آمریکا تجهیزات هواپیما نمی‌فروشد اما محصولات مصرفی؛ زیاد

آزاد عمرانی، عضو هیات‌رئیسه انجمن ارگانیک ایران و اتحادیه ملی محصولات کشاورزی در گفت‌وگو با تسنیم اظهار کرد: به خاطر بی‌توجهی‌هایی که به دلیل کشت پنبه صورت گرفته تولید این محصول در کشور از حدود 200 هزار تن سال‌های قبل به 50 هزار تن رسیده است.
وی افزود: دلیل این بی‌توجهی به کشت این محصول، عدم قرار‌گیری در اولویت‌های تولید است وگرنه مشکلی در کشت پنبه نداریم که بخواهیم پنبه تراریخته را برای رفع آن وارد اراضی کشاورزی خود کنیم. عمرانی اظهار کرد: نساجی مازندران زمانی نیاز پوشاکی کشور را به بهترین نحو در کشور تولید می‌کرد، اما تجهیزات این ساختمان بعدها به عنوان آهن پاره فروخته شد. وی تصریح کرد: برای بازگشت به سطح تولید گذشته، لازم است با اعمال سیاست‌های مختلف از جمله خرید تضمینی تولید را به سطح قبل برگرداند و کشاورزان را برای کشت این محصول تشویق کرد؛ بنابراین مشکل، مصرف سم یا بذر پنبه نیست که بخواهیم پنبه تراریخته را برای حل مشکل عرضه کنیم. عضو هیات‌رئیسه اتحادیه ملی محصولات کشاورزی ادامه داد: در صورتی که هدف استفاده از بذر‌های باکیفیت‌تر است، چه دلیل دارد که به سمت بذر تراریخته رفت؟ این پنبه تراریخته سال 93 توسط وزیرجهاد کشاورزی به عنوان تولید ملی معرفی شد، اما اکنون در آن چیزی که برای اخذ مجوزها ارائه شده، مشخص شده که این پنبه مربوط به مونسانتو ایالات متحده آمریکا و مون531 است. وی با طرح این سوال که پنبه تراریخته چطور وارد کشور شده است، تصریح کرد: وقتی پنبه تراریخته وارد کشور شده و در سطح وسیعی (9 هکتار) به صورت آزمایشی کشت می‌شود، باید سازمان کنترل و گواهی بذر حتما اظهار نظر کند و بذر ورودی حتما از مجاری قانونی آمده باشد.
عمرانی گفت: در صورتی که این محصول به صورت غیر‌قانونی به کشور وارد شده و کسی آن را در جیبش گذاشته و به ایران آورده باشد نیز این عمل کاملا غیر‌قانونی است، زیرا اصول قرنطینه‌ای و بیوتروریسمی مورد توجه قرار نگرفته است، از کجا معلوم این پنبه آلوده نباشد و ماهیت آن همان چیزی باشد که اعلام می‌شود؟
قطعا نمی‌توانیم به دیده خوشبینی و اعتماد محض به این امر نگاه کنیم؛ آمریکا در تاریخ معاصر از زمان دکتر مصدق و در هر شرایطی با ایران خصومت داشته و بر‌خلاف مصالح ملی ایران عمل کرده است. وی تصریح کرد: این پنبه تراریخته شبهه ناک است و به نظر بنده با مسائل امنیتی کشور هم راستا نیست. البته تا زمانی که انواع غیر‌تراریخته این محصول وجود دارد دلیلی ندارد که به سمت تولید پنبه تراریخته برویم. عمرانی در پاسخ به این‌که پنبه به عنوان یک محصول غیر خوراکی چه مشکلاتی می‌تواند برای سلامت مردم داشته باشد؛ آیا مشکل این محصول صرفا زیست‌محیطی است، گفت: علاوه بر مسائل امنیتی یاد شده از نظر زیست محیطی با توجه به این‌که پنبه ممکن است فرار ژن داشته و با پنبه‌های بومی ما آمیزش داشته باشد، بسیار زیاد است. وی اظهار کرد: این پنبه از سال2006 با نام‌های تجاری بولگارد و اینگارد در کشورهای هندوستان، پاکستان و آفریقای جنوبی کشت شده، اما نتیجه خوبی نداشته است به طوری که مقاومت آن در سال‌های نخستین مناسب است، اما بعد از سه سال مقاومت آن شکسته می‌شود و دیگر برای مقابله با آفات مجبور به مصرف سموم کشاورزی بیشتر برای مقابله با آفات هستیم. عمرانی گفت: استفاده از این پنبه در کوتاه مدت ممکن است باعث کاهش مصرف سموم کشاورزی و افزایش عملکرد شود، اما در دراز‌مدت کاملا به ضرر بخش کشاورزی خواهد بود و مانند مواد مخدر التیام لحظه‌ای و موضعی می‌دهد، اما عواقب و هزینه‌های اجتماعی و سیاسی آن زیاد است. عضو هیات‌رئیسه انجمن ارگانیک ایران گفت: این پنبه وقتی سال 2006 (در دیگر کشورها) کاشته شد، در سال 2009 مقاومت آن شکسته شد و مجبور شدند پنبه جدیدی به نام بولگارد 2 معرفی کنند که این به معنی آن است که واردات و کشت پنبه شروع یک نخ تسبیح وابستگی به واردات از کمپانی‌های صهیونیستی است.