در کوچه پسکوچههای پاوه، شهری که در آغوش کوههای سربلند زاگرس آرام گرفته، دختری زندگی میکند که جهان را نه با چشم، که با قلب و ذهنش میبیند. غزل بهرامی ، دختری دهه هشتادی از غرب کشورمان که از بدو تولد در تاریکی زیسته و این شرایط هرگز نتوانسته او را محدود کند.