jamejamnashriyat
نشریات تپش کد خبر: ۹۰۲۸۷۲ ۲۲ ارديبهشت ۱۳۹۵  |  ۰۸:۰۰

نمی‌دانم از وقتی به دنیا آمدم دزد بودم یا از زمانی که دزد بودم به دنیا آمدم. تنها چیزی که دقیق می‌دانم آن است که هیچ‌وقت صفت دزد از من جدا نبوده است. از زمان نوزادی نامادری ام من را به دوش خود می‌بست و در خیابان گدایی می‌کرد و گاهی اوقات هم جیب مردم را می‌زد. بزرگ‌تر هم که شدم، برادرانم راه و چاه گدایی و دزدی را یادم دادند و من را راهی کوچه و خیابان می‌کردند.

نامادری‌ام زن خوبی بود، درست است که گاهی اوقات کارهای خلاف می‌کرد، ولی هیچ‌وقت نتوانستم با عنوان یک زن بد از او یاد کنم. او گدایی می‌کرد چون کاری جز این بلد نبود. فکر می‌کرد کار یعنی همان دزدی، گدایی و بس، برای همین هم شیوه‌های مختلف گدایی و دزدی را به ما یاد می‌داد تا بتوانیم گلیم خود را از آب بیرون بیاوریم. ناگفته نماند که از درس و مشق هم غافل نبودیم. در مدرسه شبانه و مخصوص محله‌های خودمان درس می‌خواندیم. نامادری‌ام با این‌که خودش بی‌سواد بود، ولی اصرار داشت که ما درس بخوانیم. دو برادر بزرگ‌ترم علاقه‌ای به درس نشان نمی‌دادند و مادرشان هر کاری می‌کرد، موفق نمی‌شد. آنها روز به روز خلافشان بیشتر می‌شد و البته پولی هم که به خانه می‌آوردند، بیشتر می‌شد. نامادری‌ام به آنها شک کرده بود. می‌دانست از گدایی نمی‌توان آن‌قدر پول درآورد. آن‌قدر پیگیر شد تا بالاخره متوجه شد آنها در کار قاچاق مواد مخدر افتاده‌اند. هم می‌فروشند و هم به رسم همه مواد فروشان، آنها هم می‌کشند.

آن روز را هیچ‌وقت فراموش نمی‌کنم. نامادری‌ام با اطلاع از ماجرا، آنها را کتک زد، داد زد، فریاد زد، خودش را زد، ولی هیچ‌کدام فایده‌ای نداشت. آن روز و روز‌های بعد گریه و زاری شده بود کار شب و روز زن بیچاره. می‌گفت: کاری که من می‌کنم با جون مردم بازی نمی‌کند ولی مواد فروشی هم با جون مردم بازی می‌کند و هم با آینده خودتان.

می‌گفت: اگر ماموران این دو پسر احمق را بگیرند و زندان ببرند، من با یک پسر کوچک که یادگار شوهر خدابیامرزم است چه خاکی به سر کنم. می‌خواستم توبه کنم و هم خودم دزدی را کنار بگذارم و هم به فرزندانم بگویم دیگر این کار را نکنند، ولی دیگر کار آنها به مواد کشیده است.

نامادری، برادر و پدر خود را سر سوءمصرف مواد مخدر از دست داده بود و از این می‌ترسید که فرزندانش را هم از دست دهد که همین طور هم شد. از شروع مواد فروشی برادرانم مدت زیادی نگذشته بود که پلیس برادر بزرگ‌ترم را به جرم قاچاق مواد مخدر دستگیر و زندانی کرد که به اعدام محکوم شد. بعد از دو ماه نیز برادر دیگرم به خاطر استفاده بیش از حد از مواد توهم‌زا مرد.

نامادری‌ام طی دو سال به اندازه 20 سال پیر شده و افسردگی شدید پیدا کرده بود. مدام گریه می‌کرد و از بخت بد خود می‌نالید. برایم درد دل می‌کرد و می‌گفت من باید برای خودم کسی شوم. می‌گفت که به امید من زنده است و فقط من برایش مانده‌ام.

او همه اینها را می‌گفت و من روز به روز احساس مسئولیت بیشتری می‌کردم. در 13 سالگی به اندازه یک مرد 40 ساله می‌فهمیدم و بار زندگی را به دوش می‌کشیدم. همه چیز را دیده بودم. بدبختی نامادری را، مرگ برادران را، کمبود پدر در زندگی را. من همه اینها را نه تنها دیده بودم که با گوشت و پوستم حس کرده بودم. پس نباید می‌گذاشتم سرنوشت مانند گذشته رقم بخورد.

اولین کار؛ پیدا کردن یک شغل مناسب بود که البته با وجود سابقه بد برادرانم این کار در محله خودمان ممکن نبود. در جایی که کسی من را نشناسد در یک مغازه بقالی کار پیدا کردم. صبح‌ها کار می‌کردم و شب‌ها درس می‌خواندم. صاحب مغازه مرد خیلی خوبی بود و وقتی می‌دید برای بقای زندگی‌ام آن‌قدر کار می‌کنم او هم کمکم می‌کرد و حتی خرج تحصیلم را هم می‌داد. آن‌قدر تلاش کردم و درس خواندم تا توانستم در دانشگاه قبول شوم.

حالا مهندس معمار هستم و شغلی دارم که همسر و فرزندانم با افتخار آن را به زبان می‌آورند. آنها نگران نیستند که هر لحظه مرا از دست دهند. نگران مردنم هم نیستند. از بی‌آبرویی هم نمی‌ترسند. من خود همه اینها را دیده‌ام و نمی‌گذارم آنها این استرس‌ها را تجربه کنند. خوشحالم توانستم آرزوی نامادری را که مثل مادر بود به سرانجام برسانم. این نامه را برای تپش نوشتم. چاپ کنید تا خوانندگان بدانند اگر اراده قوی باشد در هر محله یا خانواده‌ای می‌توان سالم زندگی کرد و موفق بود.

براساس سرگذشت یکی از خوانندگان تپش

ارسال نظر
* نظر:
نام:
ایمیل:

یادداشت

بیشتر
چارچوب سیاست خارجی امام(ره)

چارچوب سیاست خارجی امام(ره)

مردم ایران در جریان انقلاب اسلامی بر اساس تحلیل و واقع‌نگری خود متوجه شدند یکی از مهم‌ترین دلایل و ریشه‌های معضلات کشور، سلطه خارجی و وابستگی رژیم شاه به دولت‌های دیگر بود به همین دلیل در اولین و شاید مهم‌ترین خواست خودشان؛ استقلال را انتخاب کردند.به این معنی که با دیگر کشورها بدون کمترین وابستگی ارتباط داشته باشیم و بیشتر بر امکانات خودمان تمرکز و اتکا کنیم.

پیوستگی سبك زندگی فردی و مدیریتی

پیوستگی سبك زندگی فردی و مدیریتی

اصولا سبك زندگی، مجموعه به هم پیوسته‌ای است كه هم شامل زندگی فردی و اجتماعی و همچنین مدیریت می‌شود. نمی‌توان سبك زندگی مدیریتی را از زندگی فردی و خانوادگی جدا كرد.

موج‌سواری رسانه‌ های معاند در فضای غیر شفاف

موج‌سواری رسانه‌ های معاند در فضای غیر شفاف

وزیرکشور در یک برنامه تلویزیونی اعلام کردند که همین روزها تعداد کشته‌شدگان حوادث آبان سال گذشته را اعلام خواهند کرد. این سخنان خوب است اما سوال این است که علت تاخیر بسیار در این زمینه چیست؟

آتش بی‌توجهی دولت‌ها به جنگل

آتش بی‌توجهی دولت‌ها به جنگل

همیشه وقتی یک آتش‌سوزی وسیع در پهنه‌های جنگلی کشورمان رخ می‌دهد، بحث‌هایی تکراری درباره لزوم تامین امکانات، بالگرد و بودجه مطرح می‌شود و نهادهای مختلف نیز تقصیر را بر گردن هم می‌اندازند و چند روز بعد از خاموش شدن آتش نیز همه‌چیز به فراموشی سپرده می‌شود.

مانیفست مجلس جوان

مانیفست مجلس جوان

اولین نطق رئیس مجلس شورای اسلامی در دوره یازدهم را می‌توان به‌نوعی مانیفست و خط‌مشی اصلی این دوره در چهارسال پیش‌رو قلمداد کرد.

گفتگو

بیشتر

پیشنهاد سردبیر

بیشتر

پیشخوان

بیشتر