حسین کعبی: وقتی فیگو را در جام جهانی زدم....
ولادت علمدار رشید کربلا و گرامیداشت روز جانباز
حضرت عباس بن امیر المومنین علی (ع) ، مکنی به ابوالفضل در چهارم شعبان سال 26 ق در مدینه منوره جهانی را با نورمعرفت خویش روشن ساختند.
مادر گرامی ایشان حضرت فاطمه بنت حزام ، معروف به ام البنین است که درپاکدامنی وپیروی ودرک خاندان رسول (ص)سرآمد بودند. ایشان در مکتب پدر مهربان و مادر فهیمش ودرکنار حسنین (ع) و زینبین (ع) پرورش یافتند و رادمردی و اسلام واقعی را تجربه کردند. اگرچه عباس (ع) در آغاز خلافت ظاهری پدربزرگوارشان امام علی (ع) حدود ده ساله بودند اما در همین سنین در تمام نبردهای حیدرکرار(ع )، حضوری فعال داشتند و هرگز از بذل جان در راه ولایت دریغ نمی کردند.پس از شهادت پدر مظلومشان نیز لحظه ای از یاری برادران جلیل القدرشان امام حسن (ع) و امام حسین (ع ) غافل نشدند و همواره یار و غمخوار ایشان بودند. ماه منیر بنی هاشم (ع) به مدد الهی و پیروی از خاندان نبوت و ولایت ، نه تنها در علم و فضل الهی همانندی نداشتند به طوری که در جلسات درس و بحث خویش شاگردان فراوانی تربیت کردند، بلکه سمبل و اوج دلیری ، فداکاری و وفاداری درسراسرتاریخ بشریت می باشندکه نهایت آن در واقعه عظیم کربلا آشکار گردید. پاسخ هوشمندانه ایشان در عصر روز تاسوعا به شمر بن ذی الجوشن که امان نامه ای برای ایشان آورده بود وهمچنین موضع گیری بی نظیر ایشان در شب عاشورا هنگامی که امام حسین (ع) از یاران خویش درخواست کردند که اردوی ایشان را ترک گویند نمونه ای ازتجلی علم وتقوا وشجاعت ایشان در آن برهه حساس از تاریخ می باشد. به هر روی ، این انسان بزرگ و دلیر ، در روز عاشورا فداکاری عظیمی از خود بر جای گذاشت و تا آخرین لحظه نگذاشت آسیبی به امام حسین (ع) و خیمه گاهشان وارد گرددوپناهگاهی استوار برای اهل بیت (ع) به شمار می آمد. سرانجام در حالی که باب الحوائج (ع) برای کودکان خیمه گاه آب می آورد ، پس از رشادتهای بی نظیر وعاشقانه بالبانی عطشان به طرز فجیعی توسط شقی ترین دشمنان خدا به شهادت رسیدند. امام حسین (ع ) هنگامی که بر بدن قطعه قطعه شده برادرش عباس (ع) رسیدند، بسیار متاثر و اندوهگین شده و فرمودند: الآن انکسر ظهری و قلت حیلتی اکنون پشتم شکست و چاره ام به پایان رسید.امام زین العابدین (ع) که شاهد رشادت های بی بدیل عمویشان حضرت عباس (ع) بودند ، در فداکاری و مقام معنوی وی فرمودند: خدا رحمت کند عمویم عباس را که برادرش را بر خود ایثار و جان شریف خویش را فدایش نمود، تا این که در یاری برادر، دو دستش را قطع نمودند و حق تعالی در عوض دو دست ، دو بال به وی عنایت کرد تا در بهشت با آن دو پرواز کند، همان طوری که به عمویش جعفربن ابی طالب (ع)، دو بال عنایت کرد. برای عباس (ع) در نزد پروردگار متعال منزلت و فضیلتی است که تمامی شهیدان راه خدا ، آرزوی آن مقام و منزلت را دارند. به منظور پاسداشت مقام کسانی که در راه حفظ دین و وطن خود و با الگو قراردادن شهدای دشت کربلا به ایثار در دفاع مقدس پرداختند و از نظر سلامت جسمانی متحمل صدمات جسمی شده اند، چنین روزی به عنوان روز جانباز نامیده شده است .
گفت و گو
