محمدبن ابی بکر شمشیر قاطع امام علی ع
14 صفر 38 قمری ، محمدبن ابی بکر یار شجاع و باوفای امام علی (ع) به شهادت رسید. محمدبن ابی بکر فرزند ابوبکر ، خلیفه اول مسلمین بود ولی به امام علی (ع) علاقه فراوان داشت.
امام علی (ع) نیز محمدبن ابی را که به دست خود حضرت تربیت شده بود ، بسیار مورد محبت قرار می داد. محمدبن ابی بکر در جنگ صفین حضور داشت و با شور تمام در رکاب امام علی (ع) جنگید. بعد از ماجرای «حکمین» و بازگشت امام علی (ع) به کوفه ، مالک اشتر به فرمانروایی موصل و نصیبین محمدبن ابی به فرمانروایی مصر برگزیده شدند. محمدبن ابی بکر اول رمضان 38 ق روانه مصر شد. در مصر بین محمدبن ابی بکر و عوامل معاویه جنگ و درگیری رخ داد و عمروعاص نیز با سپاهی عازم مصر و جنگ با محمدبن ابی بکر شد. عمروعاص و سایر عوامل معاویه با حیله و نیرنگ توانستند یاران محمدبن ابی بکر را پراکنده کنند. محمدبن ابی بکر که دیگر سپاهی برایش باقی نمانده بود ، در خرابه ای پنهان شد تا در فرصت مناسب ماموریت خود را از سر بگیرد. جاسوسان عمروعاص ، محل اختفای محمدبن ابی بکر را کشف کردند و پس از دستگیری آن مرد شجاع ، سرش را از تن جدا نمودند و پیکرش را نیز درون شکم خر مرده ای نهادند و آتش زدند. هنگامی که خبر شهادت محمدبن ابی بکر به امام علی (ع) رسید ، آن حضرت بسیار ناراحت شد و ضمن خواندن خطبه ای ، مردم را از اوضاع مصر و شهادت محمدبن ابی بکر آگاه کرد. امام در خطبه اش فرمود: ظالمان و فاجران از راه حق بازگشتند و با پشت پا زدن به اسلام ، محمدبن ابی بکر را شهید کردند. به خدا سوگند محمد کسی بود که همواره با چشم رضایت به راه قضا داشت. او فاجران را دشمن و مومنان را دوست می داشت. سرای محمد در نزد خداوند مهیا است .
تازه ها
گوناگون
پیشنهاد سردبیر
در تپش این هفته، ماجرای فریب و تعرض در پوشش عرفانهای دروغین و رمالی را بررسی کردیم
پشت پرده اتاقهای دود و طلسـم
