انتقاد سامان سالور از هنر و تجربه

کارگردان فیلم سینمایی سیزده59 در گفت‌وگو با سینماپرس افزود: تفکرات تمامیت خواه در سینمای ایران، همیشه باعث ضربه زدن به سینما شده است؛ اختلاف تفکری که متأسفانه ما سال‌هاست از آن بشدت در رنج هستیم و علاوه بر سینما در بسیاری عرصه‌های دیگر کشور نیز وجود دارد، باعث شده تا ما هیچ‌گاه نتوانیم آن طور که شایسته است، روی پایمان بایستیم و برای سیاست‌ها و برنامه‌هایی که در آن هدفگذاری کرده‌ایم، به نقطه مطلوب دست پیدا کنیم.

او ادامه داد: گروه سینمایی هنر و تجربه هم یکی از همان دستاوردهایی است که تفکرات تمامیت‌خواه به آن آسیب رسانده و باعث شده، نه‌تنها این گروه به نقطه مطلوبی که ابتدا برایش متصور بوده‌اند، دست پیدا نکند بلکه شاهد اضمحلال و انحراف آن نیز باشیم.

سالور در بخش دیگری از این گفت‌وگو با تأکید بر این‌که توجه به فیلم‌های تجربه‌گرا بسیار مهم است و در تمام کشورهای پیشرفته دنیا به این نوع سینما و فیلم‌ها بهای زیادی داده می‌شود،‌ اظهار کرد: ما باید تمام توان خود را به کار بگیریم تا فیلم‌های تجربی هم بتوانند مانند سینمای بدنه بخوبی دیده شوند. در کشور ما هم افراد بسیار زیادی هستند که این نوع فیلم‌ها را می‌پسندند و مایل هستند آثار این چنینی را در سالن‌های سینما تماشا کنند. ما باید با هدفگذاری و سیاستگذاری مناسب کاری کنیم تا سینمای تجربی به آرمان‌های خود دست پیدا کند.

این فیلمساز سپس به برخی عیوب گروه سینمایی هنر و تجربه طی سال‌های فعالیتش اشاره کرد و گفت: یکی از بزرگ‌ترین ایراداتی که می‌توان به عملکرد این گروه سینمایی وارد کرد، این است که به جای آن که فضای این گروه به فیلم‌های تجربه‌گرا تعلق بگیرد ما شاهد اکران فیلم‌های سینمای بدنه در آن بودیم که سالن‌های متعددی را در سراسر کشور در اختیار داشتند؛ این اتفاق باعث شد این شائبه به وجود بیاید که مدیران این گروه سینمایی برای افزایش آمار فروش خود دست به این کار زده‌اند.

کارگردان فیلم سینمایی تمشک خاطرنشان کرد: این اتفاق در حالی رخ داد که بنده زمانی که یکی از فیلم هایم با عنوان آمین خواهیم گفت در این گروه روی پرده رفت، اصلا اتفاق خوبی برایش رخ نداد و آن طور که شایسته اش بود دیده نشد؛ از سوی دیگر مسئولان این گروه،‌دو فیلم مرا به بهانه‌های واهی از نمایش گروه هنر و تجربه محروم کردند! بنده معتقدم،‌ آقای علم‌الهدی خودشان بهتر از هر کس دیگری به ضعف‌ها و ایرادات این گروه سینمایی واقف هستند.

این کارگردان در بخش دیگری از سخنان خود به سینمای بدنه هم انتقاداتی تند وارد کرد و گفت: سینمای ما امروزه هیچ نشانی از هنر در خود ندارد. ما نه‌تنها شاهد ایرادات بسیار در نمایش فیلم‌های تجربه‌گرا هستیم که متأسفانه در سینمای بدنه هم عموما فیلم‌هایی تولید می‌شوند که قصه‌های تلگرامی دارند و همه دیالوگ‌ها و فضاهایشان برگرفته از جوک‌های گروهی است؛ متأسفانه این گونه فیلم‌ها فروش خوبی هم می‌کنند و همین باعث شده تا قاطبه سینما به جای آن که در پی هنر باشد،‌ به ساخت این گونه آثار مبتذل و نازل روی بیاورند.

او افزود: افسوس می‌خورم از این که مدیران و مسئولان سینمایی ما در هر بخش و گروه و صنفی بیشتر به دلالی و کاسب‌کاری روی آورده‌اند و گیشه و پول بیشتر از هنر برایشان دارای اهمیت بوده و هست؛ من معتقدم این فضای بیمار هرچه سریع‌تر باید رو به بهبود برود. در غیر این صورت، طولی نخواهد کشید که همه ما گرفتار این ورطه خطرناک خواهیم شد و دیگر نامی از سینمای ایران باقی نخواهد ماند.