غلبه تعقل و تفکر بر احساس زودگذر

مخاطبانش نه‌تنها اصلاح‌طلبان اصلاح نشده و مخل، بلکه گاه اصولگرایان بی‌اصل و ریشه هم می‌تواند باشد. غفلت متولیان فرهنگی بویژه وزارت فرهنگ و ارشاد اسلامی بخصوص در سطوح مدیریتی کلان و تزلزل آنها از مواضع انقلابی یکی از دلایل بزرگ آتش به اختیار دادن رهبری است.

در آتش به اختیار تعقل و تفکر بر احساس زودگذر غلبه دارد. مخاطب اصلی آن بیشتر افسران جوان و تحصیلکرده و هنرمند با کار تمیز فرهنگی‌اند نه سرباز صفرهای تازه از گرد راه رسیده و احساساتی که گاهی به جای یار بودن بارند و مشکل‌آفرین. در آتش به اختیار باید به دشمن شلیک شود نه به دوست. شناخت دوست و دشمن اهمیت زیادی دارد و البته نباید از دشمنان دوست‌نما و دوستانی که در خط دشمن‌اند غافل شد. آتش به اختیار برای زمان‌های خاصی است که اتاق فکر و فرماندهی تعطیل باشد یا از کار افتاده نه در مواقعی که سرهنگان و سرتیپان و سرلشگران در صحنه حاضرند!

آتش به اختیار اختیاری به نفس نمی‌دهد و از جنس ناب تقوی است و میدانی برای خالی کردن عقده‌ها و کینه‌های شخصی نیست، بلکه از جنس امر به معروف و نهی از منکر است.

علیرضا قزوه / شاعر