فعالیت بیشتر دیپلماتیک مانع از تصویب قطعنامه حقوق‌بشری می‌شود

بر این اساس دفتر نمایندگی جمهوری اسلامی ایران در سازمان ملل نیز با انتقاد از رویکرد گزینشی این سازمان در مورد حقوق بشر، در بیانیه‌ای اعلام کرد که هر سال وقت و منابع کمیته‌ حقوق بشر بر سر قطعنامه‌ای که صرفا منعکس‌کننده‌ رویکرد گزینشی و بی‌هدف عاملان آن است، هدر می‌رود.

دکتر حشمت‌الله فلاحت‌پیشه، عضو کمیسیون امنیت ملی و سیاست خارجی مجلس با اشاره به میزان آرای داده شده در محکومیت ایران تاکید دارد که حدود صد رای در مقابل آرای موافق نشان از شکست این‌گونه قطعنامه‌ها دارد.

قطعنامه ضدایرانی در مورد حقوق بشر که از طرف کانادا ارائه شده چه تاثیری در روابط دو کشور دارد؟

کانادا از دهه 1990 میلادی یعنی در طول 20 سال گذشته، متاسفانه در تقسیم کاری که کشورهای غربی برای فشار بر ایران انجام دادند، در راس کشورهایی بوده که ادعای حقوق بشری دارند و هر سال کانادایی‌ها پیش‌نویس قطعنامه حقوق بشری را مطرح می‌کنند.

باید این واقعیت را بپذیریم که روز به روز کشورهای دنیا مسائل کشورها را واقعی‌تر می‌بینند و کم‌سابقه است که چنین قطعنامه‌ای فقط با 81 رای موافق مصوب شود و آرای ممتنع و مخالف این قطعنامه که حدود صد رای است نشان می‌دهد دنیا خیلی از بازیگران سیاسی را پشت‌سر گذاشته است.

اما در مورد روابط ایران و کانادا باید گفت که دو کشور، زمینه همکاری‌های انسانی نزدیکی با یکدیگر دارند و بخش عمده‌ای از مهاجران کانادا ایرانیانی هستند که در مناصب حساس قرار داشته و بخش عمده‌ای از رشد و توسعه کانادا مدیون ایرانیان متخصص در این کشور است. اما کانادا به جای این‌که از این ظرفیت استفاده کند و مناسبات خوبی را با ایران شکل بدهد در جهت منفی حرکت می‌کند و ادعای حقوق بشری علیه ایران را مطرح می‌کند.

لذا با شرایط سیاست خارجی که بین ایران و کانادا شکل گرفته،این قطعنامه همخوان نیست و تکرار این ادعاها نشان می‌دهد هنوز زمینه عملی برای گسترش مناسبات ایران و کانادا فراهم نشده و قطعا جمهوری اسلامی ایران در گسترش روابط با این کشور دست به عصاتر و با دقت‌تر رفتار خواهد کرد.

آیا این قطعنامه در چارچوب پازلی که آمریکا علیه ایران دارد، طراحی نشده است؟

برخی اختلافات بین آمریکا و متحدانش از جمله کانادا در بعضی موضوعات شکل گرفته، اما واقعیت این است که در موضوع ایران، اختلاف کشورهای غربی با آمریکا کمتر از سایر حوزه‌هاست. با این‌حال شاهدیم که در شرایط کنونی برخی کشورهای غیرمتحد و حتی کشورهای جنوب اروپا در حال تغییر مواضع نسبت به ایران هستند.

آیا این رفتارها، برقراری روابط مجدد دو کشور را بیش از گذشته با مشکل مواجه نمی‌کند؟

به‌طور طبیعی ایرانیان نسبت به چنین رفتارهایی واکنش نشان می‌دهند و این اختلافات، روح مناسبات میان دو کشور را تحت‌الشعاع قرارمی‌دهد.

برای حل مباحث حقوق بشری و رفع ادعاهای غرب علیه کشورمان چه می‌شود کرد؟

اعتقاد دارم یکی از مفرهای حکومت‌هایی مثل رژیم صهیونیستی و آل‌سعود این است که با استفاده از لابی‌های مختلف، از جمله لابی پول، برخی مباحث انحرافی حقوق بشری را مطرح کنند تا مسائل اصلی که خودشان در دستور کار دارند، توسط افکارعمومی دنیا مورد توجه قرار نگیرد.

البته آرای داده شده به این قطعنامه با چنین اعداد و ارقامی نشان می‌دهد دنیا در موضوع ایران در حال تغییر نگرش است و اگر فقط پنج رای منفی به قطعنامه داده می‌شد، الان یک شکست مفتضحانه برای کانادا و کشورهای غربی شکل گرفته بود.

به‌ نظر می‌رسد در این شرایط اگر دستگاه دیپلماسی کشور نقش فعالی را در پیش بگیرد حتما در سال آینده دیگر شاهد چنین بازی‌هایی با صدور قطعنامه‌های حقوق‌بشری نخواهیم بود.