در تپش این هفته، ماجرای فریب و تعرض در پوشش عرفانهای دروغین و رمالی را بررسی کردیم
پاسخ از این قرار است که وقتی گرسنه میشویم، مجموعهای از محرکها به مغز اطلاع میدهند بدنمان به غذا احتیاج دارد. یکی از این محرکها ترشح هورمونی به نام گرلین است که موجب افزایش اشتها و خوردن غذا میشود. تولید بخش عمده این هورمون در بدن داخل معده و دوازدهه (قسمت ابتدایی روده باریک) صورت میگیرد. گرلین پس از ترشح قادر است با عبور از سد خونی ـ مغزی به بخشهای خاصی از مغز ورود کند و موجب ایجاد احساس گرسنگی شود. سطح این هورمون در پی خوردن غذا کاهش مییابد و غلظت آن پیش از اقدام به خوردن تا حدی بالا میرود که برای تحریک احساس گرسنگی کافی باشد.
اما مطالعات نشان داده است گاهی حتی افزایش غلظت گرلین برای ایجاد احساس گرسنگی کافی نیست. براساس نتایج پژوهشی که سال 2016 در نشریه آمریکایی تغذیه بالینی به چاپ رسید، از 59نفر بزرگسال مبتلا به چاقی خواسته شد طی برنامهای هشت هفتهای یک روز در میان روزه بگیرند. پژوهشگران با آزمایش غلظت گرلین در بدن این افراد مشاهده کردند افزایش غلظت گرلین با احساس گرسنگی در ارتباط نیست. بهعبارت دیگر، با این که سطح هورمون گرلین در بدن روزهداران افزایش یافت، این افراد ادعا کردند باوجود غذا نخوردن بههیچوجه گرسنهتر از حالت عادی نیستند، اما چگونه چنین چیزی ممکن است؟ برخی پژوهشگران علم تغذیه بر این باورند که تمرکز عمیق روی فعالیتهایی غیر از غذا خوردن موجب میشود توجه فرد از گرسنگی به سایر موضوعات تغییر جهت پیدا کند و برای مدتی موقتی، احساس گرسنگی را از یاد ببرد، چرا که ششدانگ حواس فرد در جای دیگری است.
منبع: livescience
در تپش این هفته، ماجرای فریب و تعرض در پوشش عرفانهای دروغین و رمالی را بررسی کردیم
گزارش «جامجم» درباره دستاوردهای زبان فارسی در گفتوگو با برخی از چهرههای ادب معاصر
معاون وزیر بهداشت: