کشف بقایای جمجمه کودک، متعلق به دوره هخامنشی

به گزارش ایلنا، آرمان شیشه‌گر سرپرست هیات کاوش این محوطه باستانی ضمن اعلام این خبر افزود: کاوش فصل دوم محوطه جوبَجی‌دهیور در بخشی از این محوطه در حدود 50 متری جنوب‌شرق آرامگاه عیلام نو انجام گرفت.

شیشه گر افزود: این آرامگاه، که در کاوش فصل نخست در سال 1386 آشکار شد، متعلق به دو بانو از خاندان ”شاه شوتور نهونته پسر ایندد"، از آخرین شاهان دوره عیلام نو (حدود 585 تا 539 پیش‌ازمیلاد)، بود. این باستان‌شناس گفت: فصل دوم کاوش به‌منظور شناسایی آثار فرهنگی و معماری مرتبط با این آرامگاه و آثار فرهنگی سایر دوره‌ها انجام گرفت و به‌کشف آثاری از دوره‌های اشکانی، هخامنشی، عیلام نو و عیلام میانی منجر شد. عضو هیات‌علمی پژوهشکده باستان‌شناسی اظهار کرد:در این کاوش نخست دیوارهای سنگ‌چین منظم که دو فضای مستطیل‌شکل کوچک و یک فضای مستطیل‌شکل بزرگ با زوایای گرد را تشکیل می‌دادند و بیشترین بلندای آن‌ها حدود 70 سانتی‌متر بود به‌دست آمد.

وی با بیان اینکه بخش‌هایی از این لایه استقراری با تدفین‌های تابوتی دوره اشکانی که دارای حفاظی سنگ‌چین بودند آشفته شده بود تصریح کرد:حجم زیادی از سفالینه‌های مکشوفه در میان آوار این دو لایه استقراری، سفال‌های دوره هخامنشی و اشکانی هستند که دلیل اختلاط آن‌ها حفر و ایجاد این گورهای دوره اشکانی در لایه زیستگاهی هخامنشی بوده است. این باستان‌شناس، در همین حال، نمونه‌هایی از سفالینه‌های هخامنشی را مهم شمرد و افزود:خود این تدفین‌ها نیز، با خاک‌برداری، جاده‌سازی و عبور ماشین‌آلات سنگین، آشفته و منهدم شده و از تابوت‌ها قطعات اندکی باقی مانده و اسکلت‌ها نیز کاملاً از میان رفته بودند.

سرپرست هیات کاوش در محوطه باستانی جوبجی گفت:در کنار سازه‌های سنگی، آثار دیوارهای خشتی ــ که احتمالاً مربوط به دوره عیلام نو هستند و بخشی از آن‌ها در بررسی محوطه از پیش شناسایی شده بودند ــ مرکب از خشت‌های حدود 35 در 35 سانتی‌متر و ضخامت حدود 10 سانتی‌متر به‌دست آمد.

این باستان‌شناس، با بیان اینکه بقایای دیوارهای خشتی کاوش‌شده در این فصل شامل بخش‌هایی از سه سازه چهاردیواری به‌هم‌پیوسته بود، افزود:ناگفته نماند که آثار دیوارهای خشتی در سایر نقاط محوطه پراکنده و شناسایی شده و نقشه آثار کاوش‌شده در دست تهیه است.

عضو هیات‌علمی پژوهشکده باستان‌شناسی افزود:بقایای جمجمه و بالاتنه یک کودک که دو ظرف سفالی بر بالای سر و گوشواری مفرغی به گوش و چند مهره عقیق و بدل چینی به همراه داشت در کنار یکی از دیوارهای خشتی مدفون بود که احتمالاً متعلق به دوره هخامنشی یا عیلام نو بوده و در این کاوش فقط اسکلت قابل‌شناسایی است.

وی گفت:در فضای باز میان چهاردیواری خشتی میانی، گمانه‌ای با اندازه 2 در 2 متر، ایجاد شد که حاوی سنگ‌های نسبتاً بزرگ رودخانه‌ای و مملو از سفالینه عیلام میانی بود.»

سرپرست هیات کاوش در محوطه باستانی جوبجی گفت:با پایان یافتن زمان مجوز، کاوش این لایه فرهنگی به فصل سوم موکول شد.

فصل دوم کاوش محوطه باستانی جوبَجی با مجوز ریاست پژوهشگاه میراث‌فرهنگی و گردشگری انجام شد.