مراقبت از دانش‌آموزان مبتلا به دررفتگی مادرزادی لگن

علت

گرچه علت اصلی بروز این مشکل هنوز مشخص نشده، عوامل بسیاری وجود دارد که ممکن است به این اختلال ربط داشته باشند:

زایمان بریچ (که جنین با پا یا باسن از رحم به دنیا می‌آید) یا قرار گرفتن به حالت نشسته در سه ماهه آخر بارداری

داشتن سابقه خانوادگی مشکلات مفصل ران

نبود مایع اطراف جنین در رحم

افزایش هورمون‌های مادر پیش از زایمان، ممکن است باعث شود هنگام زایمان مفصل ران جنین مستعد جابه‌جا شدن شود.

بستن بسیار محکم پاهای نوزاد پس از تولد

دخترها بیش از پسرها به این بیماری مبتلا می‌شوند.

ابتلا به مشکلات مفصل ران در جنین‌هایی که ناهنجاری ملایم در پا یا سفتی گردن دارند بیشتر دیده می‌شود.

درمان

اگر این مشکل هنگام تولد جنین تشخیص داده شود، با قرار دادن تخته شکسته‌بندی سبک، پاها را از هم دور نگه می‌دارند. این تخته چند هفته یا حتی چند ماه باقی می‌ماند تا مشکل برطرف شود. گاهی اوقات مشکل دررفتگی مفصل ران تا وقتی کودک بزرگ تر شود، تشخیص داده نمی‌شود. روش درمان در این کودکان تاحدی متفاوت است و گزینه‌های درمانی متفاوتی وجود دارد:

بستری در بیمارستان و یک دوره کوتاه کشش و کنترل درمان با اشعه ایکس

عمل جراحی در قسمت کشاله ران، تحت بیهوشی عمومی

عمل جراحی و قرار دادن گوی و کاسه مفصل ران در سر جای خود.

البته گاهی اوقات هم پس از عمل، پای کودک به مدت چند ماه در گچ اسپیکا باقی می‌ماند. کودکان معمولا برای استراحت به خانه فرستاده می‌شوند و فقط برای معاینه باید به درمانگاه بروند. برخی کودکان ممکن است با وجود گچ اسپیکا به مدرسه بازگردند. چنانچه درمان به موقع انجام شود، معمولا نتیجه رضایت‌بخشی خواهد داشت، اما حرکت عادی خیلی زود رخ نمی‌دهد. گاهی اوقات هم ممکن است، کودک بعدها به التهاب مفاصل مبتلا شود.

مراقبت از دانش‌آموز مبتلا

مسئولان مدرسه هنگام مراقبت از چنین کودکی باید با متخصصان ارتوپدی و فیزیوتراپی مشورت کنند. مشکل بیشتر این کودکان در نوزادی تشخیص داده می‌شود و معمولا درمان آنها موفقیت‌آمیز است، بنابراین مشکل خاصی در مدرسه پیش نمی‌آید. با این حال کودکانی که بیماری آنها دیر تشخیص داده می‌شود، به دلیل درمان دیرهنگام، کمی درد دارند یا نمی‌توانند براحتی حرکت کنند.

به طور کلی باید موارد زیر را در مراقبت از چنین کودکی درنظر گرفت:

مقدار درد مربوط به مفصل و سفتی آن، ممکن است در روزهای مختلف فرق داشته باشد.

زمانی که درد آنها شدید است، به مسکن نیاز پیدا می‌کنند و باید حتما استراحت کنند و بهتر است در خانه بمانند.

وقتی قرار است کودک پس از درمان به مدرسه بازگردد، باید تمام نکات مراقبتی او از متخصصان پرس‌وجو شود.

ممکن است کودک در مسافت‌های طولانی مجبور به استفاده از ویلچر شود.

البته کودک مجبور نیست در کلاس درس هم روی ویلچر بنشیند. ویلچر بیشتر در برنامه‌های تفریحی یا آموزشی بیرون از مدرسه لازم می‌شود. در هر صورت باید میزان احتمالی خطر نیز ارزیابی شود.

ممکن است برای مراقبت از چنین کودکی به دستیار نیاز شود.

ساعت‌های طولانی هنگام امتحان ممکن است باعث ناراحتی و درد در کودک شود، بنابراین باید او با نظارت مراقب‌های امتحان، وقت استراحت
داشته باشد.

ورزش‌هایی مانند پیاده‌روی، شنا، دوچرخه‌سواری برای این کودکان بسیار خوب است، اما نباید در فعالیت‌های ورزشی سنگین شرکت کنند.

در موارد بسیار نادر ممکن است کودک مجبور باشد با گچ اسپیکا به مدرسه بیاید. باید امکانات استفاده از سرویس بهداشتی و حمل‌ونقل برای او فراهم باشد. از همکاری والدین نیز می‌توان بهره‌مند شد.

منبع: Case of sick children

مترجم: نادیا زکالوند

جام‌جم