jamejamnashriyat
نشریات روزنامه جام جم کد خبر: ۱۱۵۹۶۹۲ ۲۵ مرداد ۱۳۹۷  |  ۰۰:۰۱

پیشکسوتان دوبله در گفت‌وگو با جام‌جم از زنده‌یاد محمد عبادی گفتند

خاموشی‌ات مباد

م. ر.گ؛ این واژه‌ای است که در طول روز بارها با آن مواجه می‌شویم. گرچه از قدیم بارها این جمله را شنیده ایم که مرگ حق است! اما دلتنگی و از دست دادن عزیزان تلخ است و دردناک و چه بسا از دست دادن عزیز هنرمندی که سال‌ها خدمت کرده و مردم خاطرات زیادی با او دارند، سخت‌تر هم خواهد شد!

همه از کوچک گرفته تا بزرگ، خاطرات زیادی از کارتون دوست داشتنی «لوک خوش‌شانس» دارند. مگر می‌شود بوشوگ، سگ مهربون، وفادار و با نمک این کارتون را فراموش کرده باشیم و مسلما آن کسی که به این شخصیت کارتونی جان ویژه‌ای داد و این کاراکتر را برای همیشه در ذهن مردم ماندگار کرد، کسی نبود جز محمد عبادی.

این دوبلور پیشکسوت نزدیک به نیم‌قرن برای دوبله ایران زحمت کشید، اما تقدیر برایش تا شامگاه 23 مرداد 97 رقم خورده بود و بعد از چند ماه بیماری درگذشت و حالا بعد از رفتن او جامعه دوبلورها رخت سیاه به تن کرده‌اند.

نوایی که قوام یافت

عده‌ای دیگر صدای این هنرمند را با «مرد فیل‌نما» نقش اوکلند در سریال ناوارو یا خواجه‌الماس در «شکرستان» می‌شناسند. مردی که به گفته خیلی از همکارانش خنده هرگز از لبانش نمی‌رفت و همه خاطرات زیادی از مهربانی‌هایش دارند.

این مرد با صدای خاص خود اواخر سال 1350 و بعد از بازگشت از خدمت سربازی وارد دنیای دوبله شد. در آن سال‌ها او پدرش را از دست داده بود و تنها چیزی که می‌توانست التیام دردهایش باشد، دوبله بود. آرام آرام نوای صدایش در این عرصه قوام خاص خودش را گرفت و شروع به تیپ‌گویی کرد. البته به گفته ناصر ممدوح، او خیلی خوب به جای پیرمردها حرف می‌زد.

زنده یاد عبادی، گویندگی بسیاری از کارتون‌ها، فیلم‌ها و سریال‌های خارجی و ایرانی را به عهده داشت، اما بیشتر فعالیتش در دنیای کارتون بود و شخصیت‌های کارتونی به واسطه او جان می‌گرفتند. از دیگر کارهای او می‌توان به نقش تسوکه (سفرهای میتی‌کومان)، نقش روباه قرمزی در «موش کوهستان»، خفی خفی «شهر آجیلی»، آنتونیوس چوبان در «مردان آنجلس»، وکیل متکدی «شرلوک هلمز» و ... اشاره کرد. در پی درگذشت این هنرمند پیشکسوت با همکارانش به صحبت نشستیم.

کارنامه درخشان

ناصر ممدوح، گوینده سرشناسی برای مردم است. او نه‌تنها در دنیای دوبله فعال است، بلکه گاهی هم بازی می‌کند، به همین دلیل مخاطبان تلویزیون او را خیلی خوب می‌شناسند. این گوینده با تاکید بر این‌که زنده‌یاد عبادی یکی از همکاران بسیار خوب در دوبله بود، گفت: تخصص وی بیشتر در حوزه دوبله کارتون بود و حرفه‌ای کار می‌کرد. واقعا کارنامه‌اش در دوبله درخشان است و جامعه دوبلورها از رفتن او ناراحت هستند. روحش شاد.

مردی بی‌آزار

مهوش افشاری از گویندگان پیشکسوت است که بیشتر هم در دوبله کارتون فعالیت می‌کند. او با اشاره به زنده یاد عبادی افزود: 48سال او را می‌شناختم. واقعا مرد بی‌آزار و بسیار نیکویی بود. بعد از فوت او به همسرم گفتم واقعا هیچ‌کس در دوبله از او دلخور نبود، چون روحیه اش همیشه مثبت بود و لبش خندان. هیچ کس را آزار نمی‌داد و بد خلقی نمی‌کرد. به لحاظ کار هم خیلی حرفه‌ای بود و همکارانش از کار با او لذت می‌بردند. در این مدت که او در بستر بیماری بود با همسرش در ارتباط بودم و همیشه به او تاکید می‌کردم باید به آقای عبادی افتخار کند، زیرا همه او را دوست داشتند.

اخم او را ندیده بودیم

جواد پزشکیان از کهنه‌کاران دنیای دوبله است و مردم خاطرات زیادی از صدای او در کارتون‌های مختلف از جمله پسر شجاع و ... دارند. او در وصف زنده یاد عبادی عنوان کرد: او خیلی مرد آقایی بود! و یک دوست خوب. یک انسان خوشرو که به کارش هم اشراف زیادی داشت. هیچ‌کس اخم او را ندیده بود و در همه این سال‌ها انرژی زیادی برای کارش می‌گذاشت تا به بهترین شکل آن را انجام بدهد. همه ما خاطرات زیادی از این مرد دوست داشتنی داریم. واقعاً حیف شد و قلبا از رفتن او ناراحت هستیم.

ما در استودیوهای دوبله زندگی می‌کردیم

غلامعلی افشاریه کهنه‌کار دوبله مستندهای تلویزیونی است. او صدای خاصی دارد و هرازگاهی هم در دوبله فیلم و کارتون فعال بوده است. او در این باره توضیح داد: این هنرمند دوست داشتنی نزدیک به 50 سال در دوبله فعال بود و سابقه کار داشت. متاسفم او را از دست دادیم، زیرا گوینده خوبی بود. البته مرگ حق است و ما باید تن به این واقعیت بدهیم، اما برای عبادی، رفتن زود بود. مرگ عزیزان سخت است؛ زیرا دلتنگشان می‌شویم. واقعا دلتنگ عبادی می‌شوم. همه ما در استودیوهای دوبله کار نمی‌کنیم، بلکه زندگی می‌کنیم. همه مثل خواهر و برادر هستیم.

وی ادامه داد: همه دوبلورها خاطرات خوشی از زنده یاد عبادی دارند. او مرد بامزه‌ای بود که همه را با تیکه‌های با نمک می‌خنداند و از همکاری با او لذت می‌بردند. من از خبرنگاران هم تشکر می‌کنم که بعد از فوت یک دوبلور برایش گزارش‌های متنوعی چاپ می‌کنند و این نشان می‌دهد هنرمندان ارزشمند هستند.

خاطرات دوست داشتنی

منوچهر والی‌زاده، چهره محبوب و دوست‌داشتنی مردم است. او فعالیتش در دنیای هنر گسترده است. از گویندگی در دوبله گرفته تا گویندگی در رادیو و بازی در سریال و فیلم. او در این باره توضیح داد: خاطرات خوب و دوست داشتنی از زنده یاد عبادی دارم، بویژه در دوبله کارتون لوک خوش شانس و سریال ناوارو. همکاری خوبی با هم داشتیم و با هم خیلی خندیدیم، حرف زدیم و ... واقعا حیف شد این دوبلور عزیز را از دست دادیم. روحش شاد که خاطرات زیادی در ذهن ما به عنوان همکار و در ذهن مردم به خاطر کارهای خوبش گذاشته است.

یک مرد خجالتی

شوکت حجت با آن‌که جوان است، اما بسیار فعال و تا به امروز گویندگی و مدیر دوبلاژی بسیاری از کارتون‌ها و فیلم‌ها را کرده است. او در صفحه اینستاگرامش عکسی از زنده یاد محمد عبادی گذاشته و نوشته است: از این عکس خاطره بدی دارم. دوبله سریال شکرستان بود. عکاس از همه عکس می‌گرفت. آقای عبادی منو صدا کرد و گفت بگو بیاد بیرون و یه عکس از من بیرون بگیره. چون همه عکس‌ها پشت میکروفن است و می‌خوام عکسی باشد که حالت خداحافظی داشته باشد و ...

حجت درباره زنده‌یاد عبادی گفت: با وجود این‌که دوبلورها نباید خجالتی باشند، اما او خیلی خجالتی بود. می‌خندید، اما در دلش برای مردم غصه می‌خورد. کافی بود یک اتفاق تلخ مثل زلزله بیفتد، آن وقت همه ذهنش درگیر مردم می‌شد و ناراحتی‌هایشان. روح این مرد نازنین شاد باشد.

فاطمه عودباشی

رسانه

ارسال نظر
* نظر:
نام:
ایمیل:

یادداشت

بیشتر
سوء استفاده مکرون از مفهوم آزادی

سوء استفاده مکرون از مفهوم آزادی

اگر بخواهیم با منطق رئیس‌جمهور فرانسه به اتفاقات اخیر نگاه کنیم باید آن را به آزادی هتک حرمت مقدسات ادیان دیگر تعبیر کنیم البته باید در نظر داشته باشیم این هتک حرمت نمی‌تواند یکطرفه باشد، چرا که اگر مکرون توهین به اسلام را مصداق آزادی بیان معرفی کند باید اقدامات متقابل مسلمانان را نیز از مصادیق آزادی بیان بداند.

نشانه‌های قوه قضاییه فعال

نشانه‌های قوه قضاییه فعال

نکاتی در مورد دستورالعمل نحوه مقابله با ترک وظایف قانونی مدیران و کارمندان وجود دارد که باید به آن پرداخت‌.

انتظاری آگاهانه برای عهدی عاشقانه

انتظاری آگاهانه برای عهدی عاشقانه

در عرف روزنامه‌نگاری، برخی مطالب وابسته به زمان است و اگر انتشارشان کمی با تاخیر انجام شود، مطلب با اهمیتی محسوب نمی‌شود و از صفحه در می‌آید، اما گاهی باید برخی نکات را با کمی تاخیر بیان کرد، درست مانند همین مطلب.

گفتگو

بیشتر

پیشنهاد سردبیر

بیشتر

پیشخوان

بیشتر