فرآیندهای انتقال فناوری در کانون توجه صنایع داروسازی

در مورد پژوهشگران دانشگاهی ، انتقال فناوری به صنایع شاید اولین تعامل آنها با صنعت باشد. چنین افرادی گرچه گرانیگاه خلق ایده برای محصولات جدید محسوب می شوند ، لزوما درک کامل و مناسبی از فرآیند انتقال فناوری نخواهند داشت.
چنین افرادی اغلب برداشتی غیرواقعی در مورد هزینه و مدت زمان لازم برای ورود محصول به بازار دارند. در ضمن اطلاعات ثبت شده و قابل پیگیری آنها کمتر از حدی است که الزامات قانونی را اقناع کند. ارائه خدماتی چون آموزش برای تقویت اطلاعات و بهبود محصول و فرآیند برای این گروه ضروری است.
در مقابل مشتریانی از دسته شرکتهای کوچک ، اطلاعات بیشتری در خصوص مباحث کیفی دارند ، اما باز هم در برآورد هزینه و زمان ، برداشت های غیرواقعی از خود نشان می دهند. انتقال فناوری در این عرصه را می توان به 3 بخش تقسیم کرد.
انتقال مواد ، انتقال فرآیند و سیستم تضمین کیفیت و روشهای آنالیتیک. در انتقال مواد ، بانکهای سلولی از اهمیت ویژه ای برخوردار بوده و به سیستم حمل کارآمد ، همراه با مستندسازی مناسب نیاز است. در انتقال فرآیند ، هم مکانی فضای تولید نیمه صنعتی و صنعتی گزینه مناسبی است. مرحله انتقال به 2 بخش اصلی تقسیم می شود که بخش نخست آن درک کامل فرآیند تولید است. در این فرآیندها معمولا انتقال فناوری از شبکه ای پیچیده تشکیل شده است.
در این فرآیندها ایجاد گروهی برای تامین امکانات و تجهیزات جانبی تولید ضرورت می یابد. پروژه های انتقال فناوری جنبه های متفاوتی دارند. در مرحله ابتدایی ، یک پروژه باید به وسیله گروه تحقیق و توسعه (R&D) هدایت شود ، در مرحله بعد معتبرسازی ، تولید و پیروی کردن از قوانین اهمیت می یابد.
یک ابزار مناسب برای انجام صحیح انتقال فناوری ، تحلیل صحیح خطرات است.