تهیه‌کنندگان باید صاحب اندیشه و اهل کتاب باشند

یکی از مشکلات تبدیل رمان به فیلم به این برمی‌گردد که اساسا ابزار رمان و داستان واژه و کلمه و توصیف است در حالی که در سینما و تلویزیون ما با تصویر سر و کار داریم. در رمان به راحتی می‌توان ده‌ها صفحه درباره ذهنیت شخصیت‌ها و آنچه در فکر و اندیشه دارند یا گذشته‌هایشان، نوشت اما در تصویر همه این اتفاقات باید به موقعیت‌های نمایشی بدل شود که کار را بسیار سخت می‌کند و در جریان تبدیل رمان به فیلم تغییرات بسیاری لازم می‌آید که همیشه مورد قبول نویسندگان و صاحبان اثر نیست.

وی ادامه داد: به دلیل دشواری این کار اغلب نویسندگان به دنبال آثار اقتباسی نمی‌روند ضمن اینکه برخی از آثار مکتوب ما شرایط تبدیل شدن به تصویر را ندارند و همان بهتر که در قالب رمان بمانند یا آن‌قدر باید دست‌کاری شوند که با مقاومت نویسنده و صاحب اثر مواجه‌ می‌شویم که این اتفاق هم یکی از دشواری‌های کار است. آثار اقتباسی که ما در غرب یا ادبیات روسیه قدیم می‌بینیم، کاملا در تصویر کم و زیاد و دست‌کاری شده‌اند اما ما در این مرحله با مقاومت نویسندگان روبه‌رو می‌شویم که اغلب تمایل دارند تغییری در آثارشان به وجود نیاید.

بهبهانی‌نیا سپس به بها دادن به نویسندگان رمان در کشورمان اشاره کرد و گفت: اساسا به نویسندگان رمان و مولفان بها نمی‌دهند و معمولا کلاه سرشان می‌گذارند و مبلغ ناچیزی در قبال کارشان به آنها می‌دهند و همین موضوع باعث نارضایتی نویسندگان می‌شود. نکته دیگر این است که کار انتخاب و عقد قرارداد و خرید امتیاز یک رمان باید توسط تهیه‌کنندگان انجام شود و به توافق برسند و در نهایت کتاب را به فیلمنامه‌نویسان تحویل بدهند. این اتفاق مستلزم آن است که تهیه‌کنندگان ما خودشان صاحب اندیشه و اهل مطالعه کتاب باشند و رمان‌ها را بشناسند و صرفا حکم رابط مالی و سرمایه‌گذار را بازی نکنند. نکته مهم دیگر این‌که نویسنده در نگارش داستان و رمان دستان بازتری دارد و کمتر دچار ممیزی می‌شود اما برای نشان دادن برخی موقعیت‌های همان رمان در فیلم یا سریال، فیلمنامه‌ نویس باید خطوط قرمز و محدودیت‌های بسیاری را لحاظ کند.