آتش‌بس سوریه برای ممانعت از فراگیر شدن بحران

با گذشت زمان تجربه میدانی نیروهای مسلح و مردمی سوریه افزایش یافت و معادلات نظامی پس از پنج سال به سود دولت بشار اسد تغییر پیدا کرد.

این امر موجب شد که بازیگران دیگری مانند حزب‌الله و روسیه برای حفظ موقعیت دولت قانونی سوریه به‌طور مستقیم در بحران ورود پیدا کنند. ورود این دو بازیگر محلی و بین‌المللی به پیشروی نیروهای مسلح در مناطق استراتژیک سوریه منجر شد. پاکسازی دو شهر مهم نبل و الزهرا در شمال حلب، جاده مواصلاتی و امداد‌رسانی ترکیه به گروه‌های تروریستی را بست.

مجموعه این رخدادها خشم عربستان و ترکیه را بشدت برانگیخت و دو کشور تهدید کردند نیروی زمینی خود را به داخل خاک سوریه اعزام خواهند کرد.

این امر اختلاف میان آمریکا از یک طرف با ترکیه و عربستان از طرف دیگر را تشدید کرد، زیرا باراک اوباما مایل نیست آمریکا را وارد یک رویارویی نظامی با روسیه بکند.

لذا با هشدار آمریکا و ناتو، ترکیه و عربستان از ورود تهاجمی به خاک سوریه خود‌داری و تاکتیک جدیدی را اتخاذ کردند. تشویق گروهک‌های تروریستی برای انجام عملیات انتحاری در مناطق شیعه‌نشین حمص و زینبیه بخشی از این تاکتیک است. از نظر عربستان پیروزی‌های اخیر ارتش سوریه مرهون همکاری‌های تنگاتنگ حزب‌الله بوده و لذا این جنبش باید هزینه همکاری خود را با دولت بشار اسد بپردازد.

در آستانه ششمین سال جنگ داخلی سوریه، بازیگران منطقه‌ای و بین‌المللی به این نتیجه رسیدند که مخالفان دولت بشار اسد هیچ‌گونه طرح و برنامه‌ای برای به دست گرفتن قدرت ندارند. نگرانی آمریکا و غرب این است که بحران سوریه از فضای داخلی این کشور خارج و به یک بحران بین‌المللی تبدیل شود. لذا طرح برقراری آتش‌بس گزینه‌ای بود که آمریکا و بازیگران بین‌المللی بحران سوریه به آن تن دادند تا در واقع بتوانند از گسترش بحران سوریه جلوگیری کنند.

حسن هانی‌زاده

کارشناس مسائل خاورمیانه