جامجم آنلاین: محققان میگویند تارهای عضلانی بالغ، بافتهایی هستند که در سرطان بافت نرم ، درگیر میشوند و کودکان و نوجوانان را مبتلا میسازند.
کد خبر: ۱۰۸۵۹۰
به گزارش یورک آلرت ، مطالعات انجام شده در مگس میوه نه تنها چگونگی ایجاد سرطان را نشان داده است بلکه حاکی از این است که دانشمندان میتوانند از مگس برای تحقیقات روی ژنهای درگیر در سرطان استفاده کنند.
به گفته دکتر رنه گالنیدو سرپرست این تحقیق پیش از این هیچ سیستم مدل حیوانی وجود نداشت که نشان دهد سلولهای جدید از عضله اسکلتی تمایز مییابند.
عضله اسکلتی به صورت یک سیستم بیولوژیک تثبیت شده در نظر گرفته شده است.
در این مطالعه نوعی سرطان به نام آلوئولار رابدو میوسارکوما ، ششمین سرطان شایع در میان کودکان مورد بررسی قرار گرفت. این بیماری زمانی شروع میشود که دو ژن به نامهای PAX7 و PAX3 با ژن دیگری به نام FKHR ادغام شوند.
اما دانشمندان نمیدانستند چه نوع بافتی (سلولهای عضلانی بالغ یا نابالغ) به سلولهای سرطانی تبدیل میشود.
سلولهای توموری هر یک هسته واحدی دارند در حالی که بافت عضلانی تکامل یافته حاوی هستههای بسیار است. سلولهای عضلانی به وسیله سلولهای ماهوارهای که میتوانند به سلولهای عضلانی بالغ تبدیل شوند ، احاطه میشوند در حالی که هر کدام یک هسته واحد دارند. هم سلولهای عضلانی و هم ماهوارهای به نوبه خود توسط سلولهای شبیه سلول تمایز نیافته بزرگسال احاطه میشوند.
محققان مگسهای میوه دارای کمپلکسهای FAX7-FKHR و PAX3-FKHR را مورد بررسی قرار دادند. هر دو کمپلکس ژنی حالتهای کشندهای شبیه به رابدومیوکارسینومای آلوئولار را ایجاد کردند. به دلایل تکنیکی ، محققان بر FAX7-FKHR تمرکز کرده و دیدند سلولهای جدید ایجاد شده از بافت کاملا تکامل یافته بودند.
همچنین سلولهای توموری را در خون لارو مگس ، سیستم عصبی مرکزی و دیگر نقاط مشاهده کردند دال بر این که سلولها دچار متاستاز شده بودند.
به دلیل این که مگس و انسان از لحاظ ژنتیکی شباهت زیادی دارند ، این احتمال وجود دارد که تست فوق را بر سایر ژنهای درگیر در سرطان انجام داد و سپس بررسی کرد که آیا آن حذف جلوی ایجاد سرطان را میگیرد یا خیر.
تاکنون پیشرفت زیادی در زمینه درمان این نوع سرطان صورت نگرفته که تا حدی به علت کمبود مدلهای حیوانی برای مطالعه بیماری است. این مطالعه حائز اهمیت است زیرا نشان میدهد ارگانیسم سادهای همچون مگس میوه را میتوان به عنوان مدلی برای ارزیابی علل ژنتیکی رابدومیوکارسینوما به کار برد.