اول مارس 1992 میلادی ، کشور مسلمان نشین «بوسنی و هرزگوین» متولد شد.بوسنی و هرزگوین که دراروپای جنوبی و شمال غربی شبه جزیره بالکان واقع است ، منطقه مسلمان نشینی است که حدود 4.5 میلیون نفر جمعیت و 51129 کیلومتر مربع وسعت دارد.
کد خبر: ۸۹۸۳۷
گسترش اسلام در بوسنی و هرزگوین ، با ورود سپاه عثمانی به اروپای شرقی و جنگ با صربها همزمان است. سال 868 ه
(1463 میلادی) بوسنی به تصرف سپاه عثمانی درآمد و اسلام دراین منطقه گسترش یافت . اولین مسجد بوسنی دردهه سوم سده 15 میلادی در شهر «اوستیکولبنا» بنا شد و به تدریج گرایش به اسلام در این منطقه شدت گرفت . گرچه در نخستین دوره سلطه عثمانیان ، شهرهای بوسنی و هرزگوین به سبب جنگها تا حدودی ویران شد ولی پس از استقرار آرامش ، دولت عثمانی به آبادانی این منطقه همت گماشت . از نمیه دوم سده 17 تا نیمه اول سده 18 عقب نشینی تدریجی عثمانیان از اروپا ، سبب شد سرزمین های وسیعی مثل مجارستان ، کرواسی و برخی شهرهای شمال بوسنی و صربستان از دست آنها خارج شود. این عقب نشینی ها سبب شد دولت اتریش به ولایت بوسنی طمع کند. در تابستان 1737 میلادی که عثمانی ها با روس ها در جنگ بودند ، شاه اتریش به بوسنی و هرزگوین حمله و اعلام کرد: مسلمان ها یا باید از بوسنی و هرزگوین خارج شوند و یا این که مسیحیت کاتولیک را بپذیرند. مسلمانان در برابر این سیاست شاه اتریش با سرسختی مقاومت کردند و شکست سخت و مهمی بر دشمنان وارد آوردند. به همین دلیل ، مسلمانان بوسنی و هرزگوین این پیروزی را مهم ترین حادثه سرزمین بوسنی در دوره اسلامی می دانند. بعد از فراز و فرودهایی که در تاریخ بوسنی و هرزگوین پیش آمد، سرانجام در کنگره برلین (1878 میلادی) اروپایی ها برخلاف خواست مردم بوسنی ، این سرزمین را به امپراتوری اتریش مجارستان واگذار کردند. دولت عثمانی نیز به دلیل ضعفی که داشت به ناچار پذیرفت . با این حال مسلمانان مقاومت کردند. به همین دلیل ، عده ای از رهبران و بزرگان مسلمان بوسنی اعدام شدند. در 9 آذر 1324
جمهوری یوگسلاوی اعلام موجودیت کرد. این واقعه در پی اندیشه تشکیل اتحادیه از اسلاوهای جنوبی بود. جمهوری یوگسلاوی متشکل از 6 جمهوری سوسیالیستی اسلوونی ، صربستان ، کرواسی ، مونته نگرو ، مقدونیه و بوسنی و هرزگوین بود. از اواخر دهه 1970 میلادی براثر توسعه روابط یوگسلاوی با کشورهای اسلامی ، بسیاری از مردم بوسنی توانستند برای تحصیل علوم دینی به کشورهای عربی بروند. در همین زمان بود که «علی عزت بگوویچ» کتاب «اصلاح و بیداری » را منتشر کرد و به تدریج نهضتی شکل گرفت . با اعلام استقلال اسلوونی و کرواسی در 5 تیر 1370 ش ، ناآرامی و التهاب منطقه را فراگرفت و صربهای بوسنی و هرزگوین نیز اعلام خودمختاری کردند و علی عزت بگوویچ بی طرفی بوسنی و هرزگوین را در مناقشه صرب ها و کروات ها اعلام کرد. سرانجام در همه پرسی که اول مارس 1992 در بوسنی به عمل آمد ، اغلب رای دهندگان به استقلال بوسنی و هرزگوین از یوگسلاوی رای مثبت دادند. در پی این واقعه ، درگیری میان شبه نظامیان صرب و مسلمان ها آغاز شد و صربها با حمایت ارتش یوگسلاوی ، نقاط حساس بوسنی و هرزگوین را اشغال کردند. با این حال ، مسلمان ها شدیدا مقاومت کردند. بالاخره پس از چندین سال جنگ و کشتار مهیب مسلمانان ، در سال 1995 میلادی قرارداد صلح امضا شد و بوسنی و هرزگوین به عنوان یک کشور مستقل باقی ماند.