در تپش این هفته، ماجرای فریب و تعرض در پوشش عرفانهای دروغین و رمالی را بررسی کردیم
یکی از اشکال ظهور هنر در زندگی روزمره همین دست سازههای هنرمندان خوشذوقی است که در ظاهر با عناصر و اجزای سادهای ساخته شده، اما از لحاظ هنری جایگاه بالاتری از یک محصول بیروح ماشینی و صنعتی دارد و بیشتر به دل مینشیند. با این حال هنرمندان تولیدکننده این آثار معمولا مزد تلاششان را بهصورت برابر در ازای محصول دریافت نمیکنند و سود حاصل از زحماتشان با درصد بالایی به جیب افراد واسطه میرود، ضمن اینکه هنرمند نیز بین مشتریهایش ناشناخته باقی میماند. با توجه به این موضوع یک تیم استارتآپی، ایدهای بر مبنای فراهم کردن بستری برای فروش مستقیم آثار هنرمندان تشکیل داده و تاکنون توانسته رشد خوبی را در پیش بگیرد. تلاش این هفته، داستان راهاندازی این ایده از زبان مریم عرفانی، یکی از موسسان آن است.
این طبیب، هنرمند است
«دانشجوی رشته رادیولوژی بودم و میخواستم در رشته پیراپزشکی کاری را با یکی از دوستانم شروع کنم، اما به نتیجهای نرسید و منصرف شدم.» این جمله از مریم عرفانی، یکی از موسسان ایده پروانه آرت نقل قول میشود که از دوره راهنمایی مدرسه، درگیر هنر بوده و دوست داشته روزی یک هنرمند بشود. خانم عرفانی در این رابطه میگوید: «پیش از تاسیس استارتآپ پروانه آرت درگیر هنر بودم و دوستان هنرمند زیادی داشتم. بسیاری از این دوستان هنرمند دستسازههای هنری برای فروش میساختند. ارتباط با این دوستان باعث شد متوجه شوم این هنرمندان به بستری مطمئن نیاز دارند تا بتوانند دستسازههایشان را بهتر بفروشند. ایده از همینجا شکل گرفت.»
به گفته خانم عرفانی، هنرمندان تولیدات خود را به دو روش میفروشند؛ یکی بهصورت آنلاین و از طریق شبکههای اجتماعی و دیگری بهصورت فروش از طریق مغازهها. به گفته عرفانی، در هر دو روش مشکلاتی وجود دارد که هم به ضرر هنرمند است و هم خریدار. در فروش آنلاین از طریق شبکههای اجتماعی چون محصول از طریق یک فروشگاه شناخته شده و مطمئن فروخته نمیشود، مردم کمتر اعتماد میکنند و مدیریت حساب کاربری در شبکه اجتماعی که معمولا از طریق اینستاگرام انجام میشود نیز برای هنرمند دشوار است. همچنین عرفانی میگوید در این روش امکان مقایسه برای کاربر با سختی همراه است. در روش فروش از طریق مغازهها نیز آنطور که موسس پروانه آرت برایمان توضیح میدهد ظاهرا ساختههای هنرمندان با قیمتی بالاتر از آنچه هنرمند برای محصولش در نظر گرفته فروخته میشود و درصد زیادی از فروش نصیب صاحب فروشگاه میشود. ضمن اینکه هنرمند مدیریتی روی محصولش ندارد و در حقیقت گمنام باقی میماند، زیرا مشتری اطلاعاتی از سازنده و برند آن کسب نمیکند. همچنین عرفانی در تکمیل صحبتهایش میگوید غیر از این روشها یکسری سایتها هم وجود دارند که محصولات هنرمندان مختلف را بدون هیچ نامی از وی میفروشند. همه این عوامل دست به دست هم میدهد تا مریم عرفانی و دو نفر از همکارانش در زمینه آیتی، به این فکر بیفتند تا یک سایت برای فروش محصولات هنری راه بیندازند، البته بدون دخالت در فرآیند فروش.
بلاک کردن برای کپیکاری
مریم عرفانی میگوید: «هنرمندها براساس سفارشی که از مشتری میگیرند محصول هنری تولید میکنند. دوست داشتم ایده به گونهای پیادهسازی شود تا مدیریت محصول به دست خود هنرمند باشد و مشتری نیز نام، برند و محصول هنرمند را بشناسد و بتوانند با هم ارتباط برقرار کنند.» از ابتدای سال 94 تیم سه نفره پروانه آرت، کار روی ایده را شروع میکند و اعضا پیش از هر کاری روی این موضوع تحقیق میکنند که هنرمندها چه نیازهایی دارند و چه میخواهند. عرفانی میگوید: «تحقیقات ما چهار ماه طول کشید و با تعداد زیادی هنرمند صحبت کردیم. بیشتر دنبال هنرمندانی بودیم که سطح کارشان از بقیه بالاتر بود.»
وقتی از عرفانی میپرسیم چگونه هنرمندها را پیدا کرده و با آنها کار میکردند، پاسخ میدهد در شبکههای اجتماعی به دنبال هنرمندها گشته و از آنها موضوعاتی پرسیدهاند. عرفانی دلیل این کار را این گونه توضیح میدهد افرادی وجود دارند که آثار هنرمندان دیگر را کپی میکنند و میفروشند. چون کیفیت برای تیم پروانهآرت اهمیت زیادی دارد سوالاتی را از هنرمندانی که میخواهند با آنها کارشان را شروع کنند میپرسند تا به اطمینان کامل برسند. قرار هنرمندان محصولاتی را که خودشان تولید میکنند در سایت پروانه آرت قرار دهند و بفروشند. تیم پروانه آرت روی این فرآیند نظارت میکند، اما دخالتی در آن ندارد. به گفته موسس این ایده، حتی ارسال کالا نیز توسط خود هنرمند برای مشتری انجام میشود و سایت پروانه آرت محصولی را انبار نمیکند. خانم عرفانی در توجیه استفاده از این روش میگوید دوست نداشته تا یک فروشگاه آنلاین صنعتی راه بیاندازد، بلکه قصد داشته تا به نفع هنرمندان کار کند و شأن و جایگاهشان حفظ شود. با توجه به این موضوع همه هنرمندان را از ابتدای کار خودشان انتخاب میکنند و با طرح پرسشهایی مطمئن میشوند محصول هنرمند دیگری را کپی نمیکنند. عرفانی میگوید: «برخی هنرمندان کپی کار حساب کاربری هنرمند اصلی را بلاک میکنند تا شخص اصلی متوجه نشود. با بررسی حسابهای اینستاگرامشان کلی اطلاعات دستگیرمان میشد.»
اعتماد به خرید سنتی بیشتر است
اکنون که اطلاعات لازم برای آغاز کار جمعآوری شده و هنرمندان مورد نظرشان را پیدا کردهاند، نوبت به تاسیس سایت میرسد. تیم پروانه آرت آماده است و تصمیم میگیرند وارد مرکز شتابدهنده شوند. عرفانی میگوید: پیش از شروع کار شتاب دهنده را میشناختیم و تصمیم گرفتیم وارد یکی از این مرکزها شویم. اگر این کار را نمیکردیم آغاز پروانه آرت با تاخیر روبهرو میشد. عرفانی میگوید در تحقیقاتشان به این نتیجه رسیدهاند که نارضایتی اصلی هنرمندها از فروش آفلاین (توسط مغازهها) بوده و میگفتهاند پول کمی در این روش برایشان میماند. با این حال همکاری با هنرمندها به این سادگیها هم به دست نیامده است. عرفانی میگوید یکبار آقای هنرمندی که سنش بالا بوده گفته اعتمادی به این روش ندارد و مردم ترجیح میدهند محصول را ببینند سپس خرید کنند.
عرفانی میافزاید که شش ماه در مرکز شتابدهی کار کردهاند و در حال حاضر چهار ماه از راهاندازی و معرفی رسمی سایت میگذرد. اکنون تیمشان چهار نفره است که با حدود 30 هنرمند همکاری میکنند. وقتی از او در مورد درآمد و سوددهی ایده میپرسیم میگوید سوددهی استارتآپ حداقل یک سال طول میکشد، در صورتی که زمان یکساله هم خیلی خوشبینانه است. عرفانی میگوید تاکنون فروش خوبی داشتهاند، اما هنوز به سوددهی نرسیدهاند. به گفته او، درآمدزایی پروانه آرت به این صورت است که 20 درصد از سهم فروش اثر هنری نصیب سایت میشود. به گفته این بانوی کارآفرین، هنرمند محصولات را قیمتگذاری میکند. عرفانی میگوید پولی از هنرمند بابت ارائه محصول در سایت نمیگیرند و اگر هم محصول فروش نرود، پولی از هنرمند دریافت نمیشود. او میگوید عکسها نیز توسط خود هنرمندها ارسال میشود، اما قصد دارند در آینده در صورت نیاز هنرمند، عکاسی محصولات را نیز خودشان انجام دهند. وقتی از عرفانی میپرسیم آیا قصد ندارند محصولات را برای فروش سریعتر انبار کنند، میگوید هنرمندها این روش فعلی را ترجیح میدهند و به انبار کردن اعتقادی ندارند. او میگوید فرق آنها با سایتهای مشابه در همین نکته است.
فضای کاری اشتراکی بهتر از انفرادی
در حال حاضر تیم پروانه آرت بهصورت دورکاری به فعالیت خود ادامه میدهد، اما عرفانی میگوید قصد دارند در آینده نزدیک در یک فضای کاری اشتراکی به کار خود ادامه دهند. به گفته عرفانی، محتوای سایت از اهمیت زیادی برایشان برخوردار است و زمان زیادی را صرف نگارش متن توضیحات کالاها میکنند. عرفانی میگوید رفتار کاربران و نظرآنها تاثیر زیادی روی نگارش محتوای سایت دارد. با توجه به اینکه نظر مشتری برای تیم پروانه آرت خیلی مهم است، عرفانی میگوید یک بار کاربری محصولی را سفارش داده و تا مرحله پرداخت نیز رفته، اما ناگهان از خرید منصرف شده است. موسس پروانه آرت میگوید: «به او (مشتری) زنگ زدیم و متوجه شدیم چون متوجه شده در کارتش پول نیست، خرید نکرده است. به همین دلیل کالا را به عنوان هدیه برایش فرستادیم.»
وقتی این نکته را به او گوشزد میکنیم که در حوزه آیتی بیشتر مردها فعالیت میکنند، میگوید اتفاقا دیگران رفتار متفاوتی با او نداشتهاند و درگیر تبعیض جنسیتی نشده است. او میگوید خانمها ظرفیت بالایی دارند و حتی اعتماد به نفسشان از آقایان بیشتر است، فقط باید خودشان را باور کنند. عرفانی در پایان میگوید استارتآپ مثل بچه میماند و نمیشود آن را رها کرد.
نام ایده: پروانه آرت
سایت: parvanehart.com
مریم عرفانی، یکی از موسسان پروانه آرت
مریم عرفانی 22 سال دارد و در رشته رادیولوژی از دانشگاه علوم پزشکی تهران مدرک کارشناسی گرفته است. گالریگردی، نوشتن داستان کوتاه و فیلم دیدن از فعالیتهای او در اوقات فراغت است.
رامین فتوت
در تپش این هفته، ماجرای فریب و تعرض در پوشش عرفانهای دروغین و رمالی را بررسی کردیم
گزارش «جامجم» درباره دستاوردهای زبان فارسی در گفتوگو با برخی از چهرههای ادب معاصر
معاون وزیر بهداشت: