دایناسورها بر اثر برخورد یک شهاب سنگ از بین رفته اند

فارس: براساس جدیدترین مطالعات محققان دانشگاه میسوری - کلمبیا ، دایناسورها حدود 65 میلیون سال پیش در اثر برخورد یک شهاب سنگ منقرض شدند.

کد خبر: ۱۱۸۳۶۴

این محققان تنها به یک لایه که مربوط به برخورد شهاب سنگ است دست یافته اند. این لایه دقیقا در سطحی است که موجودات دریایی همزمان با دایناسورها در آن میزیستند. آنها هیچ مدرکی از بالا یا پایین این سطح که دال بر برخورد شهاب سنگهای دیگری باشد ، به دست نیاوردهاند. دایناسورها و برخی دیگر از گونه های موجودات زنده روی زمین، حدود 65 ملیون سال قبل از بین رفتند. برخی از دانشمندان برخورد یک شهاب سنگ در شبه جزیره یوکاتان، مکزیک امروزی، را دلیل این انقراض میدانند در حالی که گروهی دیگر از دانشمندان برخورد بیش از یک شهاب سنگ و نیز فشارهای حاصل از آنها را دلیل این انقراض میدانند. براساس جدیدترین مطالعات انجام شده توسط یکی از محققان دانشگاه میسوری- کلمبیا ، تنها یک شهاب سنگ علت این انقراض است. «کن مکلئود» استاد علوم زمین دانشگاه میسوری و یکی از محققین این پروژه میگوید: " نمونههای که ما بررسی می کنیم از مناطقی برداشته شدهاند که از تاثیر مستقیم شهاب سنگ در امن ماندهاند. به عنوان مثال ریزش هایی که در اثر برخورد بوجود آمده اند و می توانند نتایج را تغییر دهند. ما تنها به یک لایه که مربوط به برخورد شهاب سنگ است برخورده ایم که دقیقا در سطحی است که پلانکتون های دریایی که همزمان با دایناسورهای جوان بوده اند، قرار دارد. ما هیچ مدرک ژئوشیمیایی یا رسوب گذاری از بالا یا پایین این سطح نداریم". مکلئود و همکارانش رسوبات بجای مانده در محل بیرون زدگی "دمرارا" در اقیانوس اطلس را ، که در شمال شرقی امریکای جنوبی قرار دارد و تنها 4500 کیلومتر از برخورد شهاب سنگ در شبه جزیره یوکاتان فاصله دارد، بررسی کردهاند. مناطق دیگر، دور و نزدیک نسبت به دهانه برخورد، هم مورد بررسی قرار گرفته اند ولی کمتر محلی دارای شرایطی مانند این منطقه است. تفسیر نمونه های نزدیک به دهانه برخورد به علت امواج، زمین لرزه و ریزشهایی که در اثر برخورد بوجود آمده اند و باعث رسوب گذاری مجدد شده اند مشکل است. همچنین نمونههای دور از دهانه برخورد به علت این که شامل باقی ماندههای کمتری از برخورد را می شوند نمی توانند تاریخچه کاملی در فاصلهای که دایناسورها منقرض شدهاند، نشان دهند. بنابراین قابل اطمینان ترین نمونهها برای بررسی انقراض دسته جمعی دایناسورها، نمونههایی هستند که در محل بیرون زدگی "دمرارا" قرار گرفتهاند. مکلئود می گوید:" نمونه هایی که ما در دست داریم گیج کننده نبوده و مانند نمونه هایی هستند که در کتابهای درسی دیده می شوند. پیچیدگی های رسوبی و فسیلی جزئی بوده است و نشانی از وجود برخوردها یا فشارهای دیگری که منجر به جابجایی مواد شوند، وجود ندارد. برخورد شهاب سنگ در شبه جزیره یوکاتان احتمالا باعث ایجاد زمین لرزه ها و سونامی های متعددی شده است. غبار ایجاد شده در اثر برخورد وارد جو شده و جلوی نور خورشید را گرفته و سبب از بین رفتن گیاهان که منبع تغذیه جانوران بودهاند، شده است. درجه حرارت احتمالا بطور قابل توجهی در سراسر زمین کاهش یافته است و قبل از این که در قرن بعدی دوباره افزایش یابد، آتشی سریع و بی سابقه و نیز باران های اسیدی باعث از بین بردن موجودات زنده شده است. مکلئود و بسیاری از دانشمندان معتقدند عواملی از این قبیل باعث انقراض سریع بسیاری از گونههای حیات بر روی زمین شده اند. برخی دیگر بر این عقیده اند که بیش از یک برخورد سبب این انقراض شده است و برخورد شهاب سنگ در شبه جزیره یوکاتان را 300000 سال قبل از این انقراض کامل میدانند. در این تحقیق دانا ویتلی از دانشگاه مینسوتا، برایان هوبر از موزه تاریخ طبیعی اسمیتسونین و کریستین کوبر از دانشگاه وین با مکلئود همکاری کردهاند. این تحقیق در بخش "جراید" پژوهشنامه انجمن زمین شناسی امریکا به چاپ رسیده است. سرمایه لازم برای این تحقیق را برنامه حمایت علوم امریکا، مؤسسه علوم طبیعی امریکا و مؤسسه علوم وین تامین کرده است. نمونهها از پایه شماره 207 "برنامه حفر اقیانوس" برداشته شده است.