بسکتبال گرگان و شیراز سوخت مثل سنندج و اصفهان

بسکتبال گرگان سال‌ها بازیکن ساخت و با گرگانی‌ها شده بود پایتخت بسکتبال ایران. دیار پنبه و گندم خاستگاه بازیکنانی شد که میدان بازی در تیم شهر را برای عرضه توانایی‌های خود کوچک می‌دیدند و سر از تیم‌های ملی درآوردند. گرگان نسل به نسل بازیکن ساخت و مهمانان را در قلعه عقاب‌ها چاره‌ای نبود جز تسلیم شدن برابر بازی خوب گرگانی‌های بسکتبال بلد با فریاد تماشاگران این تیم که یکصدا لرزه به اندام حریفان می‌انداختند.

از آن تاریخ باشکوه، اما امروز چه باقی مانده است؟ پنج بازی و پنج شکست. فریاد اعتراض تماشاگران هم بلند است و دردناک‌تر این‌که دیگر از گرگانی‌های پرافتخار در بسکتبال خبری نیست. گرگان که زمانی بسکتبالیست به تیم‌های باشگاهی ایران صادر می‌کرد، امروز یک واردکننده بازیکن است. بردن تیم گرگان در خانه‌اش آرزوی خیلی از تیم‌ها بود، اما امروز پیروزی در خانه برای تماشاگران این تیم به حسرت دست‌نیافتنی تبدیل شده است.

گرگان فقط پنج بار در این فصل نباخته است زیرا سال‌هاست این روند ادامه دارد، اما با حضور بازیکنان خارجی و هر از چندی باتجربه‌های داخلی، نتایج بزک شده است تا ضعف‌های بسکتبال قدیمی‌ترین شهر ایران در لیگ برتر بسکتبال دیده نشود. در شیراز اوضاع تیم شهر بهتر از تیم شمالی‌ها نیست. سال‌ها نبودند و این بار که برگشتند در خانه و در هر بازی بیرون از شیراز، سوغاتشان برای اهالی بسکتبال این خطه، شکست است.

روزگاری شیراز مانند گرگان، سنندج و اصفهان کارخانه بازیکن‌سازی داشتند و بازی‌های قهرمانی ایران میان آنها و تهران، نفس‌ها را در سینه حبس می‌کرد، اما امروز تیم شیراز بدون برد در رده‌بندی لیگ برتر بسکتبال آخر است.

بسکتبال گرگان و شیراز سوخت مثل سنندج و اصفهان و به نظر می‌رسد بعد از نابودی بسکتبال در این دو شهر، نوبت به دو شهر دیگر رسیده است که در تاریخ رقابت‌های بسکتبال ایران ریشه دارند.

محمد رضاپور

ورزش