راهکار نانویی برای آلودگی سفره‌های آب زیرزمینی

به گفته هدی عرب یارمحمدی، دانش آموخته دکتری مهندسی فرآوری مواد معدنی از دانشگاه تربیت مدرس، در این پژوهش اثر یک نانوافزودنی اصلاح شده در تثبیت آلاینده‌های معدنی در خاک بررسی شده ‌است. نتایج این پژوهش نشان داده که نانوکامپوزیت سنتز شده، قابلیت چشمگیری در بی‌تحرک‌سازی فلزات و جلوگیری از انتشار آنها در محیط دارد.

شایان ذکر است از آنجا که برای پیش‌بینی عملکرد هر ماده اصلاح کننده ساده‌ترین روش، استفاده از مدل‌های ژئوشیمیایی نظیر HP است؛ در این تحقیق نیز امکان این پیش‌بینی بررسی و نتایج آن با نتایج آزمایشگاهی صحت سنجی شده‌است.

عرب یارمحمدی معتقد است که جلوگیری از انتشار فلزات در خاک و ورود آنها به آب‌های زیرزمینی بزرگ‌ترین اثر این افزودنی خواهد بود. همچنین قابلیت استفاده از شبیه‌ساز HP سرعت پیش‌بینی مهندسی عملکرد ماده را در خاک‌های آلوده افزایش خواهد داد.

وی در معرفی اجزای تشکیل‌دهنده این نانوکامپوزیت عنوان کرد: «در سال‌های اخیر، بیوچار به‌عنوان یک ماده افزودنی ارزان‌قیمت برای تثبیت فلزات سنگین در خاک پیشنهاد شده‌است. به همین دلیل در این طرح نیز نانوکامپوزیتی با پایه اصلی متشکل از بیوچار طراحی شده‌است. اغلب جاذب‌های صنعتی که عملکرد چشمگیر دارند، در صورت تجزیه در محیط، اجزای خطرناکی تولید می‌کنند، اما اجزای تشکیل دهنده این نانوکامپوزیت، کیتوسان، نانورس و بیوچار هستند که هر سه طبیعی و دوستدار محیط‌زیست هستند. در کنار آن به‌دلیل ماهیت بیوچار بودن، به تقویت خاک و حاصلخیزی آن کمک خواهند کرد.»