زبانشناسان هنگام بررسی زبانهای سراسر دنیا، متوجه تنوع فراوان در ساختار آنها شده و در عین حال ویژگیهای مشترکی بین این زبانها پیدا کردهاند که به الگوهای همگانی معروف شدهاند، اما چرا تمام زبانهای ما انسانها این ویژگیهای مشترک را دارند؟ دو فرضیه فرهنگی و زیستی در این زمینه وجود دارد: ممکن است اثرات فرهنگی هر زبان به نقاط دیگر منتشر شده و در نتیجه روی زبانهای دیگر اثر گذاشته است یا منشأ زیستی در این زمینه دخیل باشد.