کوله به دوش ایرلندی درحرم امام رضا(ع)

او در این سایت و وبلاگ از تجربه‌های سفرهای شخصیش به کشورهای مختلف می‌گوید و به نوعی سعی می‌کند علاوه بر آشنا کردن خوانندگانش با مقصدهای گردشگری به آنها پیش از سفر راهنمایی و توصیه‌هایی را ارائه کند. بلر تا سال 2003 در شهر زادگاهیش «بنگر» در ایرلند شمالی زندگی می‌کرد. از آن سال تصمیم گرفت سبک زندگی‌اش را تغییر دهد و به سفر برود و در طول سفرهایش کار و تحصیل هم بکند. بلر در طول 13 سال گذشته به بیش از 130 کشور دنیا در هفت قاره سفر کرده است.

بلر در سال 2014 سفری 30 روزه به ایران داشت و به نقاط مختلفی چون تبریز، ارومیه، یزد، کرمان، شهرکرد، تهران و بسیاری شهرهای دیگر سفر کرد که یکی از آنها شهر مشهد بود. آنچه در اینجا می‌خوانید تجربه سفر این گردشگر کوله‌به‌دوش از سفر به مهم‌ترین شهر زیارتی ایرانیان ـ مشهد مقدس ـ است. هفته قبل بخش اول این سفرنامه در چمدان درج شد و اکنون بخش دوم و پایانی آن را می‌خوانید:

در راه ورودمان به مجموعه، وقتی متوجه شدند که من و پَنی تنها خارجی‌های آنجا هستیم، ماموران ورودی مجبور شدند چند تلفن بزنند و برای همراه کردن راهنما با ما هماهنگی‌های لازم را انجام دهند. به نظر می‌رسید که این کار یک عمل استاندارد است. اگر بدون راهنما قصد ورود به مجموعه حرم امام رضا را داشته باشید قطعا افرادی جلو می‌آیند و با تسلط بر زبان انگلیسی برایتان یک راهنما هماهنگ می‌کنند. در ابتدا ما حاضر به قبول یک راهنما نشدیم، کتاب راهنمایمان را نشان دادیم و اعلام کردیم ترجیح می‌دهیم خود به گشت و تماشا برویم، اما در انتها ما با راهنما به بازدید مشغول شدیم و آنها تقریبا در تمامی بخش این گشت همراه ما بودند و البته هیچ مشکلی هم نبود. ما نگران پرداخت حق‌الزحمه و انعام به راهنمایان نیز بودیم، اما خوشبختانه آنها هیچ پولی از ما درخواست نکردند. فکر می‌کنم اگر درخواست پول می‌کردند یک جورایی بی‌ادبی محسوب می‌شد چراکه همه در اینجا به احترام امام رضا فعالیت می‌کنند و خدمات می‌دهند.

ما دو راهنما داشتیم که هر دو خانم بودند. این دو راهنما به ما اجازه عکاسی دادند (در حالی که عکاسی در این مکان ممنوع است) و به نظر می‌رسید که به راستی به کمک کردن به ما علاقه‌مند هستند. از آنها درخواست کردیم که با ما عکس یادگاری بگیرند، اما هیچکدام نپذیرفتند.

باید یادآوری کنم که موزه موجود در داخل حرم برای گردشگران و خارجی‌ها ورودیه دارد. در ورودیه موزه من و پَنی از پرداخت مبلغ ورودیه امتناع کردیم چراکه علاقه‌مند بازدید از موزه نبودیم. این موزه یک موزه فرش بود و ما در همان هفته در تهران به بازدید موزه فرش‌های اعلا و گرانقیمت رفته بودیم. زمانی‌که راهنمایانمان دریافتند ما علاقه‌ای به این بازدید نداریم اجازه دادند ما تقریبا تمامی بخش‌های این مجموعه را به رایگان ببینیم. ما تقریبا سه ساعت در مجموعه حرم امام رضا بودیم و برای هیچ کدام از بخش‌ها پول پرداخت نکردیم.

دیگر چه چیز‌هایی در حرم امام رضا هست؟

حرم امام رضا به طرز قابل درکی عظیم است. در حالی ‌که در کتاب لونلی‌پلنت ایران برای شروع می‌توانید اطلاعات خوبی به دست بیاورید، شما می‌توانید یک راست سراغ مرکز اطاعات داخل حرم بروید و اطلاعات کاملی را از آنجا کسب کنید.

مرکز اطلاعات داخل حرم

با مراجعه به مرکز اطلاعات می‌توانید با یک کیسه پر از موضوعات ازجمله بروشورهای اطلاعاتی کلی و جزئی، انواع نقشه‌ها و حتی کارت پستال‌های مجانی از آنجا خارج شوید! در مرکز اطلاعات حرم همچنین یک مکان مقدس با طراحی سقفی زیبا و درخشان وجود دارد.

موزه اصلی

شما معمولا برای ورود به موزه اصلی باید پول پرداخت کنید که فکر می‌کنم قیمت بلیتش 100 هزار ریال است، اما ما به دلیل عدم تمایل به بازدید به رایگان به داخل مجموعه دعوت شدیم! تمبرهای قدیمی، انواع سکه، اسکناس و آثار تاریخی؛ این در واقع ارزش پایان یک سفر است.

موزه فرش

همان طور که قبلا اشاره کردم یک موزه فرش هم وجود داشت که باز باید برایش یک ورودیه دیگر به مبلغ 100 هزار ریال پرداخت می‌شد که ما مشتاق بازدیدش نبودیم، اما به محض ورود رایگان به موزه دریافتیم که این موزه بسیار خوش‌نماتر و بهتر از موزه فرش تهران است.

مسجد گوهرشاد

این مسجد که در داخل مجموعه حرم امام رضا قرار دارد مسجدی بسیار بزرگ و عظیم است و حیاطی (مترجم: منظور نویسنده صحن است) که در مقابل ورودی این مسجد قرار دارد وسعت بسیار دارد.

گنبد طلایی

مرقد مقدس بر بالایش گنبدی دارد که از طلاست. جدای از همه اینها حضور در چنین مجموعه‌ای تحسین شما را در هر موردی و نسبت به هر چیزی برمی‌انگیزد. گردشگرانی که به ایران سفر می‌کنند معمولا به بازدید از مشهد و حرم امام رضا نمی‌روند، اما من بازدید از آن را به دیگران پیشنهاد می‌کنم. اینجا مکان فوق‌العاده‌ای برای بازدید است.

ایسا اسدی - روزنامه نگار