سروش در مسیر طارمی و رضائیان

این روزنامه قطری، دلیل امضا نکردن قرارداد رفیعی با الخور را درخواست این بازیکن برای بالا بردن مبلغ قرارداد اعلام کرد؛ درخواستی که هنوز با موافقت باشگاه الخور مواجه نشده است. اختلاف طرفین بر سر رقمی حدود 100 هزار دلار است. سروش اگر بخواهد به نظر مسئولان باشگاه الخور تن دهد، با احتساب مبلغی که باید به مدیر برنامه‌هایش بدهد، تقریبا همان پولی را از الخور خواهد گرفت که پرسپولیسی‌ها به او می‌دادند؛ یعنی رقمی حدود یک و نیم میلیارد تومان،‌ با این تفاوت که در سال جام جهانی به جای بازی در تیم قهرمان ایران و یکی از مدعیان قهرمانی در لیگ قهرمانان آسیا باید در یکی از ضعیف‌ترین تیم‌های لیگ قطر بازی کند؛ تیمی که فصل گذشته یازدهم شد و بسختی خود را در لیگ ستارگان قطر ابقا کرد.

البته این اولین بار است که بازیکنان ایرانی در انتخاب تیم‌های خارجی اشتباه می‌کنند. سال گذشته و در همین روزها بود که رامین رضاییان و مهدی طارمی، دو بازیکن تاثیرگذار پرسپولیس یکشبه سر از باشگاه ریزه اسپور ترکیه درآوردند و چشم و گوش بسته پای برگه قرارداد این باشگاه را امضا کردند؛ قراردادهایی که خیلی زود فسخ شد تا رامین و مهدی با بازگشت به پرسپولیس، انتخاب بهتر را داشته باشند. طارمی در پرسپولیس برای دومین سال متوالی آقای گل لیگ شد و خود را به عنوان یکی از دو مهاجم اصلی تیم ملی به کی روش تحمیل کرد. رضاییان هم اگرچه توانست با برانکو کنار بیاید، اما به واسطه همان حضور نیم بند در پرسپولیس، جا پایش را در تیم ملی محکم کرد تا به این ترتیب هر دو در روزی که تیم ملی جشن صعود به جام جهانی گرفت، در زمین حضور داشته باشند.

دیروز روزنامه قطری تاکید کرد، سران باشگاه الخور به توانایی رفیعی ایمان دارند و تلاش می‌کنند، با این بازیکن در روزهای آینده به توافق برسند، اما شاید این توافق به قیمت از دست رفتن جام جهانی و فقط چند ده میلیون دستمزد بیشتر برای سروش رفیعی تمام شود؛ بازیکن خوش تکنیک و البته خوش اخلاقی که تا امروز به حقش در این فوتبال نرسیده است.