سالهای فوتبالم را پشت سر گذاشتم. این بازیکن اضافه کرد: بعد از مراسم، یکی از گزارشگران تلویزیون از من پرسید حالا که این همه جایزه فردی گرفتهای، آیا اخلاق و رفتارت تغییر میکند؟ من جواب دادم هیچ دلیلی برای این کار نیست. به او گفتم خیالتان راحت باشد چون اخلاقم عوض نمیشود. نمیدانم چرا باید اخلاق و رفتارم بعد از کسب چند جایزه، تغییر کند.
در این سالها، همان بیرانوندی بودم که همه میشناختند.
کوچکترین تغییری نکردم. از این به بعد هم، اینطور زندگی میکنم. قرار نیست با چند جایزه فردی یا تیمی، شخصیت مان عوض شود. البته تلاش میکنم تا تمریناتم را افزایش بدهم اما اخلاقم تغییر نخواهد کرد.
او در نهایت گفت: وقتی جایزه میگیرم، انگیزههایم بیشتر میشود. از حالا به بعد هم برنامه ریزی میکنم تا پیشرفتهایم را ادامه بدهم. میخواهم رکوردهای بیشتری ثبت کنم و با این رکوردها، به پیشرفتم ادامه بدهم. مطمئنا اهل درجا زدن نیستم. قبلا هم گفتم آرزوهایم سقف ندارد و از این به بعد بیشتر تلاش میکنم تا جوایز بیشتری بگیرم. رکوردزنی و پیشرفت در کنار هم قشنگ است!
در تپش این هفته، ماجرای فریب و تعرض در پوشش عرفانهای دروغین و رمالی را بررسی کردیم