فیلم دیدن

ایستاده در غبار

محمدحسین مهدویان، جوان برومند و کم‌ادعایی است که چند سال پیش سریالی با عنوان «آخرین روزهای زمستان» را به سفارش شبکه یک سیما ساخت. این سریال براساس صداهای واقعی شهید حسن باقری (غلامحسین افشردی) شکل گرفته بود. مابقی سریال که فیلمنامه مفصلی داشت بر اساس تحقیق و پژوهش تیم تحقیق سریال نوشته شده بود به طوری که صدای واقعی شهید باقری درون ساختار داستانی سریال قرار بگیرد. در اصطلاح به چنین فیلم‌هایی «داکیودرام (docudrama)» یا «مستند داستانی» می‌گویند.
کد خبر: ۹۱۴۰۴۴

سال گذشته نیز مهدویان به سفارش موسسه فرهنگی ـ هنری اوج تصمیم گرفت فیلمی مشابه همان سریال بسازد. عنوان این فیلم تازه «ایستاده در غبار» و برنده سیمرغ بلورین بهترین فیلم جشنواره فجر سال گذشته است.

داستان فیلم به زندگی جاویدالاثر احمد متوسلیان می‌پردازد. صداهای بی‌سیم و سخنرانی‌های متوسلیان واقعی است و آنچه می‌شنویم حرف‌ها و صدای خود اوست در مقاطع مختلف و حساس جنگ، چه زمانی که در کردستان بوده و چه زمانی که به خط مقدم می‌رود. فیلم، داستان زندگی یکی از مهم‌ترین افراد جنگ را تعریف می‌کند. داستان با صحبت‌های دوستان، نزدیکان و آشنایان احمد متوسلیان پیش می‌رود و در هر مرحله‌ای از زندگی او کارگردان تصویرهایی متناسب با آن دوره را ساخته است. دشوارترین کار، تصویرسازی‌های دوران حضور متوسلیان در کردستان و همین‌طور در خط مقدم بوده است. کاری که با وسواس بسیار و به خوبی صورت گرفته است. مهدویان برای این که فیلم و تصاویر غیرواقعی‌اش یا تصاویر بازسازی شده‌اش باورپذیر شود تمهیدهای فرمی مناسبی به کار برده است. تصاویر با فیلترهایی، کهنه و قدیمی شده‌اند به‌طوری که حال و هوای دوران قدیم و جنگ را القاء می‌کنند. دوربین مهدویان دائم از سوژه اصلی فاصله دارد و به طور معمول تصویر واضحی از آن به مخاطب ارائه نمی‌دهد. به عبارتی در قاب‌های فیلم انگار چیزی به تصویر الصاق شده و همین موضوع، طرحی مستندگون به تصاویر غیرواقعی فیلم داده است. در عین حال موسیقی حبیب خزایی بسیار مناسب است و برای ساخت یک اثر حماسی به کار می‌آید. مهدویان تلاش می‌کند از جاویدالاثر متوسلیان چهره یک قهرمان امروزی را برای مخاطبان بسازد. فیلم البته مشکلاتی هم دارد که یکی از آنها همان موسیقی است. موسیقی بیش از اندازه است و از فیلم مستند داستانی مهدویان پیشی می‌گیرد و همین‌طور نماهایی که با اصرار زیاد به شکل آهسته (اسلوموشن) فیلمبرداری شده‌اند. همین‌ها باعث شده فاصله‌ای که تصاویر و صدای راویان با مخاطب ایجاد کرده در برخی لحظات مختل شود و درواقع در فرم فیلم با تنشی مواجه هستیم. فرم فیلم قصد دارد فاصله‌گذاری کند، اما این دو عامل به نزدیک شدن مخاطب به اثر و درگیر شدن بیش از اندازه او کمک می‌کند که این موضوع از اساس با انتخاب چنین فرمی برای فیلم در تضاد‌ است.

در هر حال مهم‌ترین فیلمی که در حال حاضر بر پرده سینماهای ایران اکران عمومی شده، «ایستاده در غبار» فیلم جذاب و تماشایی محمدحسین مهدویان است. برای آنها که به سینمایی متفاوت علاقه‌مندند و تصورشان از سینما فقط سرگرمی نیست بهترین پیشنهاد تماشای ایستاده در غبار در سینماست. آن را از دست ندهید.

newsQrCode
ارسال نظرات در انتظار بررسی: ۰ انتشار یافته: ۰

نیازمندی ها