بازیگر نقش های تاریخی باید به این شخصیت‌ها نزدیک شود

او که تجربه بازی در چند اثر تاریخی را هم دارد در باره ویژگی‌های این آثار گفته است: از لحاظ تعریف حرفه‌ای سریال‌های تاریخی با دیگر کارها هیچ تفاوتی ندارند و بازیگری که تربیت شده است و تحصیلات آکادمیک و تجربه این فن را دارد، در هر کاری که پیشنهاد دارد و آن نقش متناسب است در اثر حاضر می‌شود، کار خود را بدرستی انجام می‌دهد و به لحاظ دراماتیک هیچ تفاوتی بین این‌گونه از سریال‌ها با دیگر کارها نیست.

در شکل اجرایی، کار تاریخی به مراتب سختی فیزیکی بیشتری نسبت به دیگر کارها دارد. این گونه سریال‌ها هم گریم سنگینی دارد و هم از نظر لباس، در میانه تابستان باید از البسه خیلی زیاد و سرپوش و دستار و عمامه استفاده کنیم یا برایمان ریش می‌گذارند که همه این امور دارای سختی‌های فراوانی است. در بسیاری از سریال‌های تاریخی باید از اسب و شتر استفاده کرد آن هم در فضاهای واقعی و در دشت و بیابان، که این دشواری‌ها در کارهای معاصر خیلی کمتر اتفاق می‌افتد.

وی درباره شخصیت‌پردازی این آثار هم گفته است: از نظر محتوایی، این دشواری به شخصیت‌های تاریخی کار برمی‌گردد، چون این شخصیت‌ها در تاریخ دارای یک وزنه اعتباری هستند و بازیگر موظف است که در اجرای نقش خود به شخصیت واقعی که از آن فرد در تاریخ ثبت شده است، نزدیک شود که این کار یک تلاش مضاعف را می‌طلبد.

برای نزدیک شدن به شخصیت واقعی آن فرد، بازیگر باید از منابعی که در خصوص آن نقش به وی یاری می‌رساند، بهره مند شود و مطالعه داشته باشد و به آن شخصیت نزدیک شود و این امر است که کار را برای بازیگر در این گونه سریال‌ها کمی دشوار می‌کند.