جشنواره برلین متاثر از فیلم‌هایی با موضوع سوریه

مهر به نقل از رویترز نوشت‌: فیلم«Insyriated» و «سمت دیگر امید» دو فیلم درباره سوریه هستند که اشک و لبخند را به جشنواره فیلم برلین آوردند.

تقریبا همه صحنه‌های نخستین فیلم در میان دیوارهای یک آپارتمان ساخته شده که شبیه زندانی برای ام زایان درآمده است؛ او مادری است که بقایش زیر صدای بمب‌هایی که فرو می‌ریزد و آتشبار تفنگ‌ها، به معنی بقای خود سوریه است.

قسیم منتقد عراقی درباره این فیلم گفت: این فیلم مردم را به شیوه‌ای هوشمندانه دچار شوک می‌کند. غربی‌ها به حد کافی صحنه‌های تخریب را در تلویزیون‌های خودشان می‌بینند، اما شمار کمی هستند که می‌دانند چه اتفاقی دارد در سوریه می‌افتد یا این‌که گیر کردن در یک تله چه حسی است. تماشاگران این فیلم از خود می‌پرسند اگر در این شرایط گرفتار شده بودند، چه کار می‌کردند.

فیلیپ فن لئو، کارگردان بلژیکی سازنده فیلم تصریح کرد: سکوتی که به دنبال اکران این فیلم به وجود آمد و تماشاچیانی که اشک‌هایشان را در انتهای فیلم پاک می‌کردند، باعث شد من با خودم بگویم ماموریت انجام شد.

هیام عباس، بازیگری که در این فیلم نقش ام زایان را بازی کرده ،گفت: برایم سخت است که بگویم از دیدن این فیلم برای نخستین بار با تماشاگران خوشحال شدم. این فیلم مردم جهان را به ملت سوریه نزدیک می‌کند و نمی‌توانم بگویم مردم چرا پس از دیدن این فیلم در نهایت سکوت سالن را ترک کردند.

«سمت دیگر امید» ساخته آکی کوریسماکی، کارگردان مشهور فنلاندی هم از طنز برای تصویر کردن تجربه یک مسافر قاچاقی به نام خالد در هلسینکی استفاده می‌کند؛ پس از این‌که تقاضای پناهندگی‌ او رد می‌شود، تصمیم می‌گیرد به صورت غیرقانونی در این کشور بماند.

شخصیت‌های شاد و حتی مضحک فنلاندی فیلم، تنها منبع تابیدن طنز به دل خالد هستند که تقریبا همه خانواده‌اش را در بمباران‌های حلب از دست داده و خواهرش را اندکی پس از این‌که از ترکیه وارد اروپا شد، از دست داد.

کوریسماکی در نشست مطبوعاتی این فیلم به خبرنگاران گفت: از آنجا که بسیاری از فنلاندی‌ها ورود پناهجویان مسلمان را به کشورشان تهاجم می‌دانند، سراغ ساخت این فیلم رفتم. او با محکوم کردن بی‌ارزش شدن اصول دموکراسی در اروپا عنوان کرد: می‌خواهم اول اروپا و بعد دنیا را عوض کنم.

قسیم، منتقد عراقی درباره این فیلم هم گفت: این فیلم از کمدی استفاده می‌کند تا تراژدی را نشان دهد و ترکیبی کاریکاتوروار است و مردم را با این پرسش تنها می‌گذارد: باید بخندیم یا گریه کنیم؟