استاد شدن ؛ یعنی کلمه وقار را با تمام وجود معنا کردن
پروفسور رامز وقار، شاگرد اول رشته مهندسی شیمی دانشگاه تهران و پدر متالورژی ایران با بیش از 35مقاله در مجلات داخلی و خارجی، دارای چندین عنوان کتاب در حوزه تخصصی خود است
کد خبر: ۱۰۰۵۲۵
که بارها کتابهای وی به عنوان کتاب سال جمهوری اسلامی ایران و کتاب برتر دانشگاه تهران انتخاب شده است.
دانشگاه تهران در برنامه ویژه ای از مقام شامخ این استاد تجلیل کرد. دکتر قنبری ، رئیس دانشکده مواد و متالورژی دانشگاه تهران در مراسم گرامیداشت پروفسور رامز وقار در تالار کوثر دانشکده مواد و متالورژی دانشگاه تهران گفت: مهمترین چیزی که از دکتر وقار یاد گرفتم معنای استادی بود.
فهمیدم استادی یعنی اگر همکاری برای درد و دل پیش تو می آید پدرانه و برادرانه او را راهنمایی کنی و استادی یعنی این که پس از 30سال خدمت باز هم سر کلاس حاضر شوی و نمره ممتاز را از ارزشیابی های دانشجویان کسب کنی.
دوستان همدوره ای ها و شاگردان استاد یکی پس از دیگری پشت تریبون آمدند و خالصانه از مختصات وی به نیکی یاد کردند و بر شان استادی وقار صحه گذاشتند.
این بار نوبت به کامله می رسد. کامله وقار می گوید: عشق و محبت را از او آموختم. او انسانی والا، دانا، فرهیخته ، صدیق و همسری ایده آل برای من و پدری مهربان برای فرزندانم است.
استاد با همراهی کفهای نوازشگر و متین دوستانش به سخنرانی دعوت شد.وقار گفت : من و همسرم آدم های قانعی بودیم.
زیاده طلبی باعث می شود آدم ها به راه هایی کشانده شوند که خوشبختی را از دست بدهند. قانع بودن به تنهایی برای موفقیت کافی نیست و باید استقامت ، پشتکار و پایداری داشت و از مواجهه با مشکلات نترسید.
پروفسور وقار شرایطی را برای معلمی تصویر کرد که آنقدر زلال و پر فروغ بود که به راحتی توانست خود را بر صفحه ذهن خبرنگار بنشاند. استاد گفت : معلم نباید تنها به تدریس اکتفا کند، بلکه باید یک رابطه و عاطفه معنوی هم بین معلم و شاگرد بوجود آید.
وقار در جمع دوستداران خود خدا را شکر و بیان کردند: جامعه ای که می خواهد به سوی تحول و نوآوری حرکت کند باید به دانش ، فرهنگ و آداب توجه داشته باشد و از جوانان در عرصه های علمی و فرهنگی استفاده کند و آنها را به سوی سازندگی و خودباوری ترغیب کند.
استاد با بیان این که بگذارید هر روز دلیلی باشد برای زندگی ، آزادگی و سربلندی به بیانات خود خاتمه داد.
پروفسور وقار مقطع متوسطه را در دبیرستان البرز تهران تحصیل کرده و مهندسی شیمی دانشکده فنی دانشگاه تهران اولین مدرک آکادمیک اوست. وی به عنوان شاگرد اول رشته مهندسی شیمی دانشگاه تهران با بورس دولتی به بلژیک رفت و در سال 1346موفق به اخذ درجه دکتری شد.
اکنون 30سال از بازنشستگی وی از دانشگاه تهران می گذرد، ولی باز هم حضور موثر خود را در دانشکده مواد و متالورژی حفظ کرده است.
پدر متالورژی ایران با بیش از 35مقاله در مجلات داخلی و خارجی دارای چندین عنوان کتاب در حوزه تخصصی خود است که بارها کتابهای وی به عنوان کتاب سال جمهوری اسلامی ایران و کتاب برتر دانشگاه تهران انتخاب شده است.
کتاب آلودگی محیط زیست آخرین عنوانی است که پروفسور وقار در دست تالیف دارد و در سال آینده به دست صاحبان آن می رسد.
مراسم گرامیداشت پروفسور رامز وقار با حضور آیت الله عباسعلی عمید زنجانی ، رئیس دانشگاه تهران ، اعضای هیات رئیسه پردیس دانشکده های فنی دانشگاه تهران و استادان و دانشجویان دانشکده مواد و متالورژی دانشگاه تهران و اهالی پژوهش و صنعت در تالار کوثر دانشکده مواد و متالورژی دانشگاه تهران برگزار شد.
در پایان مراسم هدایای یادبود از سوی حوزه ریاست پردیس فنی دانشکده های دانشگاه تهران ، دانشکده مهندسی مواد و متالورژی ، دانشکده مهندسی و علم مواد دانشگاه صنعتی شریف ، مرکز پژوهش متالورژی رازی ، انجمن مهندسان متالورژی ایران ، کانون مهندسان فارغ التحصیل دانشکده فنی دانشگاه تهران و جهاد دانشگاهی دانشگاه تهران به پدر متالورژی ایران تقدیم شد.