به ایران سفر کردم و هویت خودم را یافتم

او حرف‌های جالبی می‌زند که خواندنشان خالی از لطف نیست. نوری ابتدا درباره دوران کودکی خودش حرف می‌زند و می‌گوید: «من در مدرسه شبانه‌روزی وردر بوده‌ام، من در وردر وارد فوتبال حرفه‌ای شدم و در برمن با همسرم آشنا شدم، من عاشق وردربرمن هستم. باید بگویم که توماس شاف سریع‌تر از هامبورگی‌ها عمل کرد. در آن زمان من در یک برنامه استعدادیابی شرکت کردم و توماس شاف مرا شناسایی کرد و به وردربرمن برد.»

او در پاسخ به این سوال که در این فصل دو بار از 4 شکست پیاپی جان سالم به در بردید آیا آن زمان احساس نگرانی نکردید؟ این واکنش را نشان داد: «هرگز چراکه من و کادر فنی‌ام به کار خود اطمینان داشتیم. ما هرگز عصبی نشدیم و معتقد بودیم که راه درستی می‌رویم. قرارداد من تا پایان فصل است اما به تیم دیگری فکر نمی‌کنم. اولویت من وردربرمن است. قرار ما با باشگاه جلوگیری از سقوط بود.»

در بخش دیگری از این مصاحبه نوری در پاسخ به این سوال که پدر شما ایرانی است و شما در سال 2005 به ایران سفر کردی چه چیزی در ایران یاد گرفتی گفت: «این سفر برای شناختن فرهنگ ایران خیلی برای من مهم بود. من برای یافتن هویت خود به ایران سفر کردم، این سفر باعث شد خودم را بهتر بشناسم. در ایران فرهنگ و زبان بسیار احساسی و همدلانه است بسیاری از واژه‌های فارسی به قدری از لحاظ احساسی عمیق است که محال است بتوان آن را به آلمانی ترجمه کرد. این خونگرم بودن مردم ایران خیلی برای من دلپذیر است. وحید هاشمیان هنوز از دوستان بسیار نزدیک من است ما به طور منظم همدیگر را ملاقات می‌کنیم و به لطف وحید من مدام در هامبورگ هستم.»

اما نظر الکساندر نوری درباره دربی شمال آلمان. آنجا که او می‌گوید: «این بازی برای همه ویژه است، اما برای بازیکنان و برای من مربی فرقی ندارد هر دو تیم برای مبارزه به میدان می‌آیند. برای ما مهم‌ترین چیز لیگ است و فعلا به چیز دیگری فکر نمی‌کنیم.»