بازیکنان جوان قربانی تاکتیک‌های مورینیو

سال گذشته مورینیو در آخرین لحظات مانع از انتقال این بازیکن 22 ساله به سویا به صورت قرضی شد. این کار اواخر فصل گذشته و در بازی‌های فصل جاری نیز نتیجه خود را به خوبی نشان داد و او توانست در بیشتر بازی‌های خارج از خانه شیاطین سرخ گلزنی کند. با این حال مشکل پیش‌روی بازیکنانی همچون مارسیال این است که مورینیو در دوران حضور خود در یک تیم، صبر و حوصله کار کردن با بازیکنان جوان‌ را ندارد و همواره ترجیح می‌دهد با بازیکنان میانسالی همکاری کند که کارنامه درخشانی از خود بر جای گذاشته‌اند. موفقیت او طی سال‌های گذشته در تیم‌های مختلف نیز بیشتر به واسطه بازیکنانی بوده که از لحاظ روانی در بهترین حالت خود قرار داشته‌اند و با تجربه فراوان خود توانسته‌اند تاکتیک‌های او را در زمین پیاده کنند. از این لحاظ باید مورینیو پرتغالی را نقطه مقابل مربیانی همچون گواردیولا و ونگر دانست که کارنامه درخشانی در پرورش استعدادهای جوان دارند. در حقیقت پیشرفت پله به پله بازیکنان هیچگاه در برنامه کاری مورینیو جای نداشته است.

وضعیت بازی آنتونی مارسیال و مارکوس راشفورد در منچستر یونایتد به خوبی این سیاست مدنظر مورینیو را ثابت کرده است. جذب زلاتان ابراهیموویچ در ابتدای فصل گذشته در راستای همین طرز تفکر شکل گرفت. او در بازی‌هایی که در ترکیب منچستر حضور داشت به ماشین گلزنی شیاطین سرخ تبدیل شده بود و مورینیو نیز به خوبی ثابت کرد که می‌توان با یک بازیکن 36 ساله سیاست‌هایش را پیش ببرد، حتی اگر در این مسیر مهاجم آماده‌ای همچون راشفورد نیمکت‌نشین شود. اوج این ماجرا در زمان بعد از مصدومیت زلاتان خود را نشان داد. بعد از آن نیز مورینیو برای تقویت خط حمله خود به دنبال روملو لوکاکو رفت که شش فصل از حضورش در لیگ برتر می‌گذرد و در حال نزدیک شدن به صدمین گل خود در این لیگ است. با ورود او، راه برای بازی بیشتر راشفورد و مارسیال بیش از پیش بسته شد.

راشفورد در فصل جاری گرچه در دقایق زیادی برای منچستر به میدان رفته است اما نتوانسته به بازیکن موثری برای تیمش تبدیل شود و با گذشت 23 بازی از آغاز لیگ تنها چهار بار موفق به گلزنی شده است. او تا همین‌جای فصل در بیشتر بازی‌های به جای مارسیال وارد میدان می‌شد. حالا با آمدن سانچس به منچستر مسلما شرایط برای بازی کردن بازیکنانی همچون راشفورد و مارسیال سخت‌تر از گذشته می‌شود.