این روزها با انتخاب رشته های درسی دانشجویان تازه راه یافته به دانشگاه و آغاز سال تحصیلی جدید ، مباحث آموزش دوباره بر سر زبانهاست.
کد خبر: ۱۱۰۲۲۹
سالهاست این پرسش تکراری به صورت جدی و مستمر در نظام آموزشی ما مطرح است که چگونه درس بخوانیم تا در چارچوب آموزش و پرورش ایران ، مراحل رشد را طی کنیم . این پرسش شاید این روزها و برای تمام کسانی که از پس کنکور برنیامده اند و شاهد گذر دیگران از آن هستند بیشتر به ذهن بیاید. نگاهی به فرآیند آموزشی ایران و شاید بهتر بگوییم نظام آموزش استاندارد، نشانگر نقش فزاینده و تاثیرگذار آموزش نوع اول آن هم از سوی عنصر انسانی آموزش یعنی معلم است . تحقیقات نشان می دهد حدود 75 درصد از متقاضیان و علاقه مندان علم و دانش ، آموزش از نوع اول یعنی از طریق معلم و در محیطهای آموزشی را به آموزش نوع دوم یعنی کتابها و جزوات کمک درسی و آموزش نوع سوم یعنی مطالعه شخصی از منابع درسی همراه با تحلیل شخصی ترجیح می دهند. گر چه نمی توان به آموزش نوع دوم و سوم به صورت کامل ایراد گرفت و آن را از چرخه آموزش حذف کرد، اما تلاش یک نظام آموزشی باید در درجه اول تقویت و گسترش راهکارهای دستیابی به آموزش نوع اول باشد تا در کنار آن آموزش نوع دوم و سوم نیز بتواند برای متقاضیان ، علاقه مندان و چه بسا بازماندگانی از آموزش نوع اول لحاظ شود. این مسیر آموزشی در تمام مراحل از آموزش ابتدایی تا آموزش عالی قابل تسری است و در این میان تسلط این شیوه در آموزش کشور حتی در مراحلی مانند انتخاب رشته های درسی و دانشگاهی نیز می تواند نقش عوامل تاثیرگذار را از عوامل غیرتاثیرگذار تمیز دهد و دست واسطه ها را کوتاه کند.