تنها به خاطر شرایط بود. تصمیم فدراسیون و خواست خودم بود که از تیم ملی بروم؛ چراکه اصلا درست نیست یک مربی، هم تیم جوانان را داشته باشد و هم بزرگسالان. او ناکامی پاروزنان آبهای آرام برای سهمیه المپیک را نتیجه کار خودش نمیداند: سهمیه نگرفتن در مسابقات قهرمانی آسیا و انتخابی المپیک برنامه چهار ساله میخواست. گرفتن سهمیه در اندونزی کار راحتی نبود. برنامه چهار ساله میخواست. آن وقت میشد گفت نتیجه من بود یا نه. در حالی که آرزو حکیمی و هدیه کاظمی پنج ماهی با من کار نکردند. آنها میخواستند در اردوی خارجی تمرین کنند و حتی قول سهمیه هم داده بودند که من و فدراسیون هم موافقت کردیم. آنها رفتند و در مسابقه انتخابی هم برخلاف قولشان سهمیه نگرفتند. پس به من مربوط نمیشود. ما حواشی این جوری داشتیم. او سهمیه المپیک لندن را به خوششانسی ربط میدهد: البته به نظرم اشتباه است چون چهار سال پیش سهمیه گرفتیم، امسال نه. چهار سال پیش با خوششانسی سهمیه گرفتیم. چراکه در مسابقه قهرمانی آسیا، قایقران ما چهارم شد و چون سه نفر اول قبلا سهمیه گرفته بودند، سهمیه به ایران رسید. در اندونزی هم چهارم شدیم، ولی از سهمیه خبر نبود. عروجی برای اثبات عملکرد مثبتش مدالهای شاگردان جوانش را ردیف میکند: شاگردان جوانم بجز یک ماده در بقیه مواد مدال طلای آسیا را گرفتند. مربی تیم ملی سابق و تیم جوانان یک هفتهای با آتنا رئوفی و پریسا محمدزاده دو پاروزن کانو برای کمپ جهانی به فرانسه رفته بود. او خیلی راضی برگشته: یک هفته خیلی خوبی بود. بچهها نکتههای زیادی یاد گرفتند؛ چراکه قرار است برای المپیک 2020 کانوی بانوان هم به جمع المپیکیها اضافه شود و همه کشورها روی آن سرمایهگذاری کردهاند. آتنا و پریسا هم در کمپ یک هفتهای، هم تمرین کردند و هم مسابقه دادند.
در تپش این هفته، ماجرای فریب و تعرض در پوشش عرفانهای دروغین و رمالی را بررسی کردیم