اتاق فکری به نام «سلامت»
یکی از عادتهای بدی که دامنگیر جامعه ماست ، عمل پیش از تفکر یا تفکر پس از عمل است که راه برون رفت از این سیکل معیوب ، نهادینه سازی الگوی عمل مبتنی بر معرفت است.
جهاد دانشگاهی علوم پزشکی شهید بهشتی با ایجاد یک اتاق ، این فرصت را فراهم کرده تا کارکنان زیرمجموعه هر یک از حوزه ها اعم از فرهنگی ، آموزشی ، پژوهشی ، درمانی و اداری با تشکیل حلقه تفکر، دست کم هفته ای یک بار در این فضا قرار گیرند.
اتاق فکر، مغزی برای اندیشیدن ، ذهنی برای پرواز کردن و فکری برای گشودن است. اتاق فکر عرصه ای است که در آن عقلانیت ارتباطی به منصه ظهور می رسد.
در این فضا شرکت کنندگان در خصوص مسائل و موضوعات مورد بحث به اجماعی بین الاذهانی دست می یابند؛ چرا که در این فضا دیگر از روابط قدرت خبری نیست و آنچه با عنوان اتاق فکر یا کانون های تفکر مدنظر است باوجود آن که در حوزه مصداق و عمل در ایران جدید است؛ اما دارای سابقه دیرینه در سنت و اقوال گذشته بوده و سند آن نیز این حدیث نبوی است که: «تفکر ساعه خیر من عباده سبعین سنه».
یعنی یک ساعت تفکر برتر از 70سال عبادت است .یکی از آسیبهای جدی در حوزه مدیریتی ، گرفتار شدن مدیران تصمیم گیر درگیر و دار مسایل جاری و اجرایی هستند و به شکل روتین شده ای با شرکت در جلسات و پاسخگویی به مراسلات چندان فرصت تفکر و اندیشه نمی یابند و در خوشبینانه ترین حالت ، اگر هم فرصت این کار را بیابند در تصمیم گیری ، تکیه بر تفکر منفرد چندان تضمینی برای موفقیت ندارد، بنابر این لازمه عبور از این چالش ، ایجاد ساختاری است که بتوان از آن اتاق فکر، مغزی برای اندیشیدن ، ذهنی برای پرواز کردن و فکری برای گشودن است.
از سوی دیگر این مساله در کشورهای پیشرفته سالیان متمادی است که تجربه شده و شاید یکی از پایه های اصلی پیشرفت و توسعه یافتگی آنان محسوب شود.
گرچه تجویز این کانون ها، به صورت عمده حوزه های کلان سازمانی را شامل شده است ، اما این نمی تواند مانعی باشد که مجموعه های کوچکتر از آن محروم شوند.این مساله با توجه به یکی از نقاط ضعف جوامع مشرق زمین که همان تفرد و شبکه سازی است ، بسیار ضروری است و می تواند منشا تقویت توان ساختاری و نهادی شود.
این اتاق ، ترمینالی از افکار وارد شده است یا به تعبیر پارسونز به عنوان ورودی افکار و اندیشه ها به نظام تصمیم سازی است که در حوزه های گوناگون اعم از آموزش ، پژوهش ، فرهنگی ، اداری و... شور و همفکری و اتخاد تصمیم می کند.
شاید یکی از تعاریفی که بتواند توجیه کننده بحث باشد، این مساله است که اگر مدیران در گذشته صرفا با تکیه بر دانش خود و حلقه محدود مشاوران به اداره امور عمومی سازمان همت می گماردند، اینک با بهره گیری از چنین سازه ای می توانند به اداره عمومی امور بپردازند به صورتی که در تصمیم گیری خود با بهره گیری از تفکر جمعی ، ضمن شناسایی فرصتها، تهدیدها و نقاط قوت و ضعف ، خطاپذیری عملکرد خود را به حداقل کاهش دهند.
اهتمام تعهد و توجه ویژه اهل تفکر و سیاست به این کانون ها و همچنین بازبینی علمی مستمر و منظم آنها برای مصون ماندن از آسیبهای احتمالی مساله ای ضروری است.
علی اصغر هدایتی
رئیس جهاد دانشگاهی علوم پزشکی شهید بهشتی 
رئیس جهاد دانشگاهی علوم پزشکی شهید بهشتی
تازه ها
گوناگون
پیشنهاد سردبیر
در تپش این هفته، ماجرای فریب و تعرض در پوشش عرفانهای دروغین و رمالی را بررسی کردیم
پشت پرده اتاقهای دود و طلسـم
