لیبی الیور (Libby Oliver) عکاس کانادایی مجموعه پرترههایی گرد آورده است که در آن لباسها صورت اصلی بیانمندی شخصیتها هستند. کارکرد دیگری از این روایت پیشتر در عرصه ادبیات به شکلهای مختلف تجربه شده است. حالا لیبی الیور در پروژهای که نزدیک به شش ماه به طول انجامیده است سری عکسهایی از ایده عکاسیاش تهیه کرده است.
در این ایده، شخصیتها یا سوژههای عکاس که هر یک نامی دارند از جمله الکس، جف، بوما یا تیرون در تودهای از لباس غرق میشوند.
دو مورد از این نمونهها را در این خبر برای شما منتشر کردیم.
لیبی الیور میگوید لباسها سریعترین نشانه اجتماعی است که به چشم میآید. او مهمترین شیوه بیانیاش را در توده لباسها یافته و معتقد است ویژگیهای مهمی از سوژه مورد نظرش را با این عکسها به ثبت رسانده است. یکی از این سوژهها مادربزرگ 88 ساله این عکاس کانادایی است.
نامی که لیبی الیور برای این پروژهاش برگزیده، «لاک نرم» است.
در تپش این هفته، ماجرای فریب و تعرض در پوشش عرفانهای دروغین و رمالی را بررسی کردیم