
در یادداشتی اختصاصی برای جام جم آنلاین مطرح شد
مهمترین بخش سفر شاید اکتشاف و شناخت تازههاست که از بخشهای مختلفی تشکیل شده و همگی به یک چیز ختم میشود؛ شناخت مقصد سفر به تمام معنا. این کشف و شهود از دیدن جاذبههای تاریخی و طبیعی گرفته تا آشنایی با آداب و رسوم و فرهنگ مردمان مختلف، سرشار از هیجان و لذت وصف ناشدنی است. آشنایی با انواع خوراکها و فرهنگ غذایی ملل مختلف، یکی از راههای مهم شناخت سایر جوامع و برقراری ارتباط مستقیم با فرهنگ آنهاست، اما متاسفانه همچون سایر جنبههای زندگی، ایرانیان چه به عنوان گردشگر و چه به عنوان میزبان، همچنان از تحولاتی که در دنیای گردشگری روی داده است، عقب هستند.
گردشگر ایرانی همچنان در سفرهای مختلف داخلی و خارجی بسیار محدود و کلیشهای عمل میکند، به این نحو که در طول سفر تنها به فعالیتهای محدودی چون بازدید از اماکن گردشگری و تفریحی و حضور در مراکز خرید میپردازد و عملا از ارتباط با جامعه محلی و شناخت آن، خود را دور نگه میدارد. این موضوع را براحتی میتوان در بازخورد سفر گردشگران ایرانی که شامل خاطرات سفر و به اشتراکگذاری آنها در شبکههای اجتماعی است، مشاهده کرد. بندرت دیده شده که یک گردشگر ایرانی بازگشته از سفر مثلا چین عکسی از یک غذای محلی به اشتراک بگذارد یا خاطرهای از خوراکهای بومی تعریف کند. متاسفانه گردشگران ایرانی چه در سفرهای داخلی و چه در سفرهای خارجی، علاقه شدیدی به مصرف غذاهای آماده یا همان فستفود دارند.
در تحلیل این رفتار شاید محافظهکار بودن گردشگر ایرانی و عدم کنجکاوی لازم برای اکتشاف در طول سفر بهترین توجیه باشد، اما جدا از این مساله باید بپذیریم که در پدیده سفر، ما هنوز رشد و توسعهای را که نیاز است، نداشتهایم و در این زمینه از سایر کشورها عقب ماندهایم. این موضوع را در سایر الگوهای رفتاری گردشگران ایرانی میتوان دید. با یک پژوهش ساده در آمارهای جهانی میتوان دریافت، میزان علاقهمندی گردشگر ایرانی به اقامت در خانههای بومی، چشیدن خوراکهای محلی، شرکت در مراسم مختلف سنتی سایر اقوام و بسیاری فعالیتهای مشابه بسیار کمتر از گردشگران سایر کشورها خاصه گردشگران اروپایی است. با وجود این که ایرانیان هنگام مواجهه با گردشگران خارجی بسیار سخاوتمندانه رفتار کرده و آنها را بعضا به خانه خود برده و علاقه دارند غذاهای ایرانی و فرهنگشان را به آنها بشناسانند، خود علاقه زیادی برای شناخت فرهنگ سایر ملل ندارند و ترجیح میدهند سادهترین و کمهزینهترین راه را برگزینند که استفاده از فستفودهاست.
هماکنون رستورانهای داخل به دو بخش سنتی و فستفود تبدیل شدهاند که با توجه به نبود تنوع در رستورانهای سنتی و وجود چند غذای محدود چون کباب کوبیده و جوجه کباب از یک طرف و ارزانی نسبی فستفودها و خوشمزهتر بودنشان به سبب چربی و نمک بالا از طرف دیگر، گرایش اکثریت به سمت فستفودهاست. یکی از بهترین راههای تغییر این رفتار، ایجاد تحول و دگرگونی در گردشگری داخلی و توجه بیشتر به خوراکهای بومی است که با توجه به وسعت ایران و تنوع بینظیر قومی کار بسیار سادهای است. با گنجاندن خوراکهای بومی هر منطقه در منوی رستورانها و اغذیه فروشیهای آن محل و ارائه آنها به صورت میز بوفه یا ولکام (ارائه رایگان غذا در اندازه بسیار کم برای چشیدن مزه آن) میتوان گردشگران را ترغیب کرد، آرام آرام به خوراکهای بومی نیز به عنوان بخش مهمی از لذت سفر و کشف تازهها نگاه کنند.
آیسا اسدی
کارشناس ارشد برنامهریزی گردشگری
در یادداشتی اختصاصی برای جام جم آنلاین مطرح شد
در یادداشتی اختصاصی برای جام جم آنلاین مطرح شد
عضو دفتر حفظ و نشر آثار رهبر انقلاب در گفتگو با جام جم آنلاین مطرح کرد
در یادداشتی اختصاصی برای جام جم آنلاین مطرح شد
گفتوگوی عیدانه با نخستین مدالآور نقره زنان ایران در رقابتهای المپیک
رئیس سازمان اورژانس کشور از برنامههای امدادگران در تعطیلات عید میگوید
در گفتوگوی اختصاصی «جامجم» با دکتر محمدجواد ایروانی، عضو مجمع تشخیص مصلحت نظام بررسی شد