«هوره» کرمانشاه درورطه فراموشی

به گزارش مهر، این آواز اصیل سنتی در مناطق غرب نشین شامل منطقه لک ستان در استان لرستان، کلهرنشین ایلام و کلهرنشین کردستان عراق مانند خانقین، بدره جسان، جلولا، سعدیه، مندلی و قسمتی از بغداد رواج دارد.

هوره میان لک زبانان و کلهر زبانان به کزه معروف است و با توجه به تنوع قومی در استان کرمانشاه، هر منطقه هوره مخصوص به خود دارد که با لهجه‌های خاص هر منطقه خوانده می‌شود؛ مثلا هوره منطقه گوران با هرسین فرق دارد، اما در ساختار آوازی
تفاوتی ندارند.

آواز هوره، تحسین‌برانگیزترین جلوه‌ هنر و کهن‌ترین و ستبرترین ستون کاخ برافراشته هنر است و از گذشته‌های دور آواهای سنتی در بیشتر مناطق جهان بویژه ایران رواج داشته و در منطقه زاگرس‌نشین به‌عنوان فرهنگ و آیین مردم کلهر نهادینه‌شده است.

با این حال، رخنه فرهنگی و نفوذ موسیقی‌های بی‌ارزش و سطحی سبب شده هوره آرام‌آرام در تاریخ این سرزمین محو و بستر برای نفوذ آواز بیگانه مهیا شود.

مدیرکل سابق میراث ‌فرهنگی، صنایع‌دستی و گردشگری استان کرمانشاه در این باره اظهار کرد: هوره از آوازهای پرکاربرد بویژه در آیین‌های عزاداری کردنشین‌ها محسوب می‌شود.

در دوران حکومت ساسانیان دو موسیقیدان به نام‌های باربد و نکیسا در دربار بودند که بسیاری از مقام‌های آواز هوره را به این دو نسبت می‌دهند.

علی فعله‌گری در ادامه گفت: هوره شامل بخش‌های مختلفی است ازجمله مذهبی ـ که مقامی نیایشی و مربوط به دوران پیش از اسلام است و اکنون منسوخ‌شده ـ هوره دلداری یا عاشقانه شامل ۷۳ مقام ـ که بسیاری از آن از بین رفته ـ هوره موسیقی کار، موسیقی لاوه لاوه یا لالایی و مور که بخش غم و سوگ است.