جای خالی مصلحت !

انتشار نامه امام (ره) درباره پایان جنگ و پذیرش قطعنامه 598 توسط آقای هاشمی رفسنجانی ضمن آن که به سوالاتی متعدد پاسخ داد منشاء ابهاماتی جدید نیز شده است.

کد خبر: ۱۱۱۶۴۵

اولین ابهام و پرسش این که اصولا چرا امروز و پس از گذشت 18 سال این نامه منتشر می شود و چرا توسط آقای هاشمی؛ به نظر می رسد انتشار نامه با هر انگیزه ای که صورت گرفته باشد در شرایط فعلی اقدامی ناپخته و برخاسته از نوعی احساسات قابل پیشگیری بوده است .ای کاش آقایان می گذاشتند با همان تصویر ساخته شده در ذهنهایمان جنگ را به خاطر بیاوریم و ایضا پایانش را.ما می دانستیم امام (ره) در شرایط سختی جام زهر را نوشید. ما می دانستیم امام اهل مشورت و رعایت نظر جمعی مسوولین بود. ما می دانستیم امام مسوولیت پایان جنگ را پذیرفت تا 10 سال و 20 سال دیگر کسانی پیدا نشوند که یکدیگر را متهم به بعضی مسائل کنند.اگر بخواهد این رخداد به رویه ای تبدیل شود که هر مسوولی در مقام پاسخگویی به یک اظهار نظر (ولو خلاف) به دلیل دسترسی به اسناد و مدارک محرمانه نظام ، آنها را افشاء و منتشر کند معلوم نیست چه سرنوشتی پیش روی داشته باشیم .انتشار اسناد مربوط به حضرت امام در تمام حوزه ها باید از کانال مشخصی (مرکز حفظ و انتشار آثار حضرت امام) صورت پذیرفته و در این مسیر باید ضرورت ها و مسائل امنیتی و روانی مورد توجه قرار بگیرد. نامه مورد بحث در زمانی منتشر شده که نه جامعه و نه نخبگان با مساله حادی مواجه نبودند که احساس تکلیف فردی منجر به افشائ یک سند تاریخی گردد. چرا که هر سال در آستانه هفته دفاع مقدس چنین مباحثی در خصوص آتش بس و جنگ مطرح می شد.برای ما شهادت امام راحلمان در خصوص خیراندیشی مسوولان وقت کشور کفایت می کند ، چرا که تاکید کردند: «گمان نکنید من در جریان کار جنگ و مسوولان آن نیستیم مسوولان مورد اعتماد من می باشند. آنها را از این تصمیمی که گرفته اند شماتت نکنید که برای آنان نیز چنین پیشنهادی سخت و ناگوار بوده است».
ممکن است افشاءکنندگان نامه در پاسخ به منتقدان بگویند این نامه در اختیار مراکز متعدد و افراد دیگری هم بوده و بسیاری از مضمون آن مطلع بوده اند، اما باید به این نکته توجه داشت که هیچ یک از آنان مبادرت به انتشار آن نکرده و تاکنون به عنوان سندی تاریخی مکتوم نگه داشته شده بود. به نظر می رسد انتشار این نامه در شرایطی که کشورمان از هر سو با تهدیدهای مختلفی مواجه است و باید خود را برای شرایط احتمالی سخت آماده کنیم ، دور از تدبیر و دوراندیشی بوده است اما باز ترجیح می دهیم به همان روح بزرگ الهی پناه ببریم که گفت : «ما در جنگ برای یک لحظه هم نادم و پشیمان از عملکرد خود نیستیم».
و چه در هنگامه نبرد و پذیرش آتش بس به تکلیف الهی عمل شد. جنگ و دفاع مقدس و ارزشهای معنوی ناشی از آن آنقدر سترگ است که آن را به مناقشاتی لفظی آلوده نسازیم و بگذاریم گرمای حماسه ها و حماسه آفرینانان همواره پناهگاه ایمان مردم عزیزمان باشد.