او بدون شک، بازیکنی است که در روزهای جام جهانی، حریفان ایران در موردش بیشتر مطالعه میکنند و قطعا برای مهارش، برنامه دارند؛ آن هم نه حریفان معمولی بلکه تیمهایی چون مراکش، اسپانیا و پرتغال. جهانبخش نه تنها به لحاظ فنی بلکه از نظر اخلاقی نیز یکی از فوتبالیستهای سرآمد ایران به شمار میرود و مثل یک سرباز واقعی همیشه در کنار تیم ملی فوتبال کشورمان بوده است. او خیلی زود لژیونر شد و زودتر از آنچه تصور کنید، پیشرفت کرد. این فصل نیز پیراهن آلکمار را از تن به در میکند تا راهی یک باشگاه مهم اروپایی شود؛ باشگاهی که با شنیدن نامش، شاید همه ما متعجب شویم؛ ناپولی، لاتزیو یا شاید هم...! اما فوتبالیستی که در پیام البرز قزوین، پرشین قزوین، داماش تهران و داماش گیلان فوتبال بازی میکرد، چطور سر از آلکمار درآورد؟ در این مورد، یکی از مسئولان پیشین باشگاه پرسپولیس با ما صحبت کرد.
او گفت: در آذر 1392 و به فاصله حدود پنج ماه مانده تا پایان فصل، مدیرعامل وقت باشگاه داماش گیلان پس از آنکه با مدیرعامل وقت پرسپولیس به توافق رسید، قراردادی بین این دو باشگاه بر سر انتقال جهانبخش به پرسپولیس امضا کرد که رقم این انتقال هم 350 میلیون تومان بود. جهانبخش قرار بود بعد از اتمام آن فصل، پرسپولیسی شود، اما از آنجا که او یک ستاره واقعی به نظر میرسید، فیلم بازیهایش توسط یکی از ایجنتهای ایرانی برای باشگاههای ترکیهای و کرواسی ارسال شد. در همین حین، فرد دیگری که رابطه نزدیکی با جهانبخش داشت، فیلمهای بازی او در داماش را گرفت و به مدیران باشگاه نایمیخن هلند داد که پس از رایزنیهای بیشتر، با اینکه از پرسپولیس، دو تیم کرواسی، یک تیم ترکیه ای، دو باشگاه قطری و حتی یک باشگاه چینی پیشنهاد داشت، به NEC رفت. در این باشگاه که بود، چند پیشنهاد دیگر هم برایش آمد، اما به خواسته دوست و مدیربرنامههای جدیدش، هرگز حاضر به ترک نایمیخن نشد و آنقدر ماند تا به آلکمار که بعد از آژاکس و آیندهون، تیم سوم هلند محسوب میشود، رفت. او بهترین انتخاب را داشت و حالا هم از مصاحبه هایش معلوم است میخواهد تیم بعدیاش را با وسواس بیشتری انتخاب کند. همان زمان، مدیرعامل پرسپولیس میتوانست با شکایت از این بازیکن، جلوی پیشرفتش را بگیرد، اما اجازه داد به اروپا برود و دنبال رویاهایش باشد.
در تپش این هفته، ماجرای فریب و تعرض در پوشش عرفانهای دروغین و رمالی را بررسی کردیم