این فیلمساز بتازگی در اظهارنظری از باندبازی در سینما گلایه کرد و گفت: متأسفم که در حوزه فرهنگ و هنر کشور ما مساله باندبازی و خط بازی و جناحبندی حرف اصلی را میزند؛ گویا مدیران سینمایی ما آگاه نیستند که این اتفاق تا چه میزان میتواند خطرناک باشد و عواقب شومی را برای سینما در پی داشته باشد؛ ما باید مواظب باشیم که چنین افکاری در نطفه خفه شوند و اجازه رشد بیشتر را پیدا نکنند، چرا که اگر این اتفاق به همین سرعت پیش برود بزودی دیگر چیزی از سینما باقی نخواهد ماند.
هدایت در گفتوگو با سینماپرس ادامه داد: وضعیت امروز سینمای ایران «شتر، گاو، پلنگ» است! همین مساله باعث شده تا باندبازی و مافیا به شکل گستردهتری نسبت به سینمای جهانی در کشور ما شکل بگیرد؛ اگر سینمای ایران همانند سینمای روسیه دولتی بود ما میتوانستیم انتظار آن را داشته باشیم که دولت دست به انحصارطلبی در حوزه سینما بزند و اگر سینمای ما همانند ترکیه آزاد و خصوصی بود نیز باز میتوانستیم با برخی موانع و مشکلات کنار بیاییم اما از آنجا که سینمای ما تنها نمونهای در جهان است که تلفیقی از بخش خصوصی و دولتی است باعث شده تا وضعیت باندبازی بشدت بغرنجتر از سینماهای سایر کشورهای جهان شود چرا که این بار هم بخش خصوصی و هم بخش دولتی به نفع خود میخواهند سینما را به انحصار خود درآورند و در این میان تنها سر سینماگرانی بی کلاه میماند که در هیچ باند و دستهای جای ندارند و به فکر رشد و ارتقای سینما هستند.
این فیلمساز خاطرنشان کرد: دخالتهای بیجای دولت در امور سینما باعث شده تا ما همواره شاهد تولید فیلمهایی در سینما باشیم که در گیشه به کمترین فروشی هم دست پیدا نمیکنند اما دولت اصرار دارد از فیلمسازان این گونه آثار حمایت کرده و بودجه سینما را که باید متعلق به تمامی سینماگران باشد تنها در اختیار همین افراد که جزو نزدیکان و دوستانش محسوب میشوند، بگذارد.
در تپش این هفته، ماجرای فریب و تعرض در پوشش عرفانهای دروغین و رمالی را بررسی کردیم